Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘બીજેપી દશમાથા’

રામ મંદિર અને મર્ધન્યોનો વિતંડાવાદ કે તટસ્થાની ધૂન

ઉત્તર પ્રદેશમાં આદિત્યનાથ યોગી મુખ્ય મંત્રી બન્યા એટલે નહેરુવીયન કોંગ્રેસના નેતાઓને અને તેમના સાંસ્કૃતિક સાથીઓને એક નહીં અનેક મુદ્દા મળી ગયા પણ સાથે સાથે દંભી ધર્મનિરપેક્ષતાવાદીઓ જેવા કટારીયા મૂર્ધન્યોને પણ ખોરાક મળી ગયો. તટસ્થની ધૂન જેમના ઉપર સવાર છે તેમણે પોતાનું મોઢું મચકોડ્યું.

ram temple and adityanath

રાજકારણ અને ઇતિહાસ કે ધર્મ

નહેરુવીયન કોંગ્રેસના નેતાઓની અને તેમના સાંસ્કૃતિક સાથીઓની માનસિકતાને સમજી શકાય છે. તેમની માન્યતા પ્રમાણે તો હિન્દુ નેતાઓના સારા કામને વખાણવું કે હિન્દુઓ સંકળાયેલા હોય તેવા તથ્યને પણ સ્વિકારવા એ ધર્મનિરપેક્ષતાનું ખૂન છે.

લઘુમતિઓની તર્કહીન તરફદારી કરવી તેને ધર્મનિરપેક્ષતા જ માનવામાં આવે છે. “હિન્દુઓ કરતાં મુસ્લિમોનો ભારત પર વધુ હક્ક છે કારણ કે મુસ્લિમો મરીને ભારતની ભૂમિમાં દટાઈને ભળી જાય છે” આવી મતલબનું જેમને નિપુણ અર્થશાસ્ત્રી તરીકે ખપાવવામાં આવે છે, એવા આપણા માજી પ્રધાનમંત્રી મનમોહન સિંઘે વડાપ્રધાન પદ ઉપર રહીને કહેલું. પણ આમાં કશું નવું નથી. “આ તો ધર્મનિરપેક્ષતાની આપણી વ્યાખ્યાને અનુરુપ છે. આ નહેરુવીયન કોંગ્રેસના સંસ્કાર છે”.

ઓગણીશોપચાસના દશકામાં નહેરુએ કહેલું કે “જો મહારાષ્ટ્રને મુંબઈ મળશે તો હું ખુશ થઈશ”. અત્રે એક યાદ રાખવા જેવી વાત એ  છે કે ગુજરાતીઓએ કદી મુંબઈની માગણી કરી જ ન હતી. કોંગ્રેસની  કેન્દ્રીય કરોબારીનો જ નિર્ણય હતો કે મુંબઈને એક કેન્દ્રીય રાજ્ય ગણવું.  આ વાતની વિગતવાર ચર્ચા અસ્થાને છે પણ નહેરુવીયન કોંગ્રેસના આવા સંસ્કાર રહ્યા છે કે ખાસ કરીને હિન્દુઓમાં ભાષા, જ્ઞાતિ અને વિસ્તાર (રીજીઅન)ના આધારે ભાગલા પડાવવા.

આ જ બ્લોગ સાઈટ ઉપર એક બ્લોગ શ્રેણી છે જેનું નામ છે “ક્યાં ખોવાઈ ગયા છે હાડમાંસના બનેલા રામ?” તેમાં રામ, ઇતિહાસ, જનતંત્ર અને રામના મંદિર વિષે વિસ્તૃત ચર્ચા કરી છે. જેમને તથ્યો જાણવામાં રસ હોય તેઓ અચૂક વાંચે.

કહેવાતી રામ જન્મ ભૂમિ ઉપર રામ મંદિર બાંધવું એ હિન્દુઓની ઈચ્છા અને માગણી છે. અને સર્વોચ્ચ ન્યાયાલયનો ચૂકાદો માન્ય  રાખવો એ મૌલવીઓની અને મુસ્લિમ નેતાઓની માન્યતા છે.

સ્વાભાવિક રીતે જ ઇતિહાસના ખોળાં ખંખોળા થાય.

ઐતિહાસિક રીતે આખી ભારતભૂમિ હિન્દુઓની હતી

ઉચ્ચ ન્યાયાલયે કહેવાતી રામજન્મ ભૂમિ ઉપર સ્થિત, તોડેલી મસ્જીદની જગ્યાએ ખોદકામ કરાવ્યું.

તૂટેલી મસ્જીદની નીચેથી બે સ્તરો નિકળ્યાં (કે કદાચ વધુ પણ નિકળ્યાં હોય) અને તે હિન્દુ દેવતાઓના (શિવના) મંદિર હતાં. એટલે ઐતિહાસિક રીતે તો આ ભૂમિ હિન્દુઓની હતી. પણ એમ તો આખા ભારતવર્ષની ભૂમિ હિન્દુઓની હતી. એટલે કોનો હક્ક એ સંશોધનનો, કાયદાનો અને કાયદાના અર્થઘટનનો વિષય બને છે.

૧૯૪૯-૫૦ના અરસામાં ઉપરોક્ત મસ્જીદ જે બાબરી મસ્જીદ તરીકે ઓળખાય છે તેના તાળાં તોડાયાં તો તેમાં રામ લક્ષ્મણ જાનકીની મૂર્ત્તિઓ સ્થાપિત હતી. એટલે હિન્દુઓને ત્યાં પૂજા અર્ચનાની છૂટ આપવામાં આવી. પણ હિન્દુઓને તો ત્યાં રામનું મોટું મંદિર બાંધવું હતું, કારણ કે અયોધ્યા એ રામની જન્મભૂમિ ખરી પણ રામનું એક પણ મંદિર નથી. અને નજીકના ભૂતકાળના ઐતિહાસિક દસ્તાવેજોના આધારે અને હાલ પણ, તે જગ્યાને “રામજન્મ ભૂમિ” માનવામાં આવે છે.

વાત એમ છે કે;

એક જગ્યા છે.

તેના ઉપર કબજો હિન્દુઓનો છે.

પણ આ જગ્યા ઉપર મસ્જીદ છે.

આ મસ્જીદની અંદર રામની મૂર્ત્તિ છે.

આની બાજુની ભૂમિ ઉપર મુસ્લિમોનો કબજો છે.

હિન્દુઓએ પોતાના કબજાની ભૂમિ ઉપરની મસ્જીદને તોડી,

મુસ્લિમોએ આનો વાંધો લીધો, મસ્જીદ તો અમારી સંસ્કૃતિ છે. ભલે કબજો તમારો હોય અને ભલે તેમાં નમાજ પઢવાનું અમારા ધર્મની વિરુદ્ધ હોય (વિવાદાસ્પદ  ભૂમિ ઉપર મસ્જીદ બાંધી ન શકાય અને બાંધી હોય તો ત્યાં નમાજ પઢી ન શકાય). પણ જો તમે તે મસ્જીદને તોડો તો અમારી લાગણી ઘવાય.

આ ઘવાયેલી લાગણીના પ્રત્યાઘાત રુપે સેંકડો મસ્જીદો પાકિસ્તાનમાં, કાશ્મિરમાં અને બંગલાદેશમાં તોડવામાં આવી. પણ આને સરવાળા બાદબાકીમાં લેવાની નહીં. રામનું મંદિર પણ બાંધવા દેવાનું નહીં. મસ્જીદ એ જ જગ્યાએ ફરીથી બાંધો અને અમને કબજો આપો. તેની બાજુની ભૂમિ ઉપર અમારો કબજો કાયમ રાખો.

“મેરી ચૂપ, લેકિન તુમ ચૂપ ક્યોં”

નહેરુવીયન કોંગ્રેસ અને તેના સંસ્કૃતિક સાથીઓ હમેશા એ વાત કહેતા આવ્યા છે કે જ્યારે ચૂંટણી આવે ત્યારે જ બીજેપીને રામ મંદિર યાદ આવે છે. એ સિવાયના સમયમાં બીજેપી રામમંદિરના મુદ્દાને અભરાઈ ઉપર મુકી દે છે. બીજેપી તો ધર્મને હથિયાર બનાવે છે. અને જુઓ, ૧૯૯૯ થી ૨૦૦૪ સુધી બીજેપી સત્તામાં હતી તો પણ તેણે રામમંદિરનો મુદ્દો ઉકેલ્યો નહીં. વાસ્તવમાં બીજેપી રામમંદિરના મુદ્દાને ઉકેલવામાં માનતી જ નથી. બીજેપી રામ મંદિરના મુદ્દાને વણ ઉકલ્યો જ રાખવા માગે છે જેથી તે જ મુદ્દા ઉપર તે હિન્દુઓના મત મેળવી શકે.

જો કે નહેરુવીયન કોંગ્રેસ  અંદર ખાને એવો પ્રચાર પણ કરે છે કે જુઓ “રામ મંદિર”ની બાબતમાં કંઈપણ પ્રગતિ થઈ હોય તો તે કોંગ્રેસના શાસન દરમ્યાન જ થઈ છે. એટલે કે અમે કોંગ્રેસે જ  હિન્દુઓનું હિત જાળવ્યુ છે. ૧૯૪૯-૫૦માં નહેરુ પ્રધાનમંત્રી હતા અને બાબરી મસ્જીદના તાળા ખૂલ્યાં હતા. ૧૯૯૩માં બાબરી મસ્જીદ તૂટી ત્યારે પણ અમારા નરસિંહ રાવ જ પ્રધાન મંત્રી હતા. એટલે અમારો મેસેજ તો સ્પષ્ટ છે ફક્ત તમારે અમારા બે કથનોની વચ્ચે ન બોલાયેલું સાંભળવાનું છે.

આમ તો નહેરુવીયન કોંગ્રેસના સંસ્કાર છે કે “જમવામાં જગલો (નહેરુવીયન કોંગ્રેસ) અને કૂટાવામાં ભગલો (વિરોધીઓ)”. “દેશના બધાં જ સારા સારા કામની ક્રેડિટ યેન કેન પ્રકારેણ, ઇન્દિરાને જ, આપવી એવી કોંગીજનોમાં રહેલી માનસિકતાની મજાકના રુપે  એક જોક પ્રચલિત થયેલી કે “ઇન્દિરા ગાંધીએ જ દેશને સ્વરાજ્ય અપાવ્યું હતું”. પણ આ જોક થોડી બિભત્સ છે એટલે અહીં અસ્થાને છે.

શું નહેરુવીયન કોંગ્રેસ તેના કુલા ખંખેરી શકે?

જનતાની સમસ્યાઓ ઉકેલવી શાસકનું કામ છે. કોઈ એક સમસ્યાને કારણે જનતા વિભાજિત થઈ જાય અને બંને વચ્ચે વૈમનસ્ય વધતું જાય  તો, શાસકનું કર્તવ્ય છે કે તે સમસ્યાનો ઉકેલ લાવે. સમસ્યા ન્યાયાલયને આધિન હોય તો તેનો અર્થ એવો તો થતો જ નથી તે સમસ્યા ન્યાયાલયની બહાર ન ઉકેલી શકાય.

નહેરુવીયન કોંગ્રેસ પોતાને ધર્મ નિરપેક્ષ અને પોતાને પ્રચ્છન્ન રીતે લઘુમતિઓના ખાવિંદ માને છે.  તો તેનો અર્થ એમ થયો કે મુસ્લિમો સાથે તે વાણીવ્યવહાર અને  ગોષ્ટિ  કરી શકવાને સક્ષમ છે. વળી તે પોતાને હિન્દુઓની દુશ્મન તો માનતી નથી. જો નહેરુવીયન કોંગ્રેસ પોતાને દેશપ્રેમી અને ભારતની હિતૈષી માનતી હોય તો તેણે ભારતીય જનતાના બે જુથોને ભેગા લાવવાના પ્રયત્નો કરવા જોઇએ. પણ નહેરુવીયન કોંગ્રેસે આવા કોઈ પ્રયત્નો કર્યા નથી. તેણે તો આ બે જુથો વચ્ચેની ખીણ કેમ પહોળી અને ઉંડી થાય તેના જ પ્રયત્નો કર્યા છે. આ બાબતમાં એમ કહીએ તો ચાલે કે નહેરુવીયન કોંગ્રેસે મુસ્લિમ તુષ્ટીકરણને લગતાં જ પગલાં લીધાં છે.  જો એમ કહીએ તો ચાલે કે નહેરુવીયન કોંગ્રેસે મુસ્લિમો ઉપર ઘણા ઉપકાર  કર્યા છે. આ ઉપકારો જણાવવાની જનુરુર નથી.

તો શું નહેરુવીયન કોંગ્રેસ મુસ્લિમોને કૃતઘ્ન માને છે?

નહેરુવીયન કોંગ્રેસે દેશ ઉપર દશકાઓ સુધી એક ચક્રી શાસન કર્યું. તેનું કર્તવ્ય હતું કે તે મુસ્લિમોને કૃતઘ્ન ન માને (એટલે કે તેમને થેંકલેસ ન માને), અને પોતાની ગુડવીલનો (સદભાવનાનો) ઉપયોગ દેશના હિત માટે કરે. પણ નહેરુવીયન કોંગ્રેસે તો પોતાના કુલા જ ખંખેરી નાખ્યા. જાણે કે દેશનું હિત જળવાય તેમાં પોતાની તો કોઈ જવાબદારી જ નથી.

દેશને લૂટી લેનાર પક્ષ પોતાની જવાબદારી ન સમજે તે સમજી શકાય છે. પણ દેશના મૂર્ધન્યોએ આ વાત નહેરુવીયન કોંગ્રેસના ધ્યાન ઉપર લાવવાની જવાબદારી અદા કરવી જોઇએ. પણ તમે જુઓ છો કે દેશના મૂર્ધન્યો અને કટારીયાઓ આ રામમંદિરના  મુદ્દા ઉપર નહેરુવીયન કોંગ્રેસના ખોળે બેસી જાય છે.

વાસ્તવમાં નહેરુવીયન કોંગ્રેસની રામમંદિરના મુદ્દાના ઉકેલના વિષયમાં જવાબદારી ઘણી મોટી છે.

બીજેપી પક્ષને તો આ નહેરુવીયન કોંગ્રેસીઓએ અને તેમના સાંસ્કૃતિક સાથીઓએ પોતાના વાજીંત્રો દ્વારા ઠીક ઠીક અળગો કરી દીધો છે. એટલે બીજેપીના નેતાઓ મુસ્લિમો સાથે સમાધાન ન કરી શકે તે સમજી શકાય તેમ છે. તેથી બીજેપીના નેતાઓ સર્વોચ્ચ ન્યાયાલયના નિર્ણયની રાહ જુએ તે સ્વાભાવિક છે. પણ ઇન્દિરાઈ કલ્ચર એવું છે કે “કોઈ આપણને કાણો કહે તે પહેલાં આપણે તેને કાણો કહી દેવો”.

હવે નહેરુવીયન કોંગ્રેસ ઉપર સંકટ આવ્યું છે

આમ તેના બીજા સાથીઓ ઉપર પણ સંકટ આવ્યું છે. પણ નહેરુવીયન કોંગ્રેસે છ દશકા દેશ ઉપર શાસન કર્યું છે તેથી તેના ઉપર સંકટનો ભાર વધુ છે.

આદિત્યનાથ યોગી સ્થાનિક મુસ્લિમોમાં પણ પ્રિય છે અને એક શાસક તરીકે ધાર્મિક ભેદભાવ રાખે છે તેવું કશું કશું કર્યું નથી કે કરવાના પણ નથી. તેથી તેમના કર્મોદ્વારા તે કોમવાદી છે તે સિધ્ધ થવાની શક્યતા નથી.

નહેરુવીયન કોંગ્રેસ, તેના ફરેબી ધર્મનિરપેક્ષતાવાળા અને કેટલાક તટસ્થતાની ધૂનમાં ગ્રસ્ત કે અજાણતા પથભ્રષ્ટ થયેલા કટારીયા લોકો વાણીવિલાસ કર્યા કરશે. પણ આ લોકોને ડર છે કે જો આદિત્યનાથ યોગીના કાર્યકાળમાં રામમંદિરનો મુદ્દો ઉકલી જશે તો પોતાનું તો નામું નંખાઈ જશે. ખાસ કરીને નહેરુવીયન કોંગ્રેસ અને તેના સાથી પક્ષોની તો “ખટીયા ખડી હો જાયેગી”.

મૂર્ધન્યો કઈ વાતમાં થાપ ખાઈ જાય છે?

રામ એ ઐતિહાસિક છે કે ધાર્મિક?

“રામ” એ એક હિન્દુધર્મ (રીલીજીનીયન) સાથે સંકળાયેલું પાત્ર છે. તે ઐતિહાસિક પાત્ર  નથી.

નહેરુવીયન કોંગ્રેસની સરકારે આ વાત ન્યાયાલય સમક્ષ પ્રતિજ્ઞાપૂર્વક કરેલી. નહેરુવીયન કોંગ્રેસની પ્રતિજ્ઞાઓ, ભારતના ઐતિહાસિક દસ્તાવેજોના આધારને લક્ષ્યમાં લેતાં ફરેબી હોઈ શકે છે. પણ ન્યાયાલય તેના બધાં જ પ્રતિજ્ઞાપૂર્વક કહેલા કથનોને જુઠા ન માની શકે. જો કે એ સંશોધનનો વિષય છે કે એ જ કોંગ્રેસ પક્ષ પોતે શપથ પૂર્વક કહેલા કથનને શપથપૂર્વક ઉલ્ટાવી, શપથ પૂર્વક તેનાથી ઉંધું જ કથન કરી શકે છે અને ન્યાયાલય તેને કેમ  દંડિત કરતું નથી?

નહેરુવીયન કોંગ્રેસને અને તેના સાંસ્કૃતિક પક્ષોને બાદ કરો તો પણ રામને “ફક્ત અને ફક્ત ધાર્મિક પાત્ર” માનનારા મુસ્લિમો અને ખ્રીસ્તીઓ તો છે જ પણ અગણિત હિન્દુઓ પણ છે. કારણ કે હિન્દુઓ તે જ ઇતિહાસ ભણે છે જે ઇતિહાસ પાશ્ચાત્ય ઇતિહાસકારોએ લખેલો છે. આ ઇતિહાસને ભારતના શિક્ષણશાસ્ત્રીઓએ સ્વિકારી લીધો છે. ભારતમાં તે જ ઇતિહાસ ભણાવવામાં આવે છે. રામાયણની અનેક રચનાઓ છે. તેમાં ચમત્કારો આવે છે. ચમત્કાર શક્ય નથી તેથી રામ ઐતિહાસિક પાત્ર નથી. આજ ભણેશરીઓ જીસસ અને મોહમ્મદ સાહેબને ઐતિહાસિક પાત્ર માને છે જો કે ચમત્કારો તો બાયબલ અને કુરાન બંનેમાં આવે છે.

ભારત એક એવો દેશ છે કે જે વિદેશીઓએ લખેલા ઇતિહાસને જ ઇતિહાસ માને છે. તે પણ ખાસ કરીને પ્રાચીન ભારતના ઇતિહાસને વધુ લાગુ પડે છે. કારણ કે તે ગૌરવશાળી છે. ભારત ગૌરવ શાળી હોઈ જ ન શકે. ગૌરવશાળી ફક્ત વિકસિત પશ્ચિમના લોકો જ હોઈ શકે. મુસ્લિમોએ ભારતને સુસંસ્કૃત કર્યો અને અંગ્રેજોએ ભારતને એકજુટ કર્યો. બાકી ભારતના લોકો તો અંદર અંદર લડવામાંથી ઉંચા જ ક્યાં આવતા હતા? ભારતના સુજ્ઞ જનોએ રાજીવ મલહોત્રા અને તેમના જેવા ઘણા લોકોએ લખેલા પુસ્તકોને કશો સંકોચ રાખ્યા વગર વાંચવા જોઇએ. આ વિદ્વાનોએ પાશ્ચાત્ય માનસિકતા વિષે અને તેમના એજન્ડા વિષે ઘણું મહેનતથી લખ્યું છે. 

“તડ અને ફડ”માં માનવાવાળા મૂર્ધન્યશ્રીએ પણ રામમંદિર વિષે લખવામાં ઘણી ભેળસેળ કરી નાખી છે. “અગણિત મંદિરો અને તેમાં એક વધુ મંદિર”, “બીજાઓ બાંધતા હોય તો આપણે શા માટે બાંધવા નહીં?”, “ભલે ખાવાને ધાન ન હોય, પીવાને પાણી ન હોય, રહેવાને મકાન ન હોય પણ રામનું મંદિર તો હોવું જ જોઇએ…” “મંદિર તોડાયાનો જે ઉલ્લેખ છે તે ઐતિહાસિક રીતે સ્વિકાર્ય નથી. મંદિર તોડાયાના ૫૦ વર્ષ પછી જે “ઓશો તુલસીદાસ” થઈ ગયા તેમણે આવા મંદિર તોડાયાનો ઉલ્લેખ કર્યો નથી. જે વ્યક્તિએ રામની વિષે દળદાર ગ્રંથ લખ્યો હોય તેવા “મહિષ્ઠ રામભક્ત ઓશો-તુલસીદાસ”, રામના મંદિરને તોડાવવાના વિષય ઉપર ન લખવા વિષે ઝાલ્યા રહે ખરા?….  વિગેરે વિગેરે”  કારણ કે આપણે કેટલા તટસ્થ છીએ અને તેથી કેટલા વિશ્વસનીય છીએ તે સિદ્ધ કરવા આપણે બધાને ગોદા મારવા જ પડે.

બાવા બના હૈ તો હિન્દી તો બોલના હી પડેગા. કટારીયા હુએ હૈ તો સબોંકો ગોદા તો મારના હી પડેગા. મોદીકો ભી ગોદા મારો, બીજેપીકે નેતાઓંકો ભી ગોદા મારો, સુબ્રહ્મનીયમ સ્વામીકો ભી ગોદા મારલો, અબ જો યુપીમેં એક યોગી આયા હૈ ઉસકો ભી ગોદા માર લો. સાધુ સંતોંકો ભી ઉનકે કરતૂતોંકો જનરલાઈઝ કર કે ઉનકો ભી ગોદા મારલો,  સેક્યુલર મોગાંબો ખુશ હોગા… ” …  “ઐસા કરને સે ક્યા હોતા હૈ … … !!! ઐસા હોતા હૈ ન… કિ, હાડમાંસકા ભી એક રામ થા વહ બાત દબ જાતી હૈ … ઔર હમ તો જો સેક્યુલર ઠહેરે …, હાડમાંસકે રામકી તો બાત હી નહીં કર સકતે …  સમજ઼ા કિ નહીં?”

હવે જો આપણા મૂર્ધન્યો “હાડમાંસવાળા રામ”ની વાત કરે તો તો “મહાત્માજીના મંદિરની વાત તો જવા દો…  એ તો સત્તાવગરના હતા … ” પણ “નહેરુવંશના મંદિરોનું શું થાય … પોતે ને પોતે, પોતાના માટે, પોતે પરિશિલ્પિત કરેલા ચંદ્રકને, પોતે કરેલી/કરાવેલી ભલામણ દ્વારા પોતાને અપાયેલા ચંદ્રકોનું શું થાય”? “ હે ભારતીય જનો, ચંદ્રકની પરિકલ્પના કરનાર પણ હું છું …  ચંદ્રક બનાવનાર પણ હું છું … ચંદ્રક પણ હું છું … ચંદ્રકની ભલામણ કરનાર પણ હું છું …  ચંદ્રક મેળવનાર પણ હું છું …”

મોરારજીદેસાઈની સરકારે બધા ચંદ્રકો રદ કરેલા પણ ઇન્દિરાઈ સરકારે તેને પુનર્‌ જીવિત અને પુનર્સ્થા‌પિત કર્યા.

આ બધા વિષે નવેસરથી વિચારવું પડે. સોસીયલ મીડીયા ઉપર આ બધા મંદિરોને તોડવાની વાતો ચાલે જ છે.

મુસ્લિમોએ તો જુના પ્રાણપ્રતિષ્ઠિત  મંદિરો તોડ્યાં પણ હિન્દુઓએ તો આવા સેંકડો નહીં પણ હજારો મંદિરો ગલીએ ગલીએ જ નહીં પણ હાઈવે ઉપર દર કિલોમીટરે સ્થપાયેલા પ્રોટોટાઈપ અવસ્થામાં રહેલા મંદિરો તોડવા પડશે. યાદ રાખો આમાંના મોટાભાગના મંદિરો પ્રોટો ટાઈપ અવસ્થામાં છે. કેટલાક મંદિરો અત્યારે વિશાળતાને પામી ભક્તોથી ફાટ ફાટ થાય છે. (અમદાવાદ મેનેજમેન્ટ ઇન્સ્ટીટ્યુટ પાસે એક મંદિર છે. થલતેજ ચાર રસ્તા દૂરદર્શન ટાવર પાસે પણ એક મંદિર છે. સન એન્ડ સ્ટેપ પાસે એક મંદિર છે. શાસ્ત્રીનગરમાં એક મંદિર છે.)

પણ આ બાધી વાતોને ટાંકીને આપણે શું રામની ઐતિહાસિકતાને અને તે કારણસર તેમના મંદિરની આવશ્યકતાને નકારી શકીશું?

નહેરુવીયન કોંગ્રેસ અને તેના સાંસ્કૃતિક સાથીઓને લાગે છે કે જો આદિત્યનાથ રામમંદિરનો મુદ્દો ઉકેલી નાખશે તો આપણું શું થશે? વાસ્તવમાં આપણે આપણી સત્તા થકી રામ મંદિરનો મુદ્દો જીવતો રાખતા હતા. હવે જો આદિત્યનાથ યોગીના કાર્યકાળમાં આ મુદ્દો ઉકેલાઈ જાય તો તેની ક્રેડીટ આદિત્યનાથ, નરેન્દ્ર મોદી અને બીજેપીને મળે. આ ક્રેડીટ તેમને ન મળે તે માટે આપણે શું કરવું જોઇએ? કંઈક તો વ્યુહરચના અપનાવવી પડશે.

શિરીષ મોહનલાલ દવે

ટેગ્ઝઃ વિતંડાવાદ, તટસ્થતાની ધૂન, મૂર્ધન્ય, રામ મંદિર, નહેરુવીયન, કોંગ્રેસી સંસ્કાર,  ધર્મનિરપેક્ષતાવદી, કટારીયા, રાજકારણ, ઇતિહાસ, રામજન્મ ભૂમિ, બાબરી મસ્જીદ, નમાજ, મુસ્લિમો કૃતઘ્ન, ગોદા મારો, ક્રેડીટ, આદિત્યનાથ યોગી, નરેન્દ્ર મોદી, બીજેપી

Read Full Post »

 
 WEALTH IS WEALTH

WEALTH IS WEALTH

બીજેપીના માથાં દશ અને કોંગીનું માથું એક
  
નહેરુવીયન કોંગ્રેસની એક જાહેરાત ટીવી ઉપર તમે તેની મજા માણી શકો તે કરતાં અનેક વખત રીપીટ થયા કરે છે.
  
“ભાજપના માથાં દશ …. ” અને પછી દશ દૂર્ગુણો એક એક કરીને એક એક માથું વધારતા જઈને દર્શાવવામાં આવે છે.
  
હવે જો કોંગીજનોએ બીજું કંઇ પણ આત્મખોજ કરી હોત તો તેમને હજી પણ વધુ દુર્ગુણોના નામ મળી શક્યા હોત.
  
સચોટ નામવાળા દુર્ગુણો જો ગણાવ્યા હોત તો માથાંની સંખ્યા ઓછી પણ કરી શક્યા હોત. પણ આમાં ગેરસમજ થવાની મુશ્કેલીઓ હતી.
  
ધારોકે બીજેપીને બે માથાવાળા વાળો કહ્યો હોત તો સાહિત્યિક રીતે આ ચૂંટણી  જાહેરાત વધુ રસિક બનાવી શકાઈ હોત.
  
કોંગીજનો જેમનું માથાનું મગજ તો દિલ્હીમાં હોય છે અને “મોતનો સોદાગર”વાળી થાય તો મોદીકાકા “ભારે કરી” નાખે. વળી દીલ્હીને થોડી અમથી પાર્લામેન્ટની સીટવાળા પણ વીંછીના દાબડા જેવા ગુજરાતમાં હસ્તક્ષેપ કરવામાં ખાસ રસ નથી. પણ ગુજરાતના મોદીને વગોવવાથી બિહાર યુપી જેવામાં આડકતરી અસર ઉભી કરી ફાયદો કરી શકાય તો સારી વાત છે. અને કોંગીનેતાગીરીને એટલો જ રસ છે. મોદીકાકાની બુરાઈ થાય એટેલે બસ.
  
  
અનંત દુર્ગુણો વાળો
વાત હતી માથાઓની. દુર્ગુણો તો એક થી અનંત ગણાવી શકાય.
એક દુર્ગુણ તો ઓછો પડે. અનંત દુર્ગુણો વાળો કહેવો હોય હજાર દુર્ગુણ છે એમ કહેવાય. એટલે કે હજાર માથાવાળો કહેવાય.
  
બીજેપી હજાર માથાવાળો તો કેમ કહેવાય?
હજારમાથા વાળો અને હજાર હાથવાળો તો ઈશ્વર છે. તેથી દુર્ગુણ તો દુર્ગુણને ઠેકાણે રહે અને હજારમાથાવાળો અને હજાર હાથવાળો વધારે પ્રચલિત થઈ જાય.
  
  
“બે માથાવાળો બીજેપી” એમ કહીએ તો ઠીક રહે?
તારક મહેતાના “ઉંધા ચશ્મા”વાળા લેખોમાં “બે માથાળા બોસ”ની વાતો આવે છે. કોંગી જનો “બે માથાળા” ઉપર ઘણો સારો પ્રકાશ પાડી શકે.
  
પણ પછી એવું પણ બની શકે કે “વજ્રાદપિ કઠોરાણી મૃદુનિ કુસુમાદપી” (વજ્રજેવા કઠોર અને પૂષ્પ જેવા મૃદુ) એવો અર્થ શ્રી મોદી કાકા, કવિ હોવાના નાતે વહેતો કરે તો તે અર્થ વધુ પ્રચલિત અને લોકપ્રીય થઈ જાય.
  
  
“ત્રણ માથાં વાળો બીજેપી” એમ કહે તો ત્રણ દુર્ગુણો કહી શકાય. જોકે તે ઓછા પડતા હોય એવું કોંગીજનોને લાગે. વળી ત્રણ માથાં તો શિવને અને દત્તાત્રેયને પણ છે. એટલે એને પણ જવા દો.
  
  
“ચારમાથાંવાળો બીજેપી” એમ કહીએ તો દુર્ગુણ તો ઓછાપડે. પણ જો સચોટ પસંદગી કરીએ તો ચાલે. પણ ચારમાથાંવાળા તો બ્રહ્માજી છે.એટલે વિશ્વકર્માજીના ઉપાસકો નારાજ થાય. નાતજાતના ભેદભાવ ઉત્પન્ન કરનારા કોંગી જનોને મતગુમાવવાનો ડર તો રહે જ. કારણ કે ધર્મ સાથે સાંકળવામાં આવતા બીજેપીને બ્રહ્માજીની જરાક પણ નજીક ન લઈ જવાય. કારણકે વિશ્વકર્માની જેમ બીજેપીના સમયમાં ભારતમાં પૂરજોશમાં માળખાકીય કામો થતા હતા અને ગુજરાતમાં તો ચાલુ જ છે. અને આ વાતને જો બીજેપીવાળા ચગાવે તો “ભારે થાય”.
  
  
“પાંચમાથા વાળો બીજેપી” એમ કહીએ તો દુર્ગુણોને બદલે પંચેશ્વર અને પંચાનન એવું ઈશ્વરીય તત્વ દાખલ થઈ જાય.
  
  
“છ માથાંવાળો બીજેપી” એમ કહીએ તો કર્તિકસ્વામી સાથે બીજેપીનું તાદાત્મ્ય સધાઈ જાય. એટલે દક્ષિણભારતીયોનો તો એક પણ મત કોંગીને ન મળે.
  
  
“સાતમાથાંવાળો બીજેપી” એમ કહીએ તો સપ્તર્ષિ થઈ જાય.
  
“આઠ માથાંવાળો બીજેપી” કહીએ “માં” ભગવતીઓ થઈ જાય. અને તો તો કોંગીજનો ની “ભારે થાય”. વળી નવરાત્રી પણ ચાલે છે.
  
  
“નવમાથાં વાળો” બીજેપી કહીએ તો “નવરાત્રી”માં કોંગ્રેસને નવડાવો એવો પ્રચાર થઈ જાય.
  
  
“દશમાથાં વાળો બીજેપી” એ કોંગીજનોને ઠીક લાગ્યું. જોકે આમાં પણ તકલીફ તો છે.
અકબરને “નવ રત્નો હતા”. એટલે કે નવ સલાહકારો હતા. અને એક અકબર પોતે.
  
અકબર પોતે એટલા માટે કે અકબરને પણ એક માથું હતું અને અકબર પોતાના માથાનો ઉપયોગ કરતો હતો.   અકબરને માટે “મૌતકા સોદાગર”વાળીના જેવી સ્થિતી ઉત્પન્ન થઇ ન હતી. કારણ કે તેવી સ્થિતી ઉત્પન્ન થઈ હોય એવું સાંભળવામાં આવ્યું નથી.       
   
પણ કોંગીજનોને લાગ્યું કે નવરાત્રી છે, દશેરા પણ આવશે. દશમી તારીખ પણ છે. અને દશ માથાંવાળો રાવણ પણ હાથ વગો છે. મોદીકાકા દશ – દશ – દશ એટલે કે મોદીકાકા ના શાસનનો દશમા વર્ષમાં પ્રવેશ, (બે હજાર) દશની સાલની દશમી તારીખ એવો જે પ્રચાર કરે છે તેના કરતાં આપણે જો દશમાથાંવાળા  રાવણ જેવા બીજેપી, તેના દશ દુર્ગુણો અને દશમી તારીખનો વિલાયતી દશેરો, એમ એ દશ – દશ -દશ ના દિવસે આપણા આ રાવણનો વધ એવી વાત ચલાવીએ.
  
બીજેપીને ઘણા માથાં
બીજેપીને આમ તો ઘણા માથાં છે. અને હોય જ. લોકશાહીમાં એક માથાનું જ જો ચાલે તો એને લોકશાહી ન કહેવાય.
  
કોંગીજનોનો શબ્દકોષ અલગ જ છે. કોંગી એટલે કે ઇન્દીરા ગાંધીની કોંગ્રેસ જેમાં ઇન્દીરાગાંધીની ટર્મીનોલોજીએ નક્કી કરેલા અર્થો ચાલે છે. કોંગીની વ્યાખ્યાઓને જયપ્રકાશ નારાયણ હમ્ટી-ડમ્ટી કહેતા હતા. હવે આ વાતની વિગતમાં જવું હોય તો એક અલગ લેખ લખવો પડે.
  
  
એક માથાવાળા ને એક દુર્ગુણ
હવે વાત રહી દશમાવાળા ના દુર્ગુણોની. દશમાથાવાળાને દશ દુર્ગુણ હોય અને એક માથાવાળા ને એક દુર્ગુણ હોય એવું આવા તર્કથી નિસ્પન્ન થાય. અને જેને એક પણ દુર્ગુણ નહોય તેને માથું જ નહોય. કોંગી જનો આ હિસાબે જો દુર્ગુણ રહિત હોય તો તેમને માથું જ ન હોઈ શકે.
  
  
માથા અને દુર્ગુણોની વચ્ચે શું સમીકરણ છે તેની શોધ કરવામાં કોંગી જનોને નાપાસ જ કરવા પડે. પણ એકવાત સૌ કોઇ જાણે છે કે કોંગીને એક જ માથું છે. અને તે માથું દિલ્હીમાં ૧૦ સફરદગંજમાં નહેરુવંશના નિશ્ચિત ફરજંદ પાસે રાખવામાં આવે છે. અલબત્ત એ માથું ફર્યા કરે છે પણ ખરું અને તેમાં રહેલા સ્મૃતિદોષો અને સમજણદોષો અવારનવાર જનતાના ખ્યાલમાં આવતા રહે છે.
 

 
તો હવે આ માથામાં ગુણ અને દોષ વિષે શું છે?

  

અમારે ભાવનગરમાં એક શ્યામસુંદરભાઇ હતા. અને રમૂજી ટૂચકાઓમાં તેમનો જોટો જોયો નથી.
  
  
  
“કશું મોળું ન ખપે”
  
એક મુરતીયાભાઇ હતા. તેમને એક કન્યા જોવા જવાનું હતું. મુરતીયાભાઇના પિતાશ્રીને થયું કે પોતાનો સૂપુત્ર જો મુંગો રહેશે અને તેને બદલે તેનો મિત્ર તેના વિષે માહિતીઓ આપશે તો ઠીક રહેશે. મુરતીયાના મિત્રને સૂચના આપી કે જો ભાવી વેવાઈને ઘરે જાઓ છો તો કશું મોળું ન બોલવું. વધારી ચડાવીને બોલવું.
બંને જણા કન્યાના પિતાને ઘરે પહોંચ્યા.
  

કન્યાના પિતાએ પૂછ્યું “શું ભણ્યા છો?”
 
મુરતીયાના મિત્રે કહ્યું “કોલેજ પૂરી કરી નાખી છે”
 
કન્યાના પિતાએ પૂછ્યું ” તો તો નોકરી કરતા હશે?”
 
મુરતીયાના મિત્રે કહ્યું; “હૉવઅ, બેંકમાં નોકરી કરે છે ને ..”
  
કન્યાના પિતાએ પૂછ્યું “કયા પદ ઉપર છે ..?”
  
મુરતીયાના મિત્રે કહ્યું; ” મેનેજર છે ને …  મેનેજર… બેંકમાં મેનેજર છે.”
  
કન્યાના પિતાએ પૂછ્યું ” તો તો સારો પગાર હશે!”
 
મુરતીયાના મિત્રે કહ્યું; ” પૉન્સ ઑકડામાં છે … પૉન્સ”
 
આમ વાત આગળ ચાલી …

ત્યાં મુરતીયા ભાઇ એ થોડા ઉધરસ ખાધી.
કન્યાના પિતાએ પૂછ્યું; “શું શરદીની ઉધરસ છે કે સાદી ઉધરસ છે?”
મુરતીયાના મિત્રે કહ્યું; ” અરે ટી.. બી..   છે.”
 

 

મુરતીયાભાઈના મિત્રને થયું હશે કે કોઈપણ વાતમાં મોળું શું કામ હોય!!
 
 
આપણા કોંગીજનોને પણ કંઇક આવું જ છે.
 
 
ચીન સાથે ના યુદ્ધ સમયે અને તે પછી સંરક્ષણ જરુરીયાતોને પહોંચીવળવા લોકોએ સોનાના ઘરેણાં દાનમાં આપ્યા તે ચાંઉ થઈ ગયા,
 
પ્રતિજ્ઞા પાલનની વાત કરોછો? ચીન સાથેના યુદ્ધમાં ગુમાવેલા પ્રદેશને પાછો લેવાની અમારી પ્રતિજ્ઞાની વાત કરો? ગાંડા થયા લાગો છો?
 
૧૯૬૯ના અરસામાં વડાપ્રધાનના કહેવાતા ફોન કરવાથી ઉપર બેંકમાંથી ૬૦લાખ રુપીયા  ઉપાડાયા.
 
કોણ હતું? વડાપ્રધાનનો એકવખતનો સીક્યોરીટી ઑફીસર નગરવાલા. જેલમાં એ મરી ગયો,
 
તપાસ અધીકારી પણ તપાસ કરતાં કરતાં રહસ્યમય રીતે મરી ગયો,

એલ એન મીશ્રાનું ખૂન થયું,

 

સંજય શર્મા નામનો શખ્ક્ષ એટલો જોરદાર કે કંઇક સ્ત્રીઓ ઉપર રેપ કર્યા, અને કેરોનનો સુપૂત્ર પણ કે એવા બીજા ઘણા કંઇક કમ ન હતા, જગ્ગુબાબુના સૂપુત્રના તો ફોટા પણ છપાયેલા.
 
 
કટોકટીની તો વાત જ જવા દો. બધા જ દુરાચારોની ઋતુઓ એક જ જગ્યાએ જોવી હોય તો કટોકટીનું સેવન કરો.
 
 
જૂઠની વાત કરોછો? અરે ભાઇ સાચું ક્યારે બોલ્યા જ છે.
 
 
વા ફરે વાદળ ફરે, ફરે નદીના પૂર,
શૂરા બોલ્યા ન ફરે, પશ્ચિમ ઊગે સૂર.
 
૧૯૫૨માં પણ બોલેલા કે ગરીબી હઠાવો, અને ૨૦૦૮ માં અને અત્યારે પણ બોલીએ છીએ કે ગરીબી હઠાવો. હા જી .. તમારી કૃપા છે…
 
 
ભગવા આતંકવાદની વાત કરો છો? અરે ભાઈ ભીંદરાણવાલેને કોણે જન્માવ્યો હતો. એ તો ઈન્દીરામાઈ નો (અમારો) માનસ પુત્ર હતો.
 
 
ખંડણી ઉઘરાવવાની વાત કરો છો? અરે ભાઈ દાઉદથી મોટો ખંડણી ઉઘરાવનારો નથી જન્મ્યો અને નથી જન્મવાનો. આજની તારીખમાં પણ અમારા મિત્રોની મદદથી તેના ધંધા ચાલે છે.
 
પકિસ્તાનમાં તે હિન્દુસ્તાનનો આજની તારીખનો પણ બેતાજબાદશાહ ગણાય છે. અને અહિં પણ બધા તેના સાગરીતો કોણ છે એ વિષે અમુક લોકો ઘણું બધું જ જાણે છે.
 
 
કટકી અને ખાયકીની અને પૈસાની હેરાફેરી ની વાત કરીએ તો કોંગ્રેસનો નહેરુવિયનના ફરજંદો સહિતનો જોટો નથી એ વાત તો આખી દુનિયા જાણે છે. સિમલા કરારની ઇન્દીરા ગાંધીની અંડરટેબલ ડીલ હોય કે બોફોર્સસોદાની કટકી હોય કે એન્ડરસન અને દાઉદને ભાગી જવાનો રસ્તો કરી આપવાની વાત હોય, કે યુએસના એરપોર્ટ ઉપર કરોડોની કેશ સાથે પકડાઈ જવાની વાત હોય હવે કાંઈ ખાનગી વાત રહી નથી.
 
 
વાત રહી ખોટું બોલવું અને તેપણ શપથપૂર્વક એને માટે તો સ્વામી સુબ્રહ્મનીયમ અને ઇલેક્સન કમીશન અને હવે આપણે પણ  સ્વામી સુબ્રહ્મણીયમ થકી જાણીએ છીએ.
 
 
હવે વાતો કરીએ એ કોંગી લટકાઓની.
 
જમવામાં જગલો અને કુટાવામાં ભગલો
 
જમવામાં જગલો એટલે કે નહેરુ અને તેના ફરજંદો. દા.ત. ચીન સામે હાર તો જવાબદારી વીકે મેનન. અને પાકિસ્તાન સાથે યુદ્ધના વિજયની વાત હોય તો જગજીવનરામ ને ક્રેડીટ નહીં પણ ક્રેડીટ આપવાની ઈન્દીરામાઈને.
 
 
પ્રપંચ કરવો હોય તો વી.પી. સીંઘ ઉપર લગાવેલા બનાવટી અક્ષેપ માટે સેન્ટ કીટ નું ચેપ્ટર વાંચો.
 
 
એકભાઈએ પોતાના બધા ગુણો ગણાવ્યા. સામાવાળા ભાઇને લાગ્યું કે આ તો સર્વગુણસંપન્ન છે.
 
 
એટલે સામે વાળાએ તેના સાગરીતને પૂછ્યું શું તમારા મિત્રમાં એક પણ દુર્ગુણ નથી?
 
 
સાગરીત ભાઈએ કહ્યું ” છે ને વળી .. એક દુર્ગુણ પણ છે.
એમને ખોટું બોલવાની ટેવ છે.
 
 
ઇન્દીરાઈ કોંગ્રેસવાળા કદાચ માનતા હશે, કે અમારામાં ભલે હજાર દુષણો હશે. પણ અમારા બધા દુષણો ને અમે અમારા ધન થકી ઢાંકી દઈ શકીએ છીએ.
 
 
હિરણ્મયેન પાત્રેણ સત્યસ્ય અપિહિતં મુખમ્‌
 
સત્યનું મોઢું સોનાના પાત્ર વડે ઢાંક્યું છે. (જોકે ઉપનિષ‌દ્‌ નું આ ઉચ્ચારણ અનેક અર્થો ધરાવે છે તેથી સુજ્ઞજનોએ ઉત્તેજીત ન થવું)
 
 
શિરીષ મોહનલાલ દવે
 
 
ચમત્કૃતિઃ
 
ઊંટ (કોંગ્રેસ) કહે આ સમામાં વાંકા અંગવાળા ભૂંડા ભૂતળમાં પશુને પક્ષીઓ અપાર છે,

બગલાની ડોકવાંકી, પોપટની ચાંચવાંકી,
વારણની (હાથીની) સુંઢવાંકી, ભેંસના તો શીંગવાંકા,કુતરાની પૂંછ વાકી, વાંકો વિસ્તાર છે,
સાંભળી શિયાળ બોલ્યું દાખે દ લ પ ત રા મ,

અન્યનું તો એક વાંકુ, આપના અઢાર છે.
 

 

 

After all Wealth is Wealth

After all Wealth is Wealth

Read Full Post »

%d bloggers like this: