Feeds:
Posts
Comments

Archive for June, 2010

ફરજંદો મારા સોનાના, બાકી બધા ગારાના
 
લાલુભાઇઓ અને મમતાબેનો:
મમતાબેન, જયલલિતાબેન, માયાવતીબેન અને સોનીયાબેન ને ભાઈઓને સાથે લઈએ તો ચન્દ્રબાબુભાઈ, કરુણાનીધિભાઈ, બાળાસાહેબભાઈ, રાજ (ઠાકરે)ભાઈ, શરદભાઈ અને લાલુભાઈ સૌ પોતપોતાની પાર્ટી ચલાવે છે.
 
આ બધા પક્ષો એક વ્યક્તિની ઉપર નભી રહ્યા છે. અને તે સૌ પોતાનો પક્ષ જીવતો રાખવા પોતાના સંતાનોને તૈયાર કરે છે. પણ આ બધી વ્યક્તિઓને આપણે એક ત્રાજવે તોળી ન શકીએ.
 
મમતાબેન, જયલલિતાબેન, માયાવતીબેન ને ભાઈઓને સાથે લઈએ તો ચન્દ્રબાબુભાઈ, કરુણાનીધિભાઈએ, લાલુભાઈએ ખૂંચવીને પક્ષ ઉપર કબજો બનાવ્યો છે.
શું ખૂંચવ્યું … ધારાસભ્યો કે સંગઠનનું નામ તેની ચર્ચા બાજુપર રાખીએ. પણ એટલું જરુર કે તેઓએ બુદ્ધિ અને પરિશ્રમ વડે પક્ષ બનાવ્યો છે કે પક્ષ પર કબજો રાખ્યો છે.
 
બાળાસાહેબભાઈની શિવ સેના અને રાજસાહેબ ભાઈની એમએનએસ અનુક્રમે કોંગ્રેસ-આઈ અને એનસીપીની મતોના વિભાજન કરવા માટેની પેદાશ છે. આ પક્ષોના નંબરવન મહાનુભાવોએ આમ તો શૂન્યમાંથી સર્જન કરીને પક્ષને ટકાવ્યો છે અને ઉંચો લાવ્યા છે.
 
મીડીયા મૂર્ધન્યોએ તેમને અપ્રમાણિત, અતિશયોક્તિક કે વરવી રીતે સહકાર આપ્યો નથી. તેનું કારણ કદાચ એ હોઇ શકે કે તેઓ ગોરી ચામડીના ફરજંદો નથી. તે જે હોય તે પણ તેમના પરિશ્રમનું મૂલ્ય તો છે જ. લાલુભાઇને બાદ કરતાં આમાંના કોઇ શૈક્ષણિક રીતે પછાત નથી.
 
સોનીયાબેનની વાત અલગ છે. એમ જોવા જઈએ તો પૂરા નહેરુવંશની વાત અલગ છે.
 
જવાહરલાલ નહેરુઃ
જવાહરલાલ નહેરુને થોડાક અપવાદમાં ગણી શકાય. કિંવદન્તિ પ્રમાણે સુપૂત્રશ્રી આઈ.સી.એસ.માં અનુત્તિર્ણ થયા તેથી તેમના પિતાશ્રીએ કદાચ “નવરોબેઠો નક્ખોદ વાળે” એ ભયે ગાંધીબાપુ સાથે લગાવી દીધા. અને તેથી તેઓ પિતાશ્રીના આર્થિક વારસા થકી, સ્વાતંત્ર્ય સૈનિકોની ઠીક ઠીક આગતા સ્વાગતા ભેદભાવ રાખ્યા વગર કરતા તે થકી પણ અને તે ઉપરાંત પોતાની વાચન-પ્રિતીને કારણે ઝળક્યા પણ ખરા.
 
સ્વતંત્ર્ય મેળવ્યા પછીની તેમની કારકિર્દી વિવાદાસ્પદ હતી પણ તેમની લોકપ્રિયતા રહેલી. તેઓ પોતે પણ જાણતા કે તેમની લોકપ્રિયતા તેમના પૂર્વ કાળના અનુદાનને લીધે છે. તેઓ આર્ષદ્રષ્ટા ન હતા અને સારા વહીવટકર્તા પણ ન હતા. ઉત્પાદનની પ્રણાલીઓ અને તે થકી પરિણમતા માનવીય વલણોથી તેઓ અજ્ઞાત હતા. તેથી ગાંધી બાપુએ તેમને જણાવેલ કે હું તમને સમજુ છું પણ તમારા સમાજવાદને સમજી શકતો નથી.
 
જવાહરલાલ નહેરુની નીતિ અને વલણો પૂર્વગ્રહવાળા દેશને નુકશાનકારક હતા તેટલું જ નહીં સ્વકેન્દ્રી પણ હતા. તેમની વિદેશ નીતિએ દેશને અપાર નુકશાન પહોંચાડેલું તે વાતની ખાત્રી જે. બી. ક્રિપલાણીજીની આત્મકથાના પુસ્તકમાંથી થઈ શકે છે.
 
ભૂગોળના નકશામાં દેખાતા થોડા ઈંચના વિસ્તારો વાસ્તવમાં સેંકડો અને હજારો ચોરસ કીલોમીટરના હોય છે. ચીને ત્રીસ હજાર ચોરસ કીલોમીટર ભારતીય  વિસ્તાર કબજે કરેલો છે.
 
નહેરુએ તે વિસ્તાર મેળવ્યા વગર અમે જંપીને બેસીશું નહીં તેવી પ્રતિજ્ઞા પાર્લામેન્ટ સમક્ષ લીધેલી. ચોક્કસ આ એક ભારતીય પ્રજા સમક્ષ કરેલી મજાક હતી. પણ મીડીયા મૂર્ધન્યો યાદ ન રાખે તો જીવન વિટંબણાથી ઘેરાએલો સામાન્ય માનવી તો તેને કેવીરીતે યાદ રાખે? વાસ્તવમાં જોઇએ તો ઈતિહાસમાં પોતાની કિર્તીને આંચ ન આવે તે માટે નહેરુને માટે પોતાના ફરજંદને તૈયાર કરવું જરુરી હતું. કોંગ્રેસમાં આ વાત સૌ જાણતા હતા. કોઈકે કરેલા ઈશારાના જવાબમાં  લાલબહાદુર શાસ્ત્રીએ એક તબક્કે કહ્યું પણ હતું કે “હું કંઈ સાધુ નથી (કે આ બધું ઉપેક્ષિત કરુ!)”.
 
પણ સ્વકેન્દ્રી રાજકીય કાવાદાવામાં નહેરુજી ઉસ્તાદ હતા. અને પોતાને ડાઘ ન લાગે તે રીતે તેઓ રમત રમી શકતા હતા.
 
ઈન્દીરા ગાંધીઃ
ઈન્દીરા ગાંધીમાં આ વાતનો અભાવ હતો. તે સ્વકેન્દ્રી રાજકારણમાં બેદાગ રહી શક્યા નહીં. પણ એક વસ્તુ તેઓ સમજી શકેલા કે સ્વકેન્દ્રી સત્તાના રાજકારણમાં પૈસા, તેનો વહીવટ અને સાથીઓની બૂરી આદતો (ભ્રષ્ટતા) ઠીક ઠીક રીતે મદદરુપ થાય છે અને તે અનિવાર્ય પણ છે. તેમજ નિરક્ષરતા, ભૂખ અને ગરીબાઈનું સાતત્ય અને તેઓના પરાવલંબન થકી થતું મતોનું રાજકારણ પણ એટલું જ મહત્વનું છે.
 
આ બધું જ્ઞાન તેમને થોડું વારસાગત અને થોડું રશીયા તરફથી મળેલું એમ કહેવાય છે. પણ આમાનું કશું જ કામ ન લાગત જો નહેરુએ સીન્ડીકેટ બનાવીને નંબરવન પદ ન સોંપ્યું હોત.
 
સ્વકેન્દ્રી કૌટુંબિક રાજકારણ નો આ રીતે ભારતમાં શરુઆત થઇ. નહેરુવંશનો પ્રારંભ થયો.
ભારતના મીડીયા મૂર્ધન્યો આ વાત ૨૦૧૦ માં પણ પૂરેપૂરી ન સમજી શકતા હોય તો તેઓ ૧૯૬૭માં તો ક્યાંથી સમજી શકે? નજ સમજી શકેને! ભણેલા અને અભણ બંને ને પ્રચારના પ્રવાહમાં કેવીરીતે ભેળવવા એ વાતમાં કોમ્યુનીસ્ટો નિપૂણ છે.
 
વિશ્વસનીયતા? શું વાત કરો છો?
મમતાબેન, જયલલિતાબેન, માયાવતીબેન અને ભાઈઓને સાથે લઈએ તો ચન્દ્રબાબુભાઈ, કરુણાનીધિભાઈ, બાળાસાહેબભાઈ, રાજ (ઠાકરે)ભાઈ, શરદભાઈ અને લાલુભાઈ. તમે આ લોકોની વિશ્વસનીયતા વિષે પ્રશ્ન ઉઠાવો છો?
 
 
સોનીયાબેનની વિશ્વસનીયતા કેટલી?
એવું પણ પૂછી શકાય કે નહેરુવંશીય કોઈપણ મહાનુભાવની વિશ્વનીયતા કેટલી?
 
નહેરુએ તો પાર્લામેન્ટને ચીનની ઘૂષણ ખોરી બાબતમાં લગાતાર ગેરમાર્ગે દોરી હતી.
 
ઇન્દીરા ગાંધીએ મોરારજી દેસાઈની બેંકોના સામાજીકરણ ને બદલે રાષ્ટ્રીયકરણ કરી તેના વહીવટનું અને સામાજીક મૂલ્યોનું ધનોત પનોત કાઢી નાખેલું. ઈન્દીરાની ઘરેલુ અનિર્ણયકતાને બાજુપર રાખો. કરોડ કરોડ બંગલાદેશીઓ ઘુસી ગયા ત્યાં સુધી કોઈપગલાં ન લીધેલાં. પાકીસ્તાન વિરુદ્ધ વિશ્વમત ઉભોકરવા ગયેલા જયપ્રકાશ નારાયણને દેશના દુશ્મન ગણાવેલા.
 
ભારતીય સેના એ જે કંઈ મેળવેલું તે ઈન્દીરા ગાંધીએ સિમલા કરાર દ્વારા સઘળું ગુમાવી દીધેલું. આથી વિશેષ અવિશ્વસનીયતા બીજી કઇ હોઈ શકે? કટોકટીના કાળાંકામો તો બેસુમાર છે.
 
વાસ્તવમાં વિશ્વસનીયતાને વ્યક્તિગત અભિપ્રાયનો વિષય બનાવી દેવાયો છે.
 
નહેરુએ પાર્લામેન્ટને ચીનની ઘુસણ ખોરી બાબતમાં ગેરમાર્ગે દોરી હોય એમ સમજવાનુમ કે “દુશ્મને (ચીને) દગો દીધો.
 
ઈન્દીરાગાંધીએ સીન્દીકેટને દગો દીધો હોય તો તેને “ઈન્દીરાઈ ચતુરાઈ સમજવાની”
 
ઈન્દીરાએ ચરણસીંગને સપોર્ટ આપવાનું કહી પાછળથી ફરી જાય તો તેને પણ તેમની “ચાલાકી”માં ખપાવવાની.
 
ઈન્દીરા ગાંધી જો સિમલાકરાર હેઠળ ભારતની જીતને ભૂટ્ટોના ચરણે ધરી દે તો “પાકીસ્તાની આડોડાઈ સમજવાની.”
 
ઈન્દીરા ગાંધી સત્તા ટકાવવા કટોકટી લાદે તો કહેવું કે ભૂતકાળ ભૂલી જાઓ. “એ બધા તો ચંડળ ચોકડીના કામા હતા”.
 
ઈન્દીરા ગાંધી જો ભીન્દરાણ વાલે ને સંત કહી દેશના વિભાજક બળોને ઉત્તેજીન આપે તો તેને તત્કાલિન રાજકીય કૂનેહમાં ખપાવવી.
 
રાજીવ ગાંધી જો એન્ડરસનને વિદેશ ભાગી જવા દે તો કહેવું કે “તેતો બિચારા નવા સવા હતા.”
 
જો અવિશ્વસનીય વ્યક્તિઓને વિશ્વસનીયતામાં બુદ્ધિખોરીથકી (જોકે બુદ્ધિખોરી જેવો શબ્દ નથી. પણ વિતંડાવાદની અવેજીમાં વાપર્યો છે) ખપાવી શકાતા હોય તો આ બુદ્ધિખોરી વ્યંઢ છે.
 
ભોપાલમાં યુનીયન કાર્બાઈડને મંજુરી કોણે આપેલી?
 
કેન્દ્રમાં કોની સરકાર હતી?
 
યુનીયન કાર્બાઈડ સાથેનો દસ્તાવેજ કોની સરકારે મંજુર કરેલો?
 
દુર્ઘટનાના બે વર્ષપૂર્વે જ તેની ક્ષતિની જાણ કરતા લેખો લખાયેલા.
ગેસ દૂર્ઘટના બની અને હજારો માણસો તત્કાલિક મરી ગયા, પણ કોંગી સીએમએ એન્ડરસનને “ગધેડાને પણ તાવ આવે તેવા” ન ટકી શકે એવા કારણો બતાવી છટકવા દીધા.
 
રાજીવભાઈને ખબર તો હોવી જ જોઈએ અને હશે પણ ખરી જ કે એન્ડરસનભાઈ કોણ છે?
 
તેઓ તેમને શા કારણસર મળવા આવ્યા છે?
 
શું વાત થઈ હશે તેપણ આપણે કલ્પી શકીએ છીએ.
રાજીવગાંધીએ તેમને દેશ છોડવા દીધો તેમાં તેમના “નવાસવા-પણા”ને સાંકળીને ક્લીન ચીટ ન આપી શકાય. વડાપ્રધાન આખરે વડાપ્રધાન છે. તેમની પાસે સલાહકારોની ફોજ હોય છે. જવાબદારી તો વડાપ્રધાનની ગણાય ગણાય અને ગણાય જ.
 
કમસે કમ તેઓ શીઘ્રાતિશીઘ્ર જવાબદારી નક્કી કરી અને સમગ્ર ઘટનાને પ્રાથમિકતા આપીને વ્યાપક પગલાં ભરીને પોતાની ભૂલ જાતે જ કબુલ કરી શક્યા હોત. આજની તારીખે પણ કૂકર્મોની વાતો છૂપાવેલી રાખાય છે. આ જ વસ્તુ દર્શાવે છે કે રાજીવ ગાંધી તેમની સમગ્ર પાર્ટી સહિત અવિશ્વસનીય છે.
 
સોનીયાબેનની વિશ્વસનીયતા વિષે શું વાત છે?
તેમણે કરેલી ઇલેક્ષન કમીશન સમક્ષની એફીડેવીટ વિષે અને બીજું ઘણું ફરજંદો વિષે કહેવાયું છે. સ્વામી સુબ્રમ્હણીયમ અને તેમના જજ સાહેબોને મળો.
 
 
કૌટુંબિક વ્યક્તિકેન્દ્રી રાજકારણ ત્યાજ્ય જ હોવું જોઇએ. કારણ કે તેમાં સૌપ્રથમ સત્તા સ્વ અને સંપત્તિની વૃદ્ધિ એ જ કેન્દ્ર સ્થાને હોય છે.
 
 
વિકાસ આંખો સામે પ્રગટ થાય છે. વિકાસ આંકડાઓથી કે જાહેરાતોથી વિશ્વસનીય થતો નથી.:
આ શિવાય તે વ્યક્તિ/ફરજંદ ટકી શકે નહીં. કોંગ્રેસ વિકાસ કરશે એ ભ્રમ ભાંગી જવો જોઈએ. વિકાસ આંખો સામે પ્રકટ થાય છે. વિકાસ આંકડાઓથી પ્રગટ થતો નથી. જ્યાં ૫૫+ વર્ષના એક ચક્રી શાસન પછી પણ,  ગરીબોને વરસમાં ૧૦૦ દિવસની મજુરીની રોજી આપ્યાની વાહ વાહ થઈ શકતી હોય અને વિકાસે પગરણ માંડ્યા છે એમ મૂર્ધન્યો માનતા હોય તો તે દેશની અને તેના બુદ્ધિધનની દયા ખાવી જોઈએ.
 
વર્લી-બાંદરા જેવો એક પૂલ બાંધ્યો એમાં તો કોંગી અને તેના પ્રસંશકોના મોઢાંના નકશા બદલાઈ જાય છે. વાસ્તવમાં આ ઝડપે જો ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચરના કામો થશે તો, દેશને આજની સ્થિતીમાં રહેલા વિકસિત દેશોની સ્થિતીએ પહોંચતા ૧૫૦ વર્ષ થશે. અને તે વિકસિત દેશો તો ક્યાંના ક્યાંય પહોંચી ગયા હશે.
 
એક માનનીય કટાર લેખકે નીચે પ્રમાણે લખ્યું છે.
“પ્રજા વિકાસ ઝંખે છે. વોટબેંકની રાજનીતિ સામે વિકાસની રાજનીતિ ટકરાતી રહી છે. કોંગ્રેસ અને ભાજપ આ મુદ્દે સરખા મૂર્ખ છે”
 
ભાજપ ની મૂર્ખતાનું આ લેખમાં કશું અનુસંધાન જોવા મળતું નથી.
પણ શક્ય છે કે મમતાબેનને આટલા ગોદા માર્યા હોય તો કોંગ્રેસની સાથે સાથે ભાજપને પણ એક ગોદો મારી લઇએ. જેથી આપણી તટસ્થતા વાચકોની દ્રષ્ટિમાંથી ગબડી ન પડે.
 
ભાજપની મૂર્ખતા કદાચ ક્યાંક અસ્તિત્વ ધરવાતી હોય પણ અહીં દ્રષ્ટિ ગોચર ન થતી હોય એવું પણ શક્ય હોય. પણ હિન્દુત્વ અને ઐતિહાસિક સાંસ્કૃતિક વારસાના સંરક્ષણ માટેની ભાવના મોટે ભાગે કોંગીની લઘુમતિના બેમર્યાદ તુષ્ટિકરણની વૃત્તિ અને આચારની પ્રતિક્રીયાત્મક આડપેદાશ છે. એમ કહેવું વધુ યોગ્ય ગણાશે.
 
આપણી વાત માનવીય વિકાસની છે જેમાં સાક્ષરતા, રોજગારી, માળખાકીય સગવડો, ઉદ્યોગો એ બધાનો વિકાસ આવી જાય. અને આ વાત વ્યક્તિ-કુટુમ્બ કેન્દ્રી રાજકીય પક્ષ માટે શક્ય નથી. આ વાત ની અનુભૂતિ આપણને ૫૫+ વર્ષના શાસનમાં થયેલી જ છે.
 
ચમત્કૃતિઃ
જે જાત અનુભવથી શિખતો નથી તે મૂર્ખ છે. જે જાત અનુભવથી શિખે છે તે સામાન્ય કક્ષાનો છે. જે બીજાના અનુભવથી શિખે છે તે ડાહ્યો છે. જે કોઈના પણ અનુભવ વગર શિખી જાય છે તે આર્ષદ્રષ્ટા છે.
 
પીલુ મોદીને કોઈએ, ઈન્દીરા ગાંધીની આપખુદ નીતિના અનુસંધાનમાં સવાલ કર્યો. “ભૂલો તો લોકશાહીના નેતાઓ પણ કરે છે. અને તેઓ તો ઘણા હોય છે. એટલે કદાચ ભૂલો પણ ઘણી થતી હોઈ શકે. જ્યારે આપખુદીના રાજકારણમાં તો એક જ વ્યક્તિ હોય છે.”
પીલુ મોદીએ તેમના પારસી લહેજામાં કહ્યું; “લોકશાહીમાંની ભૂલો પરવડે. આપખુદશાહીની ભૂલો ન પરવડે.”
Advertisements

Read Full Post »

THE BASIC CHARACTER OF NEHRUVIANS:

For Nehruvians the politics is a profession. It is a profession for making profit. One may not be qualified for earning money by working very hard to put labor, but has inherited a sizable amount of wealth and some expertise in telling lies before common men (having no common sense) that one can cunningly fooled.

What Nehru possessed was a hunger of power. Since he had taken active part in freedom struggle under leadership of Mahatma Gandhi he had to give respect to democratic values. However internally he did not like to follow democratic values. Probably that is why he chose the friendship with the so-called socialistic countries like Russia and China. And it is an open secret that there is nothing like socialism. Socialism is a super capitalism cum imperialism. The difference between traditionally called imperialism and this socialistic imperialism is that in the latter it is an imperialism of a group leader where he has to provide jerks to his own people to keep his hold in retaining power. The fraudulently made philosophical directives and statements are the weapons.

CONSPIRACY FOR POWER

Let us start with period of Indira Gandhi to give due relevance to the subject matter. Indira Gandhi followed her father’s tactic to hold power. Nehru had formed a syndicate made of different powerful people of different states e.g. Kamaraj and Sanjeev Reddy in South, Sadoba Patil and Sukhadia in West, Atulya Ghose and Kamalapati Tripathi in UP etc…

Nehru removed Morarji Desai under the jerk of Kamaraj Plan. However he could not weaken him in west. That is why formation of a syndicate was inevitable to see that his Indira can be sworn-in as PM at a later stage.

Having a background of an active freedom fighter in a democratic way Nehru could not opt for certain autocratic actions under his disguised democratic face. As for Indira the autocracy was not untouchable. Besides this Indira Gandhi was neither learned nor a well read nor even educated (in real sense). Therefore to use fraudulent philosophical language was not possible for her to misguide the mass. Indira had applied political ways to fool people, the ways communists adopt. I.e. Confuse people on past shortcoming, provide jerks to the mass through media, use intelligences agency for personal benefit.

To eliminate the hold of syndicate, Indira at the first stage had surrendered herself to syndicate and then removed Morarji Desai. To confuse the mass she made nationalization of 14 leading banks. She removed privy purses of kings, which otherwise also were going to be progressively vanished. The mass was illiterate and the most elites were getting driven away by media, as the latter was more interested in jerky news than political analysis.

Indira joined hands with Indian communists also who had welcomed China’s invasion in 1962. Her so-called Tarun Turk-s (young Turks) where heavily active in defaming and abusing Morarji Desai on controversial matters of his son. “Remove oldies and install young” was also a subject matter for public discussion. To check her strength she put her own candidate for presidential election against her party’s regular candidate viz. Sanjeev Reddy.

SUGGESTION OF MORARJI DESAI WAS NOT ACCEPTED: Morarji Desai suggested to remove Indira Gandhi from the party. But the members of Syndicate were hesitating in taking such decision at that stage because it could be termed as undue pressure on voters. Morarji Desai opined that it would be very late if action against Indira would be delayed.

GOVERNMENT MACHINERY USED AGAINST OPPONENTS: When Indira Gandhi found through her intelligence agency that her candidate runs neck to neck she got distributed in the Central hall of the parliament, some handbills having vulgar notes about Sanjeev Reddy. Having support of Communists and some other confused local parties Sanjeev Reddy got defeated and VV Giri got elected in second preferential counting. Since syndicate was not happy it thought to take action against her. The government intelligences were behind the members of the syndicate. Indira showed the taped conversations of syndicate members, which was against her.

INDIRA CALLED REQUISITION MEETING THOUGH REGULAR WAS ALREADY SCHEDULED:

Indira called for requisition meeting of general conference of the delegates though its regular scheduled meeting was already fixed during next 6 months. It was known to Indira that regular meeting was not going to help her as she was in minority within the Congress organization.

“CALL MONKEYS ALSO” SAID VINOBA BHAVE

Indira Gandhi invited every body to join Congress where no eligibility of wearing of Khadi or spinning was required. The All India Radio had become All Indira Radio. It would be announced with name even if a small leader of a tehsil joined Congress-I. Vinoba told, “If you need only numbers, call monkeys also. She declared election.

This was extra ordinary situation in Indian politics where a top leader was talking abusively and passing whole blame on its own people who had worked for the party and for the nation for lifetime. This was a jerk where Indira Gandhi passed the blame in toto on the syndicate leaders including Morarji Desai for all the shortcomings of Congress without specifying anything in particular.

FRAUD, FRAUD AND FRAUDS

She gave a slogan as “Indira Gandhi Aayi Hai, Nayee Roshni Laayi Hai”, “Garibi Hataao” Every body in Dark about ways on removal poverty. These were vague slogans. But when the most elites get mislead, one cannot save nation from the falsehood. Unfortunately as for Gujarat and elsewhere too, very popular writers got mislead under such decisive Communist type propaganda.

Indira won the parliamentary election by absolute majority.

UNREST IN PAKISTAN:

From 1969 there was internal disturbance in East Pakistan. It was wanting due importance for Bengali and its people. It was not in position to withstand the domination of Punjabi officers in military and bureaucracy. Pakistan was in trouble and under odd situation. Pakistan military ruler lost the people’s confidence. Mujibur Rahman who was Bengali got majority seats in its parliament. But military rulers were not in favor to hand over the rein. Pakistan took full advantage of lawlessness under Indira rule in India. Independence movement of proposed Bangladesh was taking pace. Meanwhile Bihari Muslims who were against Independence of East Pakistan were being driven out of East Pakistan. India had infiltrators of the order of one crore in India. Pakistan was in trouble and under odd situation. Pakistani rulers kept Mujibur Rehman busy in table talk for weeks together and meanwhile shifted coastal military and Air Force in East Pakistan to defeat Bangladesh stir. Indira’s intelligence failed to understand this strategy but the US intelligence conveyed message to Mujibur Rehman to run away from East Pakistan to avoid arrest and to take shelter in UK. Pakistan military attacked on Indian Airports. The Indo-Pak military action was very well due. Jagjivan Ram had already announced, this time if Pak attacks, our military would go deep in the Pakistan. Pakistan was facing problems internally. There was no public support from East Pakistan. There was no straight transport to East Pakistan. It had to go round a way through Ceylon. Indian military defeated Pakistan.

NEHRUVIAN TRADITION MAINTAINED:

The tradition of Nehruvian was to pass blame or guilt to other collogues and to take credit of victory for own self. Blame of defeat before China was passed on to VK Menan. Failure on economy was given to syndicate members. Indira took full credit for herself on this victory. No credit was given to the then defense Minister Jagjivan Ram. This was in accordance to the tradition established by Nehru.

Indira got victory in various assembly elections. Similarly in Gujarat also her Cong-I secured 140 seats out of 162 Assembly seats. This was a record victory in Gujarat. In earlier election it was hardly 90 under undivided Congress.

To get a political victory is different and to achieve economic development and play role with administrative efficiency is different. Indira Gandhi traditionally was hungry of power and she was highly inefficient in taking decisions on issues related with public interest. She was interested in increasing number of followers and not leaders. She disliked leaders. She as per Nehruvian tradition removed residual leaders of Cong I, one by one. E.g. Bahuguna, VP Singh, Vir Bahadur Singh etc… She had adopted all Communist tactics to strengthen her autocracy.

INDIA IS A DIFFERENT COUNTRY:

As for Indira Gandhi the communistic tactics was becoming difficult for her with a nation where still some freedom fighters of independence movement were alive and the basic ideology of democracy was deep rooted.

There were all level failures. All the issues on water distribution, infrastructure developments were hanging. Working of Nationalized Banks had gone to dogs. Corruption got wide spread, as she herself was not beyond doubt. She had appointed CMs of her personal choice in all the states even then everywhere there was corruption and anarchy.

NAV NIRMAN STIR A UNIQUE AGITATION

First time in the political history of India, the students of Gujarat launched a stir with a demand “Remove Corruption”.

Off course there were stir for having some Industries, Railways projects in other states, but the launching a stir against “Corruption” was unique. Jai Prakash Narayan a veteran Gandhian was highly impressed by the agitation of Gujarat. He gave full support. Other Mahatma Gandhian also joined the stir.

The first demand was to remove the Congi CM, Chimanbhai Patel. The stir was comparable with the independence movement. It was a wide spread movement. Indira had no option but to remove the CM. But this was not the end. The youth asked MLAs to resign. A lot MLA resigned for political survival. Indira Gandhi suspended the State Assembly instead of dissolving the state assembly. Morarji Desai very well aware of behavioral aspect of Indira. To avoid delay of dissolution of the State Assembly, Morarji Desai went on indefinite fast. Ultimately Indira Gandhi had to dissolve the state assembly.

Now she started dividing people by caste and creed. She also took no action to declare assembly elections. Indira Gandhi was becoming highly unpopular. Morarji Desai again went on indefinite fast on a demand of popular government. To avoid further defame Indira Gandhi declared Gujarat State Assembly elections. She had carried an impression that the division by castes and creed would work efficiently. It off course worked to some extent but not completely. Janata Front came to power with a marginal majority with the MLAs of KIMLOP party formed by Chimanbhai Patel the former CM who was removed by Cong-I.

This was a big victory for opposition parties in India. Jai Prakash Narayan launched a wide spread agitation in Bihar with a slogan that “the Victory in Gujarat belongs to us, and now it is the turn of Bihar.” Meanwhile the High Court of Allahabad disqualified Indira Gandhi on her election as MP from Rai Bareli under a writ filed by Raj Narayan.

DARKEST CHAPTER OF POST INDEPENDENCE HISTORY OF INDIA

Some how the likely judgment of Allahabad High Court against her was known or expected by Indira Gandhi. She had made all the pre-arrangements to fight out for her political survival as PM.

She had kept printed posters ready and well distributed in all the corners of India; “Indira Gandhi is still holding the post of PM”.

The very next day at mid-night she imposed the “emergency” and put all the opposition party leaders, Mahatma Gandhian veteran leaders of Sarvodaya including Jai Prakash Narayan behind the bar. She also imposed censorship on print media. All India Radio already was treated as her family property. She had imposed MISA well before, which was termed, as Maintenance of Internal Security Act was better known as Maintenance of Indira Security Act.

WAR WITH ENEMY WHERE ENEMY WAS IN JAIL:

It was one sided poster war against enemy. One would find posters on each wall.

“When united enemies attacked, she stood like a rock to save the nation from anarchy”

“Our motive is to be gentle to all”

“Emergency is a period of ceremony of self discipline”

There were several dozens types of posters all round the country. Unwritten instructions were given to all institutions that as and when any meeting is held they are supposed to pass a resolution that they have supported the emergency and having full confidence in Indira Gandhi the PM.

It was a golden time for ruling party to loot and spread rumors.

Rumors were widely spread that it had been given to understand that any complaint against any official if received, the official would be liable for suspension.

There was also a rumor that trains are running in time due to emergency,

There were rumors that black marketers are arrested and were put behind the bars,

There were rumors that Gunda-s and smugglers were arrested and were put behind the bars,

There were announcements in a big way that Sanjay had launched a 4-point program and Indira had launched a 20-point program for the benefit of poor mass, i.e. 4 + 20 points.

There were daily radio announcements where a backward class community member was talking with others that now he is very happy as under the 4+20 program he has been provided with pakka house and free hold land.

Cong – Indira took full advantage of dividing people by caste especially in Gujarat.

The backward class people were told that this emergency is for elite people.

See this emergency has been imposed recently even than these upper class is making hue and cry, where as you people were put by them under emergency for thousands of years.

These upper class people have never cared for you.

These upper class people do not like you to have any reservation. They want you to remain backward so that you can serve them all the time.

Now it is Indira Gandhi who has come to rescue you.

Bajpai of Jana Sangh and Morarji of Congress-O all are upper Class people.

Morarji is the owner of Morarji Mills.

He is Brahmin and would favor only upper class.

INDIRA CONGRESS ALSO FOUNDED KHAM (Kshatriya-Harijan-Adivasi-Muslim) politics with firm footing during emergency.

However here in Gujarat the state government was run by Janata Front, and the Congress-I was in opposition.

Congress-I was taking every chance to agitate against the Janata Front Government.

Soon after imposition of emergency Congi-I concentrated to get the MLAs and other leaders defected to Cong-I.

Unfortunate to Gujarat Hitendra Desai was one of them who was close associate of Morarji Desai, despite of this he defected to Cong-I.

Many other MLAs resigned from Cong-O and supported Cong-I to avoid arrest.

The print media was surrendered to Indira Gandhi.

The censorship was very strict. Any type of agitation would be termed as anti-national was the declaration of Indira.

COLUMNISTs CONFUSED

The columnists of print media were put to difficult situation.

Though they were against such censorship they had no courage to leave the newspapers and magazines.

They thought if they would leave the publication some body else will be employed by the publisher.

Thereby they started writing on odd-subjects.

Which vegetable can be cooked easily potato or ladies finger? Cotton cloth is better or synthetic?

Cap is better or Hat?

You cannot discuss on whether Sita was pure or not?

Or Rama’s decision was OK or not?

As some how or other the Government was likely to smell something wrong you have tried to link Indira’s Government to criticize it indirectly.

And you could be behind the bar. There was no difference between rights of citizen, fundamental rights and natural rights.

JUDICIARY NOT SPARED but judges did not surrender

Even a judgment given by a High Court was censored because it was in favor of an employee and against a government department.

Indira Government carried an impression that it had got full liberty to arrest not only without assigning any reason but also without existence of any reason.

That is government was not supposed to inform you that why you are being arrested. It was its free will to arrest you without existence of any reason.

Judiciary too had surrendered to Indira. However at many places the judiciary functioned better.

In a case a judge objected an arrest. A person who was arrested said, “OK you may not inform me as to what offence I have made. But I say there is no existence of any offence. If you believe existence of any offence, at least you inform the court if not to me.”

There was no information with the police about the offence.

Court dismissed.

Police arrested a monk with an allegation that the monk was kidnapping children.

Judge asked the police;” have you got any information about missing of any child? Or have you seized any child from this monk?

Police said; “No. but this monk is using black magic.”

Judge said; “what is that black magic?”

Police said, “A crow has been killed by this monk as reported by public”

Judge said; “Have you got any witness?”

Police said: “No. but we have Crow”

Judge said; “Where is the Crow?”

Police said; “At moment we are left only with a feather of Crow. Because a Dog has snatched away the Crow as reported by the people.”

And the police submitted a feather of a crow before the judge.

Judge simply dismissed the case.

At one place few persons took a procession with slogans as: “Bharat Mataki Jai”, “Vande Mataram”, “Remove emergency”

The police arrested them. They were placed before the judge.

The judge asked the police as to what was the offence.

Police said; “they were shouting slogans”

“What were they shouting?” asked the judge.

“They were shouting Bharat Mataki Jai,” said the police.

“What is wrong in it?” asked the judge.

“They were also shouting ‘Vande Mataram’” said the police.

“What is wrong in it? What is the objection? There is no offence” said the judge.

“But sir, these people were also shouting Remove emergency” said the police.

“It is up to government. Government may decide whether to remove emergency or not. There is no offence in asking the Government to remove emergency,” said the judge.

The judge disposed off the case.

4 20 PROGRAM

The government official became more corrupted.

A postman went to a shopkeeper and demanded money. He threatened him and said I would report to police that you are receiving anti-government communications. Police would arrest you. It is better you pay me some thing.

On 4+20 point program Tamilnadu government commented.

This was just comparable with an unmarried lady counseling a mother of two children as to what care should be taken by a pregnant lady.

Cong-I leaders got angry and said the Government by the way insulting Indira Gandhi.

SUBMIT YOUR 1008 SALUTES TO THESE JOURNALISTS

Gandhian publication “Bhoomi Putra” was taken to task. Ultimately it had been made to stop publication as one by one all the printers were sealed and editors were arrested.

Gorwala’s publication “Opinion” was also stopped.

His printers were sealed.

Gorwala cyclostyled and continued his magazine. That machine was also seized.

Then Gorwala prepared Carbon Copies.

These carbon copies he circulated to his subscribers.

On his arrest, subsequently he paid the refund of the subscription to his subscribers.

Gorwala was a very gallant man.

The chess player Vinoba Bhave tried to assess the courage of Indira Gandhi.

Indira Gandhi was not courageous.

She could not arrest Ravishankar Maharaj though some blasting material was seized from the house where he was residing. Ravishankar Maharaj was a true Mahatma Gandhian. He cannot have any link with people having faith in violence. Though he was disable person was number one popular in the heart of Gujarati people irrespective of castes, creed and religion.

CHESS PLAYER VINOBA

Vinoba Bhave submitted an application to take some action to ban cow slaughter, and asked Indira Gandhi to decide within some specified target date as to what action she would take to ban cow slaughter.

And further he informed that failure to which he would go on fast to death. Since there was censorship this could not be a news line.

But any thing that announced by a Congressman cannot be censored. Hence when some leaders abused Vinoba Bhave for issuance of such notice to Indira Gandhi and they bitterly criticized Vinoba Bhave, this became a news line.

Hence people came to know that Vinoba Bhave is not silent.

VINOBA BHAVE CALLED FOR “ACHARYA’S CONFERENCE”.

According to Hindu social tradition Acharya means he who educate and guide the mass and the king with his moral power.

Generally it is the head of the education institution. Admission to the conference was open to all.

At the beginning Vinoba Bhave clarified without mentioning the posters circulated by Indira Gandhi on his remark that “Emergency is the ceremonial period of self discipline” carries a meaning that the self-discipline can be imposed by Acharya-s only.

No ruler can impose it. What the ruler has imposed cannot be termed as period of ceremony of self-discipline.

Further he asked the Acharya-s to discuss on the matter of emergency without any fear.

If Acharya-s would afraid of ruler it would be insult of the nation.

The Acharya-s conference passed a resolution

Emergency has to be an end.

If the emergency has been imposed due to a National Cause (not a Party’s Cause), then all the National Leaders should be invited for discussion of the issues.

If the emergency has been imposed due to cause to party, the whole nation cannot be taken on ban.

The people arrested should be released at the earliest.

Vinoba Bhave hitherto known as Governmental Saint (Sarakari Saint) showed his braveness and maturity and defeated Indira Gandhi without moving a pawn on the Chess Board of the politics.

Indira only moved her pawns and got defeated.

WHAT WAS INSIDE JAIL?

The Mahatma Gandhian leaders off course were not young but took the challenge. However many of them were not keeping good health.

The authorities were taking no proper medical care. Deshpande a veteran Mahatma Gandhian when asked replied that Indira had made no arrangement to check and convey to her the condition of some really needy political prisoners.

Jai Prakash Narayan was among them.

He was suffering from kidney problem.

He was not supposed to provide with salty food. But no care was taken. He lost her both the kidneys during this period.

A Cong-I man wrote to Vinoba Bhave to request Indira Gandhi to release Jai Prakash Narayan, as his health condition was serious.

Vinoba Bhave forwarded the said letter itself to Indira Gandhi with an under line drawn to the word “Release”.

Indira Gandhi when received this letter he suspended the Cong-I man.

A rumor was spread if Jai Prakash Narayan dies in the Jail his body would be disposed off with full honor but public will not be allowed to witness.

Indira Gandhi realized that it would be better to release Jai Prakash Narayan.

A rumor was spread that needy prisoners would only be released one by one without any announcement so that they do not get welcome like a hero.

MORARJI DESAI PROVED GREAT AND PEOPLE WERE CURIOUS TO KNOW ABOUT HIM

Morarji Desai was the hero among the prisoners.

Morarji Desai was kept in a solitary prison in a 12feet by12feet room with a wooden bed.

Once the room was locked from outside.

He strongly opposed.

Initially no newspapers were supplied to him. He threatened the authority that he would go on fast if newspapers are not supplied to him. Resultantly newspapers supplied.

Morarji Desai was pure vegetarian and that too taking only fruits. Thereby there was no scope for Indira Gandhi to play with his health.

But there were news line with out mentioning the name of Morarji Desai that Jail authority has to supply a 20 kg fruit to an old leader.

Morarji Desai was not allowed to leave his 12’X12’ room.

He was doing all his physical exercise on his bed. He used to make several rounds of his cot as a walk and jog.

On his release he said; it was a lie that I was taking 20 kg of fruits. I cannot eat so much.

If really I take that much I would die. I do not know how it had been measured as 20 kg. Who disposed off that much?

THE GROUND OF EMERGENCY

Though the emergency was imposed to secure the rein of Indira Gandhi and this was known to every body, Indira Gandhi had used all her resources to justify it.

She said:

There was a wide spread indiscipline in all field that had badly affected the development.

The opposition leaders and other leaders have instigated the mass to agitate and to break the laws.

These leaders have asked the military and bureaucracy to disobey the orders.

In fact there was not a single case having any prima-facie.

The law of the land was enough to take action. But the situation was a result of inefficient governance of Indira Gandhi where decisions were always avoided. Infiltration of Bangladeshi in Kolkatta and North East states, Water distribution problems, lack of infrastructure, smuggling, corruption, flourishing of anti-social elements etc… and incompetence of taking proper decisions on burning issues was the cause of anarchy.

As for Deshpande the veteran Mahatma Gandhian leader, the emergency was the Exhibition of total failure of Indira Gandhi in all the fields.

Emergency collapsed on its own burden.

Inefficiency was already there. It remained as it was. Indira’s intelligence informed her that situation has not been improved. It is better to declare election before it becomes late. But Indira Gandhi was already late. Emergency excesses were a lot.

Indira Gandhi herself was defeated by 55000 votes.

This was an unparallel event where a one sided campaigner with all media, machinery and system having under her absolute control, lost the election.

CREDIT GOES TO:

Credit goes to the people of India where the democracy is as ancient as its civilization.

Further credits goes to Mahatma Gandhi and his veteran leaders who used their sense of significance and came out to defend democracy against the attack made by a daughter of a leader (Jawaharlal Nehru) who was very close to Mahatma Gandhi during the freedom struggle.

Credit goes not some selected lawyers like MC Chagla, Chandrakant Daru … and judges who kept the judiciary alive.

Credit goes to journalists like Gorwala, all the editors of Bhoomi Putra, Chandravadan Shukla, and Bhogilal Gandhi etc who sacrificed their hard earned money to save democratic values.

It is a matter of surprise as to how the RSS leaders surrendered to Indira Gandhi and reported some of them had applied to get released with a condition that they would not canvass against Indira Gandhi and her Congress. They reported to have been committed to social services only. We do not know their definition of social service.

They had skill of moving “Lathi” but they failed to move it when the nation was in trouble. Similar is the case with Shiv Sena who supported emergency.

However many of RSS workers were brave enough as a matter of strategy went under ground and when election declared rigorously campaigned for Janata Front.

Contrary to this, many of the leaders of Navanirman Stir had joined Congress-I and even today they are beautifying Cong-I. Probably they want to survive.

AND YET THE CONG-I MEN ARE DEVOTEE TO INDIRA GANDHI who insulted Mahatma Gandhians, the principals of Non-violence and fair ways of politics.

EMERGENCY WAS THE BIGGEST FRAUD, BIGGEST SCAM, BIGGEST CRIMINAL OFFENCE

Read Full Post »

એક વ્યક્તિ ઉપર આરોપ મુકાયો. અને કેસ કોર્ટ માં ચાલ્યો. બચાવ પક્ષના વકીલે સજ્જડ દલીલો કરી. અને સાબીત કર્યું કે તેનો અસીલ નિર્દોષ છે. ન્યાયધીશે આરોપીને છોડી મુક્યો.

પછી વકીલે એકાંતમાં પોતાના અસીલને પૂછ્યું”તેં વાસ્તવમાં ગુનો કર્યો હતો કે નહીં?” અસીલે કહ્યું કે જ્યાં સુધી તમારી દલીલો સાંભળી ન હતી ત્યાં સુધી હું મારી જાતને ગુનેગાર માનતો જ હતો. પણ તમારી દલીલો સાંભળ્યા પછી મને ખાત્રી થઇ ગઈ કે હું નિર્દોષ છું.”

જો ભારતીય રાજકારણ ખાસ કરીને કોંગીપુરસ્કૃત રાજકારણ, ભારતીય ન્યાય પ્રણાલી, વકીલો અને ન્યાયધીશો એ બધાનો સમન્વય કરીએ અને તેના સમગ્ર પરિપેક્ષ્યમાં સામાન્ય જણ શું વિચારે છે અને ૫૫ વર્ષના પરિપાકરુપે ૮૫ ટકા જણસમુદાય ક્યાં પહોંચ્યો અને કોંગી નેતાઓ અને તેમના મળતીયાઓ ક્યાં પહોંચ્યા અને સ્વીસ બેંક અને બીજી ટેક્ષ હેવન બેંકોમાં રહેલા પૈસા વિષે કોંગી જનોનું અને તેની બનેલી સરકારનું વલણ કેવું છે? એના જો લેખા-જોખા કરીએ તો શ્રી યશવંતભાઈએ જે કંઈ કહ્યું છે તે સામાન્ય જણનો જ પ્રતિભાવ છે.

અને સૌ તેને તે જેમ છે તેમ જ અને તેવા સ્વરુપમાં જ આવકારે છે. નિરપેક્ષ મોરાલીટી જેવું કશું છે જ નહીં. વાત છે પ્રમાણભાન અને સમાન માપ દંડની.

 સામાન્ય જણ સમસ્યાની, મુશ્કેલીઓની અને હકીકતોની ગહેરાઈઓમાં જશે નહીં. તે તો પરિણામ જોશે. સીબીઆઈનો દુરુપયોગ એ કોઇ રહસ્યની વાત નથી. 

સીબીઆઈ એક સ્વતંત્રરીતે કાર્યકરતી સંસ્થા છે અને તે કહે તે અથવા તેના જેવું બીજું કોઇ પણ પ્રાધિકરણ જે કહે તે બ્રહ્મવ્યાક્ય છે તેમ જનતાતો માનશે જ નહીં. જો ન્યાય તંત્રના વાક્યને જ જનતા બ્રહ્મ વાક્ય ન માનતી હોય તો બીજાની તો શું વિસાત છે? (અન્યત્ર સુબ્રહ્મણીયમ સ્વામીનો લેખ વાંચો.)

 બહુદૂર ક્યાં જવાની વાત છે? ઇન્દીરા ગાંધી કે જેના નામથી આ કોંગી (કોંગ્રેસ આઈ)નામ પડ્યું છે અને જે હાલપણ તેઓની આરાધ્યા છે, તે દેવીએ પોતાના પક્ષની કારોબારીની ઈચ્છાથી અને પોતાની અનિચ્છાએ જે વ્યક્તિનું રાષ્ટ્રપતિના પદની ચૂંટણી માટે નોમીનેશન ભરેલું તેની સામેજ પડદા પાછળ પોતાનો માનીતો ઉમેદવાર ખડો કરેલો. પણ આ વાત થી દેવીજીને સંતોષ નહતો. કારણ કે પોતાના પક્ષનો ઉમેદવાર હારવો જોઈએ અને પોતાનો ઉમેદવાર જીતવો જ જોઈએ એવી તેમની દ્રઢ ઈચ્છા હતી. તેથી પોતાના પક્ષીય ઉમેદવારની સામે બીભત્સ ચોપાનીયા પાર્લામેન્ટ હોલમાં ફરતા કરવામાં આવ્યા હતા. આ એક ખુલ્લી બેઈમાની અને નગ્નતા હતી. અને તે પછી આની તપાસ પણ થઇ. પણ સરવાળે શૂન્ય. મોઈલી ટેપ પ્રકરણ પણ સરવાળે શૂન્ય. તેલગી પ્રકરણ પણ સરવાળે શૂન્ય. શાહ તપાસ પંચ પણ સરવાળે શૂન્ય. સામાન્ય જણ મૃત્યુપછીના શૂન્યથી પણ વધુ, કોંગી સરકારના આ શૂન્યથી ઉદાસ બને છે.અને તેપણ સરકારી રબરના માપદંડોને કારણે.

એક ટીવી ચેનલે એક એનકાઉન્ટર સ્પેશ્યાલીસ્ટ પીઆઈનું સ્ટીંગ ઑપરેશન કરેલું. ઑફકોર્સ એ યુપી એરીયાનું જ હોઈ શકે. હવે તે વિષે પણ શૂન્ય જ છે. યુપી અને બિહારમાં ખુલ્લે આમ લગ્નસરામાં બંદુકમાંથી ગોળીઓ છૂટે છે. અને એક કહેવાતા રાજાભૈયા વંશીય પ્રણાલી પ્રમાણે પોતાની ગાડી ઉપર મગર રાખીને ફરે છે. અને જેને મારવો હોય તેને મારીને તે મગરને ખવડાવી દે છે. આવા ઘણા મગરો તેમના તળાવમાં છે. એક મગર તો કેટલું ખાઈ શકે? તેવું એક ઓપન સીક્રેટ છે એમ ઉત્તરભારતીયો માને છે.

કોઈપણ તા-કે-ધા-બહેનો કે (કુ)માર-ભાઈઓ, યુપી, બિહાર, ઓરિસ્સા કે બંગાળ તો શું પણ મહારાષ્ટ્રમાં પણ અકર્મ-શીલ થઈ જાય છે. કેરાલા કે નોર્થ ઈસ્ટના રાજ્યોની તો વાત જ નકરશો. અને કાશ્મિરમાં તો માનવ હક્કોની પળોજણમાં કર્મશીલોથી પડાય જ કેમ?

ગાંધીના ગુજરાતમાં જ કર્મશીલ થવું ગોઠે એવું છે. મૂળ કારણ તો એજ છે કે ગુજરાતમાં ગાંધી ઠીક ઠીક જીવે છે. અહીં તમે સુરક્ષિત છો. હવે ગુણવંતભાઈએ શું લખવું અને કયા શબ્દો વાપરવા, અને તેના કયા અર્થો ઘટાવવા તે હે જયસ્વાલબેન તમે વાચકો ઉપર જ છોડી દો. એક વાચક તરીકે મારા જેવા સામાન્ય જણને લાગે છે કે ગુણવંત ભાઈ એક એવા લેખક છે કે જે ગુજરાતની અને કદાચ દેશની સામાન્ય પ્રજાની જે પ્રતિભાવના છે તેને વાચા આપે છે. એક સમય એવો હતો હતો જ્યારે નરેન્દ્રભાઈ મોદીની સામે તેમના જ પક્ષના નેતાઓએ કોંગીઓનો સાથ લઇ મીડીયાના માથા ઉપર ચડીને એક સંગ્રામ ખેલેલો. તે વખતે આ શ્રી માનનીય ગુણવંતભાઈ શાહે જ જનતાને પોતાનો પ્રતિભાવ આપવા માટે જણાવેલ. અને શ્રી નરેન્દ્રભાઈ મોદીને વિશિષ્ઠ યોગ્યતાથી જનતાએ પાસ કરેલ. અને તે પણ પોષ્ટલ કવરના ગાંઠના પાંચ રુપીયા ખરચીને.

ગુણવંતભાઈ પોતાના કટાર લેખમાં કૌસરબીબી કે તુલસી વિષે કેમ ચૂપરહ્યા છે? આવો જયસ્વાલબેનનો સવાલ સામાન્ય જણને તો હાસ્યાસ્પદ લાગશે. ગુણવંતભાઈએ શું લખવું અને શું ન લખવું અને કયા શબ્દો વાપરવા તે તેમને જ નક્કી કરવા દો. કાલે કોઈ એમ પણ કહેશે કે ગુણવંતભાઈ એ સીતા અને દ્રૌપદી સુધી પહોંચવું જોઈએ. તમે એમના વારાની રાહ જુઓ.

 

ચમત્કૃતિઃ ભારતની જનતા કેવી છે? જો ઈન્દીરા ગાંધીની તરફેણમાં કૉર્ટ ચૂકાદો આપે તો કહેશે ચૂકાદો ત્રુટી વાળો છે. કૉર્ટ જો મોરારજી દેસાઈની વિરુદ્ધમાં ચૂકાદો આપે તો જનતા કહેશે કે મોરારજી દેસાઈ તો સાચા જ છે પણ કૉર્ટમાં કંઈ ગરબડ છે.

તેથી જ ઈન્દીરા ગાંધીએ કહેલું કે કૉર્ટોએ પોતાના ચૂકાદાઓમાં જનતાની આકાંક્ષાઓનું પ્રતિબિંબ પાડવું જોઇએ. પણ લોકોએ તે હસી કાઢેલું કારણ કે “જનતા” નો અર્થ ઈન્દીરાના “હમ્ટી ડમ્ટી” શબ્દકોષમાં “જનતા” એટલે “ઈન્દીરા” એમ હતો.

Read Full Post »

%d bloggers like this: