Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘ઘેલા’

લાંબી ધારે દુગ્ધપાન

હાજી … નહેરુવીયન કોંગ્રેસ એટલે કે કોંગી, અનામતીયા

પાટીદારોને લાંબીધારે દુગ્ધપાન કરાવશે.

આ લેખ અનામતીયા પાટીદારોને અર્પણ છે.

breast feeding

હાજી આ લેખ અનામતીયા પાટીદારોને અર્પણ છે. કારણ કે મારે અગણિત પાટીદાર મિત્રો છે અને તેઓ અનામતમાં માનતા નથી. એટલે સામાન્યીકરણ કરી સમગ્ર પાટીદાર જાતિને અપમાનિત ન કરી શકાય.

જે પાટીદારો અનામત મેળવવા માટે બીજેપી ની સામે પડ્યા છે અને ચોર (નહેરુવીયન કોંગ્રેસ)ની વાદે ચણા ખાવાના અભરખા રાખે છે તેઓ બલુન છે. (“ચોરનીવાદે ચણાખાવા” એ એક કાઠીયાવાડી શબ્દપ્રયોગ છે).

બલુનમાં ભેજુ ન હોય. બલુનમાં હવા હોય. નહેરુવીયન કોંગીઓએ હવા ભરી એટલે આ બલુન ઉડ્યાં છે.

જો આ બલુનોમાં ભેજુ હોત તો નહેરુવીયન કોંગીને ચાળે ચડ્યાં ન હોત.

લાંબી ધારે દુગ્ધપાન એટલે શું?

જેઓ તળપદી ગુજરાતીથી અજ્ઞ નથી તેઓ “લાંબી ધારે દુગ્ધપાન” શબ્દ પ્રયોગનો અર્થ સુપેરે જાણે છે. જો કે “દુગ્ધપાન” શબ્દ “સુરુચિનો ભંગ” ન થાય એટલા માટે વાપર્યો છે.

કોંગી એટલે કોંગ્રેસ (આઈ) એટલે કે “ઈન્દિરા કોંગ્રેસ” માટે વપરાતો શબ્દ હતો અને હજી પણ તે માટે વપરાય છે. જો કે કોંગ્રેસના વંશવાદી લક્ષણ ૧૯૫૦ પછી નહેરુ દ્વારા પ્રદર્શિત થયા એટલે “નહેરુવીયન કોંગ્રેસ” શબ્દ વધુ યોગ્ય છે. પક્ષ એટલે પાર્ટી. પક્ષ પુલ્લિંગ છે. પાર્ટી સ્ત્રીલિંગ છે. એટલે દુગ્ધપાન સાથે કોંગી શબ્દનો વધુ મેળ ખાય છે.

બિચારા આ બલુનો ભૂલી ગયા કે કેશુભાઈને કોણે ગબડાવેલા? આ સંકરસિંહ વાઘેલાએ જ તો તેમને ગબડાવેલા. હવે જો શબ્દોની રમત રમવી હોય તો “વાઘેલા” ને બદલે “વા ઘેલા”, કે “વા” ને બદલે “અ” પણ વપરાય. કે “બા” (સોનિયાબા માં પણ બા શબ્દને ઉઠાવાય) પણ વપરાય. પણ જવા દો એવી શબ્દોના પ્રાસથી સત્ય સિદ્ધ થતું નથી. એટલે એ પ્રયોગો આપણા દેશના “રાહુ” કે “અ ધેલા” જેટલી કિમતવાળા લોકો માટે રાખીએ.

કેશુભાઈને કોણે ગબડાવ્યા?

આ સંકરશીંગ જ ઉતાવળ ને ઉતાવળમાં હાથ ધોયા વગર કેશુબાપાને ઉથલાવવામાં પડી ગયેલા. આ સંકરશીંગ જરા પૉરૉ ખાવા પણ ઉભા રહ્યા ન હતા. (ભાઈઓ અને બહેનો, ભૈયાજીભાઈઓ સિંહનો ઉચ્ચાર સીંગ કરે છે. અને આપણા કેટલાક ભાઈઓ “હ્રસ્વ દીર્ઘના ભેદમાં ન માનવું” એવી ચળવળ ચલાવે છે. “શ”, “ષ” અને “સ” ના ભેદમાં પણ ન માનવું, તે પણ, આમ તો તે જ વિચારધારામાં આવે છે. પણ આ વિષે આપણે ચર્ચા નહીં કરીએ. ક્યારેક આપણે તેમની મજાક પણ કરવી જોઇએ.) બિચારા બલુનો ભૂલી ગયા કે આ સંકરશીંગ વાઘેલાએ તેમને “હજુરીયા” કહેલ. આ સંકરશીંગભાઈએ ચિમનભાઈ પટેલ પાસે થી “ચેપ” લીધેલ.

આ “ચેપ” વળી શું છે?

ભાઈઓ અને બહેનો, રાજકારણમાં જેમ પેચ લડાવવાની પ્રણાલી કે ફેશન છે તેમ રાજકારણમાં “ચેપ” લેવાની ફેશન છે. ઘણી જાતના ચેપ હોય છે.

પહેલો ચેપ “પક્ષમાં જ જુથ”

પહેલો “ચેપ” એ હતો કે પક્ષની અંદર જ એક “વહાલું” જુથ બનાવવું જેથી જ્યારે જરુર પડે ત્યારે આપણા આ “વહાલા” જુથના સભ્યો સિવાયના સભ્યોને “દવલા” બનાવી શકાય અને આપણે નવો પક્ષ બનાવવો હોય તો લોકશાહીમાં સરળતા રહે છે. (સામ્યવાદમાં આ શક્ય નથી. ત્યાં તો કાં તો જીતો કાંતો ખતમ થાઓ.)
આ “ચેપ” વિષે જો રોયલ્ટી આપવાની થાય તો તેની રોયલ્ટી નહેરુને મળે. કોંગ્રેસમાં બે જુથો હતાં. જહાલ અને મવાળ. મવાળ જુથ આગળ ચાલ્યું. એ પછી આપણા સમાજવાદી જવાહરલાલ નહેરુએ એક “સમાજવાદી” ગ્રુપ બનાવ્યું. એના બે ભાગ પડ્યા અને એક ભાગ કોંગ્રેસથી જુદો થયો. આ ભાગ પ્રજાસમાજવાદી પક્ષ તરીકે જુદો પક્ષ બન્યો. વાત બહુ લાંબી છે. એટલે એની ચર્ચા નહીં કરીએ.

જવાહર લાલ પોતાને સમાજવાદી માનતા કારણ કે વીસમી સદીના પૂર્વાર્ધમાં સમાજવાદમાં માનવું એ પોતાને “તરવરીયા યુવાન”માં ખપાવવા માટેની એક માન્ય ફેશન હતી !!

જ્યારે સ્વતંત્રતા હાથવેંતમાં આવી ત્યારે પ્રણાલી પ્રમાણે કોંગ્રેસે તેની પ્રાંતોની સમિતિઓ પાસેથી વડાપ્રધાન પદ માટેની ભલામણો માગી. એક પણ પ્રાંતે નહેરુના નામની ભલામણ કરી ન હતી.
નહેરુ લોકપ્રિય હતા તેની ના ન પાડી શકાય. કોઈ એક વ્યક્તિ, પક્ષમાંના યુવાનોમાં લોકપ્રિય હોય અને જનતામાંના યુવાનોમાં લોકપ્રિય હોય એનો અર્થ એવો નથી કે પક્ષના સંગઠનમાં પણ તે વ્યક્તિ એક નંબરનો હોય.

પક્ષના સંગઠનમાં સામુહિક અને અનુભવી નેતાઓનું વર્ચસ્વ હોય છે. કારણ કે દેશ ફક્ત યુવાનોનો બનેલો હોતો નથી. તેવીજ રીતે પક્ષ પણ ફક્ત યુવાનોનો બનેલો હોતો નથી. યુવાનો ચંચળ મનોવૃત્તિના હોય છે અને તેમને જલ્દી ફસાવી અને ફોસલાવી શકાય છે. જેમકે “નવનિર્માણ” નું આંદોલન, યુવાનોએ ચલાવેલ. આ આંદોલન યુવાનોએ નહેરુવીયન કોંગ્રેસ સામે ચલાવેલ. તેમાંના તે વખતના કેટલાક, આગળ પડતા નેતાઓ, થોડા સમય પછી નહેરુવીયન કોંગ્રેસને શોભાવી રહ્યા હતા. અત્યારે પણ નહેરુવીયન કોંગ્રેસને શોભાવી રહ્યા છે.

નહેરુના સમાજવાદને કોંગ્રેસના મૂર્ધન્ય નેતાઓ સમજી શકતા ન હતા. પણ નહેરુની સમાજવાદની પપુડી વાગ્યા કરતી હતી. જવાહરલાલ નહેરુ ગાંધીજી પાસે ગયા. ગાંધીજીએ તેમને જણાવ્યું કે વડાપ્રધાનના પદ માટે, તેમના નામની ભલામણ એક પણ પ્રાંતીય સમિતિએ કરી નથી.

“તેજીને ટકોરો હોય” અને “શાણો માણસ સાનમાં સમજી જાય”. ગાંધીજીનું કહેવું એ હતું કે “હે જવાહર, તું હવે તારી ઉમેદવારી પાછી ખેંચી લે… કારણ કે દેશનો નેતા પ્રાંતીય સમિતિઓની સર્વસંમતિથી થાય એ યોગ્ય રહેશે”.

નહેરુ આ વાત સમજી ન શકે તેવા મૂઢ ન હતા. તેમણે વિચાર્યુ કે પક્ષની અંદરનું મારું સમાજવાદી જુથ તો મારી સાથે છે જ. પક્ષની બહારના અનેક બીજા જુથો મારા જુથમાં ભળી જશે અને મને સહકાર આપશે. જનતામાં પણ હું લોકપ્રિય તો છું જ. પક્ષની અસાધારણ સભા બોલાવવા જેટલા સભ્યો તો મારી પાસે છે જ. એટલે કોંગ્રેસના ભાગલા પાડી નવો પક્ષ સહેલાઈ થી બનાવી શકીશ. નહેરુ માટે ઉપરોક્ત વાત શક્ય હતી.

ગાંધીજીની વાત સાંભળી નહેરુ ખીન્ન તો થયા. નહેરું કશું બોલ્યા વગર ગાંધીજીનો ખંડ છોડીને જતા રહ્યા. ગાંધીજીને એ વાતની ગંધ આવી ગઈ કે નહેરુ કોઈ પરાક્ર્મ કરવા કૃતનિશ્ચયી છે. એટલે કે કોંગ્રેસના ભાગલા કરવા કૃતનિશ્ચયી છે.

સરદાર પટેલ, નહેરુથી એક મુઠ્ઠી ઉંચેરા માનવી હતા

કહેવાતા સમાજવાદી નહેરુના મુખ્ય હરિફ સરદાર પટેલ હતા. નહેરુના સાથીદારો સરદાર પટેલને “મૂડીવાદીઓના પીઠ્ઠુ”, “સ્થાપિત હિતોના પીઠ્ઠુ” “બુર્ઝવા” તરીકે ભાંડતા હતા. આ વાતથી દેશ અજાણ્યો ન હતો એટલે આ વાતની ગાંધીજીને ખબર ન હોય તે બનવા જોગ નથી. એટલે જ ગાંધીજીએ સરદાર પટેલને બોલાવ્યા. પોતાનો ભય બતાવ્યો કે હાલના સંજોગોમાં જો કોંગ્રેસ તૂટશે તો દેશના અનેક ટૂકડા થશે. નહેરુ પોતાને માટે કમસે કમ ઉત્તરાંચલિસ્તાન તો અલગ કરશે. ખાલિસ્તાન, દલિતીસ્તાન, દ્રવિડીસ્તાન અને કેટલાક સ્વતંત્ર રહેવા માગતા રાજાઓ, આ બધી માગણીઓને નહેરુ કે તૂટેલી કોંગ્રેસ નિવારી નહીં શકે. આ બધું નિવારવા માટે આર્ષદૃષ્ટા અને વહીવટી રીતે કુશળ સરદાર પટેલ જ યોગ્ય છે. સરદાર પટેલે ગાંધીજીને વિશ્વાસ આપ્યો કે તે કોંગ્રેસને તૂટવા દેશે નહીં. અને આપણે જોઇએ છીએ કે સરદાર પટેલે બાજી કેવી રીતે સંભાળી લીધી.

આ અનામતવાળા બિચારા બલુનો ભૂલી ગયા કે સરદાર પટેલને “કોમ્યુનલ” કહીને હૈદરાબાદમાં ધૂતકારેલ કોણે? ખુદ જવાહર લાલ નહેરુએ.

જે નહેરુવીયન કોંગ્રેસના પાયામાં જ સરદાર પટેલનો અનાદર અને અપમાન હતા, તે જ નહેરુવીયન કોંગ્રેસ જ્યારે (લાંબી ધારે) “દુગ્ધપાન” કરાવવાની લાલચ આપે છે ત્યારે આ અનામતીયા પાટીદારો તેના ખોળામાં બેસવા તૈયાર થઈ ગયા તેને તમે હૈયા ફુટ્યા નહીં કહો તો શું કહેશો?

આ કોઈ હાઈપોથીસીસ નથી. આ વાતની આ રહી સાબિતી. દેશમાં બધું ઠરીને ઠામ થયું. કોંગ્રેસમાં નહેરુ એકચક્રી રાજા થયા અને જ્યારે ચીન સામે ભારતનો કરુણ પરાજય થયો, ત્યારે નહેરુએ “કામરાજ પ્લાન હેઠળ, સરદાર પટેલના વારસદાર મોરારજી દેસાઈને કેવી રીતે બદનામ કર્યા અને મંત્રીમંડળમાં થી હટાવ્યા તે આપણે જાણીએ છીએ. એટલું જ નહીં તેમણે પ્રજાસમાજવાદી પક્ષને પણ પોતાની જોડે કેવો ભેળવી દીધો તે પણ આપણે જાણીએ છીએ.

“આયારામ ગયારામ” ના જનક નહેરુ હતા.

આ ચેપ સૌપ્રથમ ચરણસીંગે યુપીમાં “સંયુક્ત વિધાયક દલ” સ્થાપીને યુપીમાં નહેરુવીયન કોંગ્રેસની સરકારને ઉથલાવી. પછી તો આ ચેપ ઘણાને લાગ્યો. જેમકે બંસીલાલ, ભજનલાલ, સુખડીયા, ચિમનભાઈ, એનટી રામારાવ, તેના જમાઈ ચંદ્રબાબુ નાયડુ, જય લલિતા આદિ. આપણા સંકરશીંગે પણ તે ચેપને અપનાવ્યો.

બીજો ચેપઃ “ધરાર ખોટું બોલવું”

નહેરુએ તત્વજ્ઞાની શબ્દો વાપરી વિતંડાવાદ ઉત્પન્ન કરતા અને પોતાના જુઠાણાનો બચાવ કરતા. ગઈ સદીના પચાસના દશકામાં તેમણે ચીનની લશ્કરી ઘુસણ ખોરીનો બચાવ આ રીતે કરેલો, “ચીને કોઈ ઘુસણખોરી કરી નથી (મસ્જીદમાં ગર્યો તો જ કોણ?)…એ પ્રદેશ તો ઉજ્જડ છે. ત્યાં ઘાસનું તણખલું પણ ઉગતું નથી… લાઈન ઓફ કન્ટ્રોલની કોઈ વ્યાખ્યા નથી, યુદ્ધથી કોઈ પ્રશ્નો ઉકેલાતા નથી, યુનોદ્વારા કોઈ પ્રશ્નો ઉકેલાયા નથી…”

તત્વજ્ઞાની વિતંડાવાદ કરવો, ધરાર ખોટું બોલવું અને તારતમ્યોવાળા નિવેદનો કરવા એ વલણ ઈન્દિરા ગાંધીએ પૂરબહારમાં વિકસાવ્યું હતું. “આત્માનો અવાજ, કટોકટી અનુશાસન પર્વ છે, હમારા લક્ષ્ય સબસે નમ્ર વ્યવહાર, જેવા અનેક, સ્લોગનો વહેતા મુકેલા હતા.

નહેરુવીયન કોંગ્રેસનું બીજું ગુજરાતી ભક્ષ્ય “ચિમનભાઈ પટેલ”

ગુજરાતમાં નહેરુવીયન કોંગ્રેસને મજબુત કરવામાં ચિમનભાઈ પટેલનો સિંહફાળો હતો. ૧૯૭૨માં ગુજરાત વિધાનસભાની ચૂંટણીમાં નહેરુવીયન કોંગ્રેસને ૧૬૨માંથી ૧૪૦ બેઠક અપાવનાર ચિમનભાઈ પટેલ હતા. તેથી ચિમનભાઈ પટેલ વિધાનસભાના નહેરુવીયન કોંગ્રેસમાં અસાધારણ બહુમતિ ધરાવતા હતા. પણ ચિમનભાઈ આજ્ઞાંકિત ન હતા. ઘનશ્યામભાઈ ઓઝાને હટાવીને ચિમનભાઈ પટેલ ધરાર મુખ્ય મંત્રી થયા.
પણ કોંગીને ખાટલે ખોડ હતી.

કોંગીનું મૂળ ભ્રષ્ટાચારમાં હતું. ભ્રષ્ટાચાર તો કોંગીની ગળથુથીમાં હતો. કોંગીની સામે નવનિર્માણનું આંદોલન થયું અને ચિમનભાઈને કોંગીએ પદભ્રષ્ટ કર્યા. ચિમનભાઈએ પુસ્તિકા લખી કે કોંગીના કુળદેવીએ કેવી રીતે ગુજરાતમાંથી પૈસા ઉઘરાવેલા. કોંગીએ ચિમનભાઈની પક્ષમાંથી હકાલપટ્ટી કરેલી. ચિમનભાઈએ કિસાન-મઝદુર-લોક-પક્ષ સ્થાપ્યો.

આ અનામતવાળા બિચારા બલુનો ભૂલી ગયા કે ચિમનભાઈ પટેલની રેવડી દેણેદાણ કોણે કરેલી? ઇન્દિરા ગાંધીએ જ તો તેમને જેલમાં પૂરેલ અને ટોર્ચર કરેલ. એટલે ચિમનભાઈએ તેમના પક્ષ કિમલોપ નો લોપ કરી નહેરુવીયન કોંગ્રેસમાં પોતાની જાતને ભેળવી દીધેલી. અને આ નહેરુવીયન કોંગ્રેસે તેમને તરણું મોઢામાં લેવડાવેલ.

આ બલુનોમાં અક્કલ કે આબરુ કે સ્વમાન જેવું છે જ ક્યાં?

કુતરા અને ગધેડાને તમે મારો તો તેઓ તેની વેદના બીજી ક્ષણે ભૂલી જાય છે. તમે ભક્ષ્ય ધરો એટલે પંછડી પટપટાવતા તમારી પાસે આવી જાય છે. યાદ કરો સંસ્કૃતનો શ્લોકઃ “સારમેય ચ અશ્વસ્ય, રાસભસ્ય વિશેષતઃ, મુહૂર્તાત્‌ પરતો નાસ્તિ પ્રહાર જનિતા વ્યથા.

ધિક્કાર છે આવા બલુનીયા પાટીદારોને જેઓ “ભારત સર્વ પ્રથમ” ને બદલે પોતાની જાતને પ્રાથમિકતા આપે છે અને તે માટે મુસલમાન થવા પણ તૈયાર છે.

કોંગીનું ત્રીજું ભક્ષ્ય હતું કેશુભાઈ પટેલ.

કોંગીએ સંકરશીંગને (લાંબી ધારે) દુગ્ધપાન નો વાયદો કરેલ. સંકરશીંગ વાઘેલાએ પહેલાં તો પોતાનું પપુડું વગાડેલ કેશુભાઈને ગબડાવેલ. પછી અસ્તિત્વ ટકાવવા તેઓ કોંગીમાં ભળ્યા. કોંગીએ સંકરશીંગને કેટલું દુગ્ધપાન કરાવ્યું તે આપણે જાણતા નથી.
બીજેપીના પ્રભારી નરેન્દ્ર મોદીએ બીજેપીને જીતાડી કેશુભાઈને પૂનર્ સ્થાપિત કરેલ.
પણ જણનારીમાં જોર ન હોય તો સુયાણી બિચારી શું કરે?

સ્થાનિક સ્વરાજ્યની ચૂંટણીઓમાં બીજેપી હારવા માંડી. હદ તો ત્યારે થઈ કે ૧૯૭૫માં ઈન્દિરાઈ કટોકટીમાં પણ અમદાવાદની મ્યુનીસીપાલીટીની ચૂંટણીમાં જનતાપાર્ટી જીતી હતી અને કોંગી હારી હતી, તે અમદાવાદની ચૂંટણી ૨૦૦૦માં કોંગી જીતી ગઈ અને બીજેપી હારી ગઈ.

કોંગીનું ચોથું ભક્ષ્ય છે આનંદીબેન પટેલઃ

કોંગી જ્યારે ક્યારેય પણ બહુમતિ ન આવે ત્યારે બીજા પક્ષોનો સાથ લે છે. કેરાલાની સામ્યવાદી સરકારને હરાવવા માટે કોંગીએ ઘોર કોમવાદી મુસ્લિમ લીગની સાથે ૧૯૫૮-૫૯માં જોડાણ કરેલ.
કોંગી માટે જો આવું શક્ય ન હોય તો તે “ચરણશીંગ” ની તલાશ કરે છે. ગુજરાતમાં તો ૧૯૭૬માં ચિમનભાઈ પટેલ હાથવગા હતા. લાંબી ધારે દુગ્ધપાનની લાલચ આપવાની જરુર ન હતી. કટોકટીમાં તો ડંડો જ પૂરતો હતો.

કોંગીએ ૧૯૭૯માં ચરણસીંગને લાંબી ધારે દુગ્ધપાનની લાલચ આપી. ચરણ સીંગે મોરારજી દેસાઈ ની સરકારને ગબડાવી. તે પછી તો ઇન્દિરાએ ભીંદરાનવાલે ને તેવીજ લાલચ આપીને પંજાબમાં મોટાભા બનાવેલ. પણ એમાં થોડી ચૂક થઈ ગઈ અને કોંગ-માઈએ જાન થી હાથ ધોયા.

લાંબી ધારે દુગ્ધપાનની લાલચના મૂળ ઉંડા છે. તે કંઈ ફક્ત સરકારો ઉથલાવવા માટે જ નથી. મત માટે પણ છે. કોંગી માઈએ તેનો ઉપયોગ અનામત માટે ઘણો જ કરેલ છે.

સૌ પ્રથમ તો અનામત ફક્ત અંત્યજો-અસ્પૃશ્યો માટે જ હતી. કારણ કે જેઓ સ્પર્શ માટે પણ લાયક ન હોય તે આર્થિક રીતે કેવી રીતે ઉંચે આવી શકે? એટલે તેમને માટે અનામતની જોગવાઈ કરવામાં આવી હતી. પણ પછી કોંગીએ જમને પેધો પાડ્યો.

જેને જેને એમ લાગતું હોય કે પોતે પછાત છે તેઓ સૌ કોઈ આવેદન આપે. એમ કરતાં કરતાં બ્રાહ્મણ ક્ષત્રીય અને વૈશ્ય સિવાય બધા અનામતમાં આવવા લાગ્યા. છેલ્લે છેલ્લે વિશ્વકર્માના સંતાનો(જેઓ વાસ્તવમાં બ્રાહ્મણ હતા પણ ભણતા નહીં અને બાપિકો ધંધો ચલાવતા)નો નંબર પણ લાગી ગયો. જેઓ ખેતી કરતા તેઓ વૈશ્ય હતા પણ વેપારને બદલે ઉત્પાદન કરતા તેઓ પાટીદાર કહેવાય. તેઓ ભણવા પણ લાગ્યા અને વેપાર પણ કરવા લાગ્યા.

કોંગીની દાઢ સળકી

કોંગીને રાજસ્થાનના અનુભવે જ્ઞાન લાધ્યું કે તોફાનો કરીને, બસો સળગાવીને, રેલ્વે વ્યવહાર ખોરવીને, બસસ્ટેન્ડોને સળગાવીને, રેલ્વેના પાટા ઉખેડીને અને જાહેરજીવન અસ્તવ્યસ્ત કરીને, સરકારોને ઉથલાવી શકાય છે તો પછી ચરણશીંગને શોધવાની પ્રક્રિયા ચાલુ રાખીને પણ, કોઈ કોમ્યુનીટીને (લાંબી ધારે) દુગ્ધપાનની લાલચ કેમ ન આપવી. એવું પણ બને કે આમ કરતાં કરતાં પણ કોઈ ચરણશીંગ હાથ લાગી પણ જાય.

જો કે હજુ સુધી ગુજરાતમાં કે કેન્દ્રમાં કોંગીને કોઈ ચરણશીંગ હાથ લાગ્યા નથી. એ વાત પછી ક્યારેક કરીશું.

કોંગી માટે એક બીજી પણ મુશ્કેલી છે કે કોંગી અત્યારે બારાજા* છે. દુગ્ધ કન્ટેઈનર એટ્રેક્ટીવ નથી. શરીર સંપત્તિમાં શરીરની અંદર(ચરબી=કાળું લાલ નાણું)ની સંપત્તિની કોઈ ખોટ નથી. શરીરની અંદરની સંપત્તિ કંઈ થોડી અપાય છે? આપણે કંઈ શિબિરાજાના વંશજ નથી.

દુગ્ધપાન એ દુગ્ધપાન છે. લાંબી ધારનું હોય કે ટૂંકી ધારનું (ટૂંકી ધારનું ઔરસ માટે હોય છે) હોય. પણ કોંગી માને છે કે દુગ્ધપાન ની લાલચ તો આપી જ શકાય. આપણું દુગ્ધ કંટેનર કેટલું એટ્રેક્ટીવ છે અને દુગ્ધથી ફાટ ફાટ થાય છે કે નહીં તેની બીજાને ક્યાં ખબર છે? દુગ્ધપાન ભવિષ્યમાં કેવીરીતે કરાવશું, કરાવશું કે નહીં તે પણ આપણી મુનસફ્ફીની વાત છે. જીભ સાબદી તો ઉત્તર ઝાઝા. અને “ધરાર ખોટું બોલવું”નો આપણને ક્યાં આભડછેટ છે? (અનામતના) લોભીયા હોય ત્યાં ધૂતારા પણ હોય.

શિરીષ મોહનલાલ દવે

*  શુષ્ક પ્રલંબિતસ્તના. વસુકી (મોનો પોઝ) જવાની તૈયારી !!

ઝવેરચંદ મેઘાણીની કોઈ વાર્તામાંથી અધિગત થયેલો શબ્દ છે.

ટેગ્ઝઃ લાંબી ધારે, દુગ્ધપાન, નહેરુવીયન, નહેરુ, કોંગ્રેસ, કોંગી, ઇન્દિરા, અનામતીયા, પાટીદાર, બલુન, સુરુચિ ભંગ, કેશુભાઈ, સંકર, શીંગ, ઘેલા, બા, રાહુ, ચેપ, ભક્ષ્ય, નવનિર્માણ, સમાજવાદ, ફેશન, જુથ, સંગઠન, ગાંધીજી, તેજીને ટકોરો, મુઠ્ઠી ઉંચેરા માનવી, સરદાર પટેલ, આનંદીબેન પટેલ, ચિમનભાઈ

Read Full Post »

નેપાળો કે હરડે ચૂર્ણ કે પૃથક ચૂર્ણ માંથી શું પસંદ છે?

અકળ મોદી

વળી પાછો આપણા કાન્તિભાઈ ભટ્ટે, પોતાને વિદ્વત્તાપૂર્ણ લાગે તેવો એક વિશ્લેષણાત્મક લેખ લખ્યો. આમ તો પોતે વિદ્વાન છે તેવું પ્રદર્શિત કરવું હોય તો પોતે “વેલ રેડ” “અતિવાચનવિદ્‍” છે, તેવું તો પરોક્ષ કે પ્રત્યક્ષ રીતે બતાવવું જ પડે. વળી કાન્તિભાઈની માન્યતા પ્રમાણે ભારતીય જનોની માન્યતા એ છે કે આપણે ભારતના પ્રાચિન કે અર્વાચિન વિદ્વાનો કરતાં વિદેશી નામોવાળા કહેવાતા વિદ્વાનોને ક્યાંય વધુ વિશ્વસનીય માનતા હોઈએ છીએ. તેથી કાન્તિભાઈના લખાણોમાં તમને આવા વિદેશી નામો યુક્ત કથનો ઉદ્ધૃત થયેલા વધુ જોવા મળશે. આમ તો જેઓ વિદેશમાં સ્થાયી થયા હોય તેવા આપણા ભારતીય મૂળના માણસો વિદેશી વિદ્વાનોની અને સમાચાર માધ્યમના વિશ્લેષકોની તારતમ્ય વાતોને બ્રહ્મવાક્ય સમજતા નથી અને આકર્ષાતા પણ નથી. પણ આ માનસિકતા હજુ ભારતમાં વિકસી નથી. આ બાબતમાં ભારતીય સંસ્કૃતિ અને પાશ્ચાત્ય સંસ્કૃતિના વિશેષજ્ઞ શ્રી રાજીવ મલહોત્રાએ ભારતીય સાંપ્રત મહાનુભાવોની ખાસી રમૂજી વાતો કરી છે.

પણ આપણે એ વાત જવા દઈએ.

વાક્‍ પ્રહારો

મૂળવાત છે કે આપણા આ કટારીયા ભાઈ નરેન્દ્ર ભાઈ મોદીની ઉપર લેખીની દ્વારા પ્રહારો કેમ કરે છે? અને તે પણ કોઈ આધાર વગર.

જે વાતોને આધાર ન હોય અને ફક્ત તારવણીઓ જ હોય તેને ચર્ચા કે વિશ્લેષણ તો ન જ કહેવાય. તેને આપણે સુષ્ઠુ ભાષામાં મનોભાવ કે માનસિકતા કહી શકીએ. ગુજરાત માં એક “શનિ” નામના કાર્ટૂનીષ્ટ હતા તેઓ જોકે આમ તો વિશ્વકક્ષાની પ્રજ્ઞા ધરાવતા હતા, પણ કોંગ્રેસવાળાને આ વાસ્તવિક રીતે “તડ અને ફડ” કહેનારા શનિભાઈ સામે વાંધો પડી ગયેલ. મોરારજી ભાઈને ખાસ વાંધો પડતો નહીં પ્ણ જ્યારે ઈન્દીરાઈ કોંગ્રેસે ગુજરાતમાં દેખા દીધી અને કેન્દ્રમાં તેનું પ્રભૂત્વ ઘણું વધ્યું ત્યારે દેખીતી રીતે જ ઈન્દીરાઈ કોંગ્રેસીઓ શનિ ભાઈને કનડવામાં ઝાલ્યા રહે ખરા? આ વાત પણ બહુ લાંબી છે. અને અહીં અસ્થાને છે.

આ શનિભાઈ તથ્ય હીન અને વેતાવગરની ટીકાઓને “મળોત્સર્જ”ની ક્રિયા કહેતા. નેપાળો લીધો હોય તો આ ક્રિયા “એક ‘ઘા’એ પતી જાય. પણ નેપાળો રોજ ન લેવાય. ચૂર્ણ રોજ લઈ શકાય. હરડે પણ ચગળી શકાય. નેપાળો એ એક મોટો પ્રહાર કરે છે. ચૂર્ણ શનૈઃ શનૈઃ ધક્કો મારી “મળ”ને તેના નિકાસદ્વાર પાસે પહોંચાડે છે. હરડે આંતરડાને હલનચલન માટે ઉત્તેજીત કરે કે જેથી “મળ” ભાઈ તેમના નિકાસદ્વાર પાસે પહોંચે.

આપણા કટારીયા ભાઈએ શું લીધું છે તે આપણે જાણતા નથી. પણ આપણા ભાઈશ્રીને નેપાળો વધુ પસંદ લાગે છે.

આપણા કટારીયાભાઇઓ, કાંતિભાઈ અને પ્રકાશભાઈ એ બે માં ફેર શો છે?

જો તમારે કોઈની બુરાઈ કરવી હોય તો બે રીતે કરી શકો છો. બીજા કોઈપણ વિષય ઉપર વિશ્લેષણ કરતા હો, પણ વાતવાતમાં હરતા ફરતાં નરેન્દ્ર ભાઈ મોદીને ગોદા મારતા રહો. એટલે કે છૂટક છૂટક. પ્રકાશભાઈ કંઈક આવું કરે છે. બોક્સીંગ બીજા કોઈની સાથે કરતા હોય, પણ એકાદો ગોદો જેને લક્ષ્યમાન્યું નથી તેને (નરેન્દ્ર મોદીને) પણ ઉંધા હાથે મારી લે છે..

કાન્તિભાઈ એક જ સમયે ગોદાઓની એક બંદરેથી (સબ બંદરકા વ્યાપારી હોવાથી) ફડાફડી બોલાવી દે છે. ગોદાઓ નરેન્દ્ર મોદીને જેટલા પહોંચ્યા એટલા ખરા. ન પહોંચે તો કંઈ નહીં. આપણી નિકાસ રેકર્ડ ઉપર તો આવી જ જશે તેથી કોઈક વાર કામ લાગશે. બુમરેંગ થશે તેની તેમને ખબર નથી.

પેટના દુઃખાવાનો ઈલાજ

કાયમ ચૂર્ણ, નિત્યચૂર્ણ કોમર્સીયલ બન્યા પછી પૃથક ચૂર્ણ નામનું એક નવું ચૂર્ણ શોધાશે. જે સરકારી નોકરોને ખાસ કામ લાગશે. સરકારી નોકરોને અવારનવાર બ્રેક લેવાની ટેવ હોય છે. અને તેને માટે બહાનાની જરુર હોય છે. કારણ કે આ પૃથક ચૂર્ણ લેવાથી લેનારને પૃથક પૃથક “મળોત્સર્જન” કરવા જવું પડશે. આપણા ઋષિમૂનિઓએ “મળોત્સર્જનાસન” નામનું કે કાઠિયાવાડી સુજ્ઞ ભાષામાં “હંગાસન” નામનું એક આસન શોધ્યું હતું. ઘણા પ્રયોગેને અંતે આ આસન શોધ્યું હતું. પણ પાશ્ચાત્ય સંસ્કૃતિની અસરનીચે હવે તે વિસરાતું જાય છે. પણ આ પૃથક પૃથક ચૂર્ણ વૈદકીય રીતે પ્રચલિત બને તે પહેલાં રાજકીય વિશ્લેષકોમાં આ પૃથક ચૂર્ણ આપણા પ્રકાશભાઈ કટારીયાએ અમલમાં મુકી દિધું છે.

આપણે જાણીએ છીએ કે નેપાળો રોજ ન લેવાય. પણ જ્યારે ઠીક ઠીક સમય પસાર થઈ ગયો હોય, સમયે સમયે નરેન્દ્ર મોદીને (ભીમને) મળતા લસપસતા (પ્રશંસાના) લાડુઓથી કાન્તિભાઈના (શકુનીની જેમ) જેમ આંતરડા ફાટ ફાટ થતા હોય અને બહુ મળસંચય થઈ ગયો હોય ત્યારે નેપાળો લેવો જરુરી બને છે. એટલે તેઓશ્રી વખતો વખત એક સળંગ લેખ નરેન્દ્ર મોદી માટે ફાળવતા હોય છે. જ્યારે પ્રકાશ ભાઈ તેમના દરેક લેખમાં છૂટક છૂટક ગોદા મારી લેતા હોય છે.

જો કે શુદ્ધ કાઠીયાવાડી ભાષામાં માટીરીયલ વગરની વાતોને “લાળી” કહેવાય છે.

આપણા કટારીયા કાંતિભાઈએ શબ્દ પકડ્યો “એનીગ્મા”. એનીગ્મા એટલે અનિશ્ચિત. એનીગ્મેટીક એટલે એવી વ્યક્તિ જેની વિષે તમે “તે શું કરશે” તે ભાખી ન શકો. આવો પણ અર્થ થાય. આમ તો ભવિષ્ય શાસ્ત્ર જેવું કશું વૈજ્ઞાનિક રીતે છે જ નહીં. પણ બેજાન દારુવાલાએ નરેન્દ્ર મોદી વિષે ચારેક વર્ષ પહેલાં ભવિષ્ય ભાખેલ કે તે “આ નરેન્દ્ર મોદી, બધાના છોડા ઉતારી નાખશે”. મીડીયા, મૂર્ધન્યો અને તેમના જ પક્ષના અમુક ઉચ્ચ કક્ષાના નેતાઓના સહિયારા આક્રમણ છતાં પણ ગુજરાતની ચૂંટણી નરેન્દ્રભાઈ જીતતા આવ્યા છે, એટલે જ્યોતિષ શાસ્ત્રીઓ માટે નરેન્દ્ર મોદીની જીતની આગાહી કરવી એ ખોટનો ધંધો તો રહેતો જ નથી. પણ દેશની ચાર ટકા માનવ વસ્તિ ધરાવતા અને હમેશા અંગ્રેજી મીડીયાથી હડધૂત થતા એવા ગુજરાતના નેતા ગમે તેટલા મૂલ્યનિષ્ઠ અને આવડતવાળા હોય તો પણ ગુજરાતી નેતાને ગણતા નથી. કારણ કે ગુજરાત પાસે લોક સભાની માંડ ૨૫ બેઠકો છે. આ બધા ઉપરાંત આપણા નરેન્દ્ર મોદી અંગ્રેજીભાષાના જ્ઞાનમાં નબળા હોય, તેને અન્યપ્રાંતના નેતાઓ કેવીરીતે સાંખી શકે? વળી ભારતની પ્રજાને ન્યાતજાત, પ્રદેશવાદ, ભાષાવાદ અને વળી ધરમ થી વિભાજીત કરવામાં નહેરુવીયન કોંગ્રેસે જરાપણ બાકી રાખ્યું નથી. એવા દેશના વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદી થાય તે વાત નરેન્દ્ર મોદીના દુશ્મનો તો શું સહાનુભૂતિ ધરાવનારા રાજકીય વિશ્લેષકો વિચારી શકતા ન હતા. નરેન્દ્ર મોદીની માનસિકતા એવી છે કે તે ગીતાના નિયમો પ્રમાણે વર્તે છે. એટલે કે તેઓ જે પણ કામ કરે છે તે અલિપ્ત ભાવે કરે છે. આમ હોવા છતાં એક વખત આપણા આ કટારીયા કાંતિભાઈએ “સાક્ષીભાવ”નો નરેન્દ્ર ભાઈ પાસે અભાવ છે તેમ કહેતો એક લેખ ઠોકી દીધેલો. નરેન્દ્ર મોદીએ તો સાક્ષીભાવને સમાવતું એક પુસ્તક પણ લખ્યું છે. પણ આપણા કટારીયા ભાઈને એવું વાંચવું ફાવે નહીં. આપણા ભાઈ તો જે વ્યક્તિને તેઓ મહાન ગણે છે તેમના પુસ્તકો જ વાંચે છે અને તે પણ વાચકો સમક્ષ ઑકવા (ઉલટી કરવા) માટે. જે વ્યક્તિ, નરેન્દ્ર ભાઈના સાક્ષીભાવથી અજાણ હોય અને જે વ્યક્તિ આ વાત સમજી નથી શકતી, તે નરેન્દ્ર મોદીની એ વાત પણ ન સમજી શકે કે “આપત્તિને અવસરમાં કેવી રીતે પલટાવવી”.

જે વ્યક્તિ “આપત્તિ”ને “અવસર” સમજતો હોય તેને સમજવા માટે ભેજું જોઇએ ભેજું.

જો ભારતીય મૂર્ધન્યોમાં ભેજું હોત તો નહેરુની ભૂલો કે જેની શરુઆત જે ૧૯૪૭ થી શરુ થઈ ગઈ હતી અને હિમાલય જેવડી ભૂલોની શરુઆત ૧૯૫૧થી શરુ થઈ ગઈ હતી તેને તેઓ ૧૯૫૭માં જ સમજી શક્યા હોત.

ફલાણો વ્યક્તિ ક્યારે શું કરશે તે તમે ક્યારે નિશ્ચિત ન કરી શકો?

તે વ્યક્તિ તમારા કરતાં જ્ઞાની હોય,

તે વ્યક્તિ તમારા કરતાં વધુ અનુભવી હોય,

તે વ્યક્તિ આવડતવાળી હોય,

તે વ્યક્તિ મુશ્કેલીને સમજી શકતી હોય,

તે વ્યક્તિ મૂલ્યની દરકાર ન કરનારી ધૂની વ્યક્તિ હોય,

તે વ્યક્તિ સત્તાવાળી અને અહંકારી સ્ત્રી હોય,

તે વ્યક્તિ ગાંડી હોય.

પાકિસ્તાની લોકો સમગ્ર ભારતના લોકોને બનીયા-બ્રામણ કહે છે.

ગુજ્જુઓ વિષે સુજ્ઞ ઘાટી જનો, છેલ્લી બાબત કહેતા હોય છે.

મરાઠી લોકો મુંબઈમાં મોટે ભાગે, ગુજરાતી વાણિયાના સંપર્કમાં આવતા હોય છે. વાણિયાઓ વેપારી વૃત્તિના હોય છે. વાણિયાઓનું ધ્યેય લાંબા ગાળાનું અને ટૂંકા ગાળાનું એમ બન્ને હોય છે. વાણિયાઓ પોતાનો વ્યુહ રચતા પહેલાં સામી પાર્ટીને, સામેની પાર્ટી પોતાને ઓળખે તે કરતાં વધુ ઓળખી લે છે. પછી તબક્કાવાર આક્ર્મણ કરે છે. આક્ર્મણ એવું ગુઢ હોય છે કે સામે વાળી વ્યક્તિ માટે, વાણિયાની ક્રિયાનું કે પ્રતિક્રિયાનું વિશ્લેષણ કરવું અશક્ય હોય છે.

ગાંધીજીની જ વાત કરો. ગાંધીજી અંગ્રેજોને અંગ્રેજો કરતાં વધુ સારી રીતે ઓળખતા હતા. જીન્ના પણ વાણિયા હતા. એટલે ગાંધીજીને ગાંઠતા ન હતા. પણ ગાંધીજીએ નહેરુનો જીન્ના સામે શસ્ત્ર તરીકે ઉપયોગ કરી, જીન્નાની શક્તિઓને મર્યાદિત કરી હતી. ગાંધીજી સિદ્ધાંતવાદી હતા તે વાત વાણિયાવૃત્તિની વિરુદ્ધમાં જતું હતું. વળી ગાંધીજીને એમ હતું કે કોંગ્રેસના નેતાઓ અખંડભારતના મુદ્દાઓ ઉપર અડગ રહેશે. પણ તેમ ન થયું. જીન્ના અને બ્રીટીશ સરકારનો સંયુક્ત ખૂનામરકીનો ઉપક્રમ, ગાંધીજીને હરાવી ગયો. જોકે ગાંધીજી વધુ જીવી ગયા હોત તો ગાંધી વાણિયાનો અચૂક વિજય થાત.

કોણ ચોક્ખું?

ટૂંકમાં તમે ઈચ્છો તો ગાંડાને એનીગ્મેટિક કહી, નરેન્દ્ર મોદીની સામે તેનો ઉપયોગ કરી, “મેં કેવું સરસ કહ્યું?” એવું માની પોતાની પીઠ થાબડી શકો. આપણા કટારીયાભાઈએ અનિગ્મા અને એનીગ્મેટિક વિષે પોતાના જ્ઞાનને પીરસતાં તો પીરસી દીધું અને કોઈ વિદેશી સામાયિકમાંના નરેન્દ્ર મોદીને લગતા લેખમાં મોદીને “એનેગ્મેટિક” ઉદ્ધૃત કરતાં તો કરી દીધા, પણ કાન્તિભાઈને થયું કે આ તો આપણે જે કહેવું ન હતું તે કહેવાઈ ગયું (કે નરેન્દ્ર મોદી ન પારખી શકાય તેવો છે). આપણે તો તેને ઉતારી પાડવાનો હતો. કંઈ વાધો નહીં. આપણે કહીશું કે જુઓ અમારું વાચન કેટલું બધું છે! અમારું જ્ઞાન કેટલું બધું છે! હવે આવા અમે અમારો મત સ્પષ્ટ કરી દઈએ છીએ કે, આવા મહાન અમે, “નરેન્દ્ર મોદીને હરગીઝ એનિગ્મેટિક માનતા નથી. આ નરેન્દ્ર દામોદરદાસ મુળચંદ મોદી, ચોક્ખે ચોક્ખા આર એસએસની જન્મોત્રીવાળા હિન્દુ નેતા છે.”

જોકે ભાષાવિદો “આ નરેન્દ્ર દામોદરદાસ મુળચંદ મોદી, ચોક્ખે ચોક્ખા આરએસએસની જન્મોત્રીવાળા હિન્દુ નેતા છે.” ના અનેક અર્થો કરી શકે. સંસ્કૃત વ્યાકરણના નિયમ પ્રમાણે જેને વિશેષણ લગાડ્યું હોય તેની વિભક્તિઓ, તેના વિશેષણને લાગે છે. એટલે “ચોક્ખે ચોક્ખા” એ વિશેષણ છે અને પ્રથમા એક વચન છે. નરેન્દ્ર મોદી પણ પ્રથમા એક વચન છે. એટલે નરેન્દ્ર મોદી ચોક્ખા જ નહીં ચોક્ખે ચોક્ખા એટલે કે ચોક્ખાઓમાં ચોક્ખા છે. આમ ન હોય તો “ચોક્ખે ચોક્ખા” શબ્દ હિન્દુ નેતા સાથે જાય. એટલે કે “ચોક્ખે ચોક્ખા” હિન્દુ નેતા છે. ચાલો એ જે હોય તે.

આરએસએસવાદ

આપણા દેશની સેક્યુલર જમાતે હિન્દુવાદી શબ્દને આરએસએસવાદનો સમાનાર્થી શબ્દ ઠેરવી દીધો છે. તમે ભારતમાંના કોઈ પણ ઐતિહાસિક બનાવને બ્રીટીશ સરકારે ભણાવેલા ઈતિહાસથી અલગ દૃષ્ટિએથી જુઓ એટલે તમે તેનું ભગવાકરણ કરી દીધું એમ કહેવાય. આરએસએસને એક ધજા છે જે આમ તો હિન્દુ મંદિરો ઉપર ફરકતી ધજા જેવી છે. પણ આ ભગવા રંગને સેક્યુલર જમાત એક કટ્ટરવાદી હિન્દુત્વ તરીકે ખપાવે છે.

આર એસ એસ વાળા કોણ છે?

આર એસએસવાળા કંઈ પરગ્રહના પ્રાણી નથી. આરએસએસવાળા સામાન્ય મધ્યમવર્ગના માણસો છે. દરેક વર્ગમાંથી આવે છે. તેમના અમુક નેતાને ગાંધીજીની તટસ્થતા ગમતી ન હતી. આમાંથી જેઓએ ગાંધીજીને વાંચ્યા, તેઓ ગાંધીજીને સમજ્યા. જેઓએ ગાંધીજીને ન વાંચ્યા અને જેમને પૂર્વગ્રહ રાખવો હતો તેઓએ પૂર્વગ્રહ રાખ્યો. જેઓએ ઈતિહાસ કે જે અંગ્રેજોએ મુસ્લિમો વિષે ભણાવ્યો હતો તેને સ્વિકાર્યો તેઓ પણ મુસ્લિમો વિષે પૂર્વગ્રહ રાખતા થઈ ગયા. હિન્દુવાદી કટ્ટરતાને આરએસએસ સાથે કશું લાગતું વળગતું નથી. હિન્દુઓની આક્ર્મકતા એક પ્રતિક્રિયા છે. હિન્દુઓની પ્રતિક્રિયા એ કટ્ટરતા નથી.

પણ આપણા કટારીયા શ્રી કાન્તિભાઈ, નરેન્દ્ર મોદીને કટ્ટર આરએસએસવાદી બંદો કહે છે. પણ નરેન્દ્ર મોદીએ ગાંધીજીને વાંચ્યા છે અને ગાંધીજીને સમજ્યા પણ છે. તેથી તેઓએ ગાંધીજીને વાંચવાની ભલામણ પણ કરી છે.

જો નરેન્દ્ર મોદી, જનતાને ગાંધીજીને વાંચવાની સલાહ આપે એ વાત નહેરુવીયન કોંગ્રેસીઓને ન ગમે તે વાત સમજી શકાય છે. ગાંધીજીને નામે નહેરુએ ત્રણ ચૂંટણીઓ જીતી. પણ પછી તેમના અ-ગાંધીવાદી કરતૂતો બહાર પડ્યા એટલે જનતાએ જાકારો આપવો શરુ કર્યો. સરદાર પટેલનું શસ્ત્ર તો તેમનું હતું જ નહીં કારણકે કોમવાદનું શસ્ત્ર તેમને વધુ પસંદ હતું.

નરેન્દ્ર મોદીએ “સરદાર પટેલ” નામનું શસ્ત્ર પોતાના કાર્યોદ્વારા કબજે કર્યું એટલે તેમના વિરોધીઓના પેટમાં તેલ રેડાય તે સ્વાભાવિક છે. હવે નરેન્દ્ર મોદી “ગાંધીજી” નામનું શસ્ત્ર પણ હસ્તગત કરી રહ્યા છે. કારણ કે નરેન્દ્ર મોદીને ખબર છે કે ગાંધીનું અર્થશાસ્ત્ર સાવ નકામું તો નથી જ. એટલે સ્વાવલંબન તો લાવવું જ પડશે. ખાદીમેળા, ગ્રામોદ્યોગ મેળા, સખીમંડળ, કૃષિમેળા મારફત, નરેન્દ્ર મોદી, ગ્રામ્ય અને ગરીબ જનતાના કામ કરી રહ્યા છે. આ કામ ભારતની જુની ગ્રામ્ય પ્રણાલી ને અનુરુપ છે. આ વાતની પ્રશંસા કરવી જોઇએ. ધારો કે આમાં પણ આપણે રાજકરણ જોઇએ તો?

સહી શબ્દોંકા પ્રયોગ કરેં

મોદીના કામો, મોદી-ફોબીયા વાળા સુજ્ઞ કટારીયાઓને પસંદ પડતા નથી. હવે તેમની દલીલ જુઓ. તેમને હિસાબે ભારતમાં (નહેરુવીયન) કોંગ્રેસ ખાડે ગઈ એટલે નરેન્દ્ર મોદી પાટે બેઠા છે.

“પાટે બેઠા છે” એ જો કે આ સંદર્ભમાં લાગુ પડતું નથી. “પાટે બેઠા છે” એ શબ્દ પ્રયોગ, જે ઠરીને ઠામ ન બેસતો હોય અને જો તે કોઈ લાલચના કારણે ન છૂટકે પાટ ઉપર બેઠો હોય, તો તેવા સંજોગોમાં “પાટે બેઠો” વપરાય છે. કોઈએ કાંતિભાઈને કહેવું જોઇએ કે “સહી શબ્દોંકા પ્રયોગ કરેં.”

કટારીયા ભાઈશ્રી કહે છે કે ભારતમાં (નહેરુવીયન) કોંગ્રેસ ખાડે ગઈ એટલે નરેન્દ્ર મોદી વડાપ્રધાન થયા. અરે ભાઈ! તો શું ગુજરાતમાં નહેરુવીયન કોંગ્રેસ ખાડે ગઈ હતી? નહેરુવીયન કોંગ્રેસ ક્યારે અને ક્યાં ખાડે ગઈ ન હતી? આ તો ચૂંટણી પરિણામ પછીના બધા ડહાપણના ઉદ્‌ગારો છે. ૨૦૦૯માં શું કોંગ્રેસ ઓછી ખાડે ગયેલી હતી? પણ આપણા અડવાણીજીમાં નરેન્દ્ર મોદી જેવો તરવરાટ ક્યાં હતો!. ૨૦૦૮માં મોદીનો જાદુ ગુજરાતમાં હતો. એજ મોદીની ત્સુનામી ૨૦૧૪માં ભારતભરમાં ફરી વળી.

નરેન્દ્ર મોદી, અગર તેમની કાર્યશૈલીમાં અને કાર્યવાહીમાં સરદાર અને ગાંધીજીને સંડોવવાનું રાજકારણ રમે તો તે ક્ષમ્ય છે અને આવકાર્ય પણ છે. નહેરુવીયન કોંગ્રેસી નેતાઓની કર્યશૈલી અને કાર્યવાહીમાં ગાંધીવાદ માત્ર અને માત્ર એક નામમાત્ર હતું.

આપણા ભાઈશ્રી કટારીયાનો તર્ક તો જુઓ.

દરેક સંત સૌ પ્રથમ પાપી હોય છે. દાખલા તરીકે વાલ્મિકી. માટે જનતાને એક સંદેશો આપો કે જનતા નરેન્દ્ર મોદીને સંત ન માને. અને બાકીના હે સંતો તમારું કર્યું કાર્યું ધૂળ બરાબર છે.

આમ તો નરેન્દ્ર મોદીને કેટલાક ધર્મ ગુરુઓ ભેટતા હોય તેવા ફોટાઓ સમાચાર પત્રોમાં ૨૦૦૮ની ચૂંટણી વખતે પ્રગટ થયેલા. અને આપણા નહેરુવીયન કોંગ્રેસવાદીઓએ અને મોદીવિરોધી સમાચાર પત્રોએ, તેને પોતાની ચૂનાવી જાહેરાતોમાં છપાવીને કટ્ટર હિન્દુવાદીઓને સંદેશો આપેલ કે જુઓ તમારો નેતા મોદી, કેવો શેતાન છે. હવે આપણા આ કટારીયાભાઈ, નરેન્દ્ર મોદીના મુસ્લિમ ધર્મગુરુઓને ભેટતા તાજેતરના ફોટાઓ જોઇ એમ કહે છે કે નરેન્દ્ર મોદી કટ્ટર આરએસએસવાદી હોવા છતાં તેઓ વડાપ્રાધન થયા એટલે બદલાઈ ગયા છે તેવો દેખાવ કરે છે. માટે આ માણસ એનેગ્મેટિક લાગે છે પણ એ વાસ્તવમાં મીંઢો છે. વાહ ભાઈ વાહ . તમે તો તમારા અજ્ઞાનને પણ તમારું તર્ક માટેનું શસ્ત્ર સમજો છો.

આપણા કટારીયાભાઈ,  એનિગ્મેટિકનું ડીંડવાણું આગળ ચલાવે છે, નરેન્દ્ર મોદીને આ ડીંડવાણું કેવી રીતે લાગુ પડે છે તે બતાવવાની તસ્દી તેમણે લીધી નથી. તેથી ત્યાં તમે નહેરુવીયન કોંગ્રેસી નેતાઓને અને તેમના સાંસ્કૃતિક સાથીઓને ગોઠવી દો તો ચાલે.

જોકે નહેરુવીયન કોંગ્રેસના નેતાઓ ઘેલા છે અને નહેરુવંશીઓને વ્હાલા થવા માટે તેઓ બેફામ બોલે છે. નહેરુવીયન કોંગ્રેસની સરકાર હતી ત્યારે ખોબ્રાગડેના કેસમાં વિદેશમંત્રી એવી પ્રતિજ્ઞા લીધેલી કે જ્યાં સુધી અમેરિકાની સરકાર પાસે માફી નહીં મંગાવું ત્યાં સુધી દિલ્લીમાં પગ મુકીશ નહીં.

યાદ કરો ગાંધીજીના શબ્દો કે જ્યાં સુધી દેશ આઝાદ નહીં થાય ત્યાં સુધી મારા હરિજન આશ્રમમાં પગ નહીં મુકું. “પગ નહીં મુકું” એમ કહેવાથી સજ્જન થવાતું નથી. ધ્યેય હાંસલ કરવું પડે છે. ગાંધીજી સજ્જન હતા એટલે તેમણે તેમની પ્રતિજ્ઞાનું પાલન કરેલુ. આપણા કટારીયાભાઈ તો નહેરુ અને તેમના વારસદારોએ લીધેલી પ્રતિજ્ઞાઓ યાદ કરતા જ નથી. શઠની પ્રતિજ્ઞા પાણી ઉપર લખાયેલા અક્ષરો જેવી છે.

કાન્તિભાઈ કટારીયા એવું માને છે કે કોઈએ કયાંક કશું કોઈને વિષે સારું કહ્યું, જેમકે મોદી અકળ છે, તો મોદી તેવા નથી એમ કહી દો એટલે પત્યું. કોઈએ મોદીને કશું સારું કહ્યું તો કહી દો કે તે વ્યક્તિ તો બે બદામની હતી.

કરણ થાપરને મોટો ભા જાહેર કરો. અને પછી કહો કે કરણ થાપરના સવાલો તીક્ષ્ણ હતા. અને મોદીભાઈએ તેના સવાલોનો જવાબ ન આપવાની ઘૃષ્ટતા કરેલી. માટે મોદી પાપી છે.

કરણ થાપર અને પ્રભુ ચાવલા એ બેમાં સુજ્ઞ પત્રકાર કોણ? આ સવાલનો જવાબ અલ્પજ્ઞ વ્યક્તિ પણ આંખો બંધ કરીને કહી શકશે કે પ્રભુચાવલાની તોલે કરણ થાપર તો શું કોઈ પણ ન આવી શકે. કારણ કે પ્રભુ ચાવલામાં પ્રશ્નની સંચરચના કરવા માટેની અદભૂત આવડત છે. પ્રભુ ચાવલા પોતે ધારેલા પ્રશ્નો, સામેની વ્યક્તિને અપમાન જનક ન લાગે તે રીતે પૂછી શકે છે. કરણ થાપરમાં એટલી આવડત નથી અને નથી જ. કરણ થાપર તો સાવ અણઘડ જ લાગે છે. હવે જો પ્રભુચાવલા નરેન્દ્ર મોદીનો ઈન્ટર્વ્યુ લઈ શકે અને કરણ થાપર ન લઈ શકે તો, ખાટલે ખોડ, કરણ થાપરમાં જ છે. આપણા કટારીયા ભાઈ આ બાબતનો ફોડ ન જ પાડે.

આપણા કટારીયાભાઈનો ગર્ભિત અને અસંપ્રજ્ઞાતમનમાં પડેલો હેતુ તો “એનેગ્મા” વિષે તેમણે જે કંઈ પેટમાં નાખેલું તે બહાર કાઢવાનું હતું જેથી અજ્ઞજનોના ના જ્ઞાનમાં એનેગ્મા વિષે વૃદ્ધિ થાય.

મહાત્મા ગાંધીને ભાંડનારા પણ હતા

જ્યારે મહાત્મા ગાંધી જીવતા હતા ત્યારે તેમને “મહાત્મા”ને બદલે “મહાતમા” એટલે “તામસી મનોવૃત્તિવાળા” એમ કહેવાવાળા પણ હતા. તેઓના સંતાનો અત્યારે પસ્તાતા હશે!

મહાત્મા ગાંધીની “સ્વદેશી” અને “સવિનય કાનૂન ભંગ” ની વાત ઘણાબધા મહાન નેતાઓને પસંદ ન હતી. પણ ૧૯૪૨-૪૩ સુધીમાં તેમાંના મોટા ભાગનાને એ બંને વાતો સાચી લાગી ગયેલી. તેઓ સૌ સુજ્ઞ અને સંસ્કારી અને ધિરજવાળા હતા, તેઓએ કદી મહાત્મા ગાંધી ઉપર ઉલટીઓ કરી ન હતી.

જોકે ગાંધીજીએ કહેલ કે દુઝણી ગાય પાટુ મારે તો પણ ખમી લેવું જોઇએ.

નરેન્દ્ર મોદીમાં આ ગુણ છે.

ચમત્કૃતિઃ

સંસ્કૃતમાં એક શ્લોક છેઃ

જેઓ બીજાના હિત માટે પોતાનો સ્વાર્થ તજીને કામ કરે છે તે લોકો સજ્જનો છે,

જેઓ બીજાને નુકશાન ન થાય તે રીતે પોતાનું કામ કરે છે તે લોકો મધ્યમ લોકો છે,

જેઓ બીજાનું અહિત કરી પોતાનો સ્વાર્થ સાધે છે તે લોકો રાક્ષસ લોકો છે,

પણ જેઓ નિરર્થક જ બીજાને નુકશાન કરે છે તે લોકો કોણ છે તે અમે જાણતા નથી.

શિરીષ મોહનલાલ દવે

૨૬ નવેમ્બર ૨૦૧૪ ના દિવ્યભાસ્કરમાં પ્રકાશિત થયેલ કાન્તિભાઈ ભટ્ટના લેખના પ્રતિભાવ રુપે.

ટેગ્ઝઃ એનીગ્મા, અકળ, મહાત્મા, મહાતમા, ઉલટી, નહેરુવીયન, ઘેલા, મીંઢા, ગાંડા, અસંપ્રજ્ઞાત, ડીંડવાણું, પ્રકાશભાઈ, કટારીયા, કાન્તિભાઈ, કટ્ટર, આર એસ એસ, સ્વદેશી, સવિનય કાનૂનભંગ, પ્રભુ ચાવલા, કરણ  

Read Full Post »

%d bloggers like this: