Feeds:
Posts
Comments

ઇસ્લામની સ્થાપના તુલસીદાસે કરેલી અને સનાતન ધર્મની સ્થાપના બીલ ક્લીંટને કરી હતી. ભાગ-૨

આપણે ટીવી સીરીયલમા જ્યારે કોઈ એક એપીસોડ જોઇએ ત્યારે જાહેરાતો માટેના બ્રેકની તાત્કાલીક પહેલાં, “ ‘સીરીયલનું નામ’  અને પછી ચાલુ હૈ“ એમ નીચેની લાઈનમાં લખેલું બતાવે છે. તેમજ “આગે હૈ” અને પછી શું આવશે તેનો એકાદ હિસ્સો બતાવે છે.

સીરીયલની શરુઆતમાં પૂર્વે બતાવેલા એપીસોડમાં જે બતાવેલું તેનો ઉપસંહાર “આપને દેખા” કે “અબ તક દેખા” કે “તમે જોયું” કે એવી કોઈ  હેડ લાઈન હેઠળ બતાવે છે.

“ગયા એપીસોડમાં આ રહી ગયું” એવું આપણને બતાવતા નથી.

પણ, આપણા આ બ્લોગમાં “આ રહી ગયું” એમ કહીને આ બ્લોગના પહેલાભાગમાં જે રહી ગયું તે કહીશું.

“આ રહી ગયું”

કોઈકે વાયરલેસ સંદેશો મોકલ્યો છે. તે વ્યક્તિના અતિમનસમાં ઉભી થયેલી શંકા આપણા અતિમનસમાં પહોંચી છે.

તુલસીદાસે સ્ત્રીને (પોતાની સ્ત્રીને) મારવાની વાત કરેલી તેને મહમ્મદ સાહેબે સુવ્યવસ્થિત રીતે રજુ કરી. અને ઓછામાં ઓછી હિંસાને પ્રસ્થાપિત કરી. સમાજની અહિંસક પ્રણાલીઓ તરફ જવાની ગતિને આધારે આપણે મહમ્મદ સાહેબને તુલસીદાસના અનુગામી સિદ્ધ કર્યા એમ સ્વિકાર્યું.

પણ હવે તમે જુઓ. તુલસીદાસના રામને તો એક જ સ્ત્રી (પોતાની સ્ત્રી) એટલે કે પત્ની હતી. જ્યારે કુરાન તો પુરુષને ચાર પત્ની કરવાની છૂટ આપે છે.  ચાર સ્ત્રી માંથી એક સ્ત્રી તરફ જવું એ વ્યવસ્થાની ભૌતિક હિંસાની પળોજણમાં ન પડીએ તો માનસિક રીતે અહિંસા તરફની ગતિ થઈ કહેવાય. એટલે તુલસીદાસજી તો મોહમ્મદ સાહેબના અનુગામી જ કહેવાય ને?

ના જી. તમે તમારી વાતમાં મર્યાદા બાંધો અને પછી તારવણી કરો તે બરાબર નથી. તુલસીદાસની સીતાને અગ્નિપરીક્ષા કરવાનું કહેવામાં આવે છે. એટલે પુરુષનું એક પત્ની વ્રત અને અગ્નિપરીક્ષા એ બેનો સરવાળો કરીએ તો સરવાળામાં આવતી હિંસા, પુરુષની ચાર પત્ની કરવાની કરવાની હિંસા કરતાં અનેક ગણી વધી જાય છે. એટલે અહિંસાની બાબતમાં તુલસીદાસ કરતાં મહમ્મદ સાહેબનું કુરાન ઘણું આગળ છે. એટલે તુલસીદાસ મહમ્મદ સાહેબના અનુગામી છે તે તર્ક ધ્વસ્ત થાય છે. ઇતિ સિદ્ધમ્‌

બીજું શું રહી ગયું હતું?

સનાતન ધર્મને હિસાબે સ્ત્રી જાતિની કોઈ પણ વ્યક્તિને ગાળ પણ ન દેવાય.

કારણ કે મારા પિતાશ્રી કહેતા હતા કે સ્ત્રી માત્ર દેવી સ્વરુપ છે. એટલે સ્ત્રીને આપેલી તે ગાળ, દેવીને જાય અને આપણને પાપ લાગે.

તુલસીદાસજી કદાચ એમ સમજ્યા હશે કે “ ‘સ્ત્રીને ગાળ ન દેવાય’.   ગાળ ન દેવાય એમ જ કહ્યું છે ને! ‘તાડન ન કરાય’ એવું ક્યાં કહ્યું છે? એટલે સ્ત્રીને તાડન તો થાય જ ને વળી.” આમ તુલસીદાસમાં પ્રમાણભાનની પ્રજ્ઞા ન હતી.

ઇતિહાસ કે પુરાણોના વાચન વિષે તુલસીદાસના શોખની વાત ન કરીએ તો સનાતની રાજાઓ સ્ત્રી સાથે યુદ્ધ કરવાનું ટાળતા હતા. આ પરંપરા હેઠળ જ, ભિષ્મે શિખંડી સામે શસ્ત્રોનો ત્યાગ કર્યો હતો. રામ અને લક્ષ્મણે પણ આમ તો સુર્પણખા સામે પોતાનો બચાવ જ કરેલો. અને આ સ્વબચાવમાં જ સુર્પણખાને રામ દ્વારા અજાણતાં નાકે અને લક્ષ્મણ દ્વારા કાને વાગી ગયેલું હશે. પણ વાલ્મિકી અને તુલસીદાસને અતિશયોક્તિની ટેવ હતી તેથી તેમણે નાક અને કાન કાપી નાખ્યા એવી વાત વહેતી કરેલ. વાસ્ત્વમાં તો રામે અને લક્ષ્મણે ગડગડતી મુકી હશે. એટલે કે ભાગી ગયા હશે. કારણ કે એક સ્ત્રી સામે લડવામાં પરાજયની નાલેશી હતી.

રાવણ વિષે પણ એવું કહેવાય છે કે તે એક સ્ત્રી સૈન્ય સામે હારી ગયેલો. રાવણે એકવાર ભૂલ કરી હતી. આ ભૂલમાંથી તે શિખ્યો હતો કે સ્ત્રી સાથે જીવ્હાદ્વારા કે શસ્ત્રો દ્વારા પણ લડવું નહીં.  કારણ કે હાર કે જીતની જે શક્યતાઓ છે તે બંનેમાં નાલેશી સિવાય કશું નથી.

રાવણ, તે પછી સ્ત્રીની સાથે બાખડવાનું ભૂલી ગયો હતો. તેથી જ તેણે સીતાજીનું હરણ કરેલ પણ સીતાજીને કનડ્યો ન હતો. સ્ત્રીઓને ન કનડવાની આ પરંપરા માનવો અને સુરોમાં હતી. પણ આ પરંપરા અસુરોમાં ન હતી. અને તેના ફળ તેમણે ભોગવએલા તે આપણે સુપેરે જાણીએ છીએ.

એવું કહેવાય છે કે અશોકે કલિંગ ઉપર ચડાઈ કરી તો તેણે પુરુષોના સૈન્યને તો જીતી લીધું પણ તે પછી જે સ્ત્રીઓનું સૈન્ય આવ્યું તેને જીતવામાં તેના હાંજા ગગડી ગયેલા. અને તે પછી તેણે યુદ્ધ નહીં કરું તેવી પ્રતિજ્ઞા લીધેલી અને બૌદ્ધ ધર્મ અંગીકાર કરી લીધેલો. જોકે નવા સંશોધન પ્રમાણે તે દુશ્મનોને ધમકી આપ્યા કરતો હતો, કે કલિંગના જેવા તમારા હાલ કરીશ.

મૂળ વાત ઉપર આવીએ તો આ પ્રમાણે પુરુષો માટે કોઈ ખુશીનો સમય હોય તો ફક્ત એટલો કે “ઢોલ, ગંવાર, શુદ્ર પશુ નારી, યે સબ તાડનકે અધિકારી” એ બોલાતું સાંભળીને ખુશ થવું.

અને સાંભળી લો, કે સ્ત્રીઓને (પત્નીઓને) પણ આ વાતની ખબર છે કે પુરુષો (પતિઓ), આ પંક્તિઓ સાંભળી ખુશ થાય છે. તેમને માટે આ એક માત્ર સુખ બચ્યું છે તે પણ સાંભળવાનું. તેથી ઘણી સ્ત્રીઓ જ્યારે સુંદરકાંડની કેસેટ વાગતી હોય ત્યારે પોતાના પતિને ખુશ કરવા અને મજાક ઉડાવવા આ કડીઓનો વારો આવે ત્યારે ટેપરેકોર્ડરનું વોલ્યુમ મોટું કરી દે છે જેથી પતિ દૂર બીજા રુમમાં હોય તો પણ સાંભળી શકે. પુરુષોએ સ્ત્રીઓની આ મજાક કરવાની સ્ટાઈલને દાદ દેવી પડે.

તુલસી રામાયણના પાઠક, શ્રી અશ્વિન ભાઈ પાઠક પણ જાણે છે કે પુરુષોને આખા રામાયણમાં આ કડીઓ જ સૌથી વધુ ગમે છે એટલે અશ્વિનભાઈએ આ કડીઓની આગળ પાછળની દશે દશ કડીઓ માટે જુદો અને લંબાવેલો સુર રાખ્યો છે.

ચાલો ….  એ બધું તો જાણે સમજ્યા. પણ બીલ ક્લીંટને સનાતન ધર્મ સ્થાપ્યો એમ કેવી રીતે કહી શકાય?

આ સમજવા માટે તમારે મહાજનોનું તર્કશાસ્ત્ર સમજવું પડશે.

ધારો કે તમારે કોઈને અમુક રીતે ચીતરવો છે તો તમે એવા કેટલાકના નામાંકિત વ્યક્તિઓ વિષે વિવરણ કરો કે જેઓ ઉપરોક્ત “અમુક રીત”ના ન હતા.

આ કંઈ સમજાયું નહીં. કંઈક ફોડ પાડો.

ધારો કે તમારે એમ કહેવું છે કે કોઈ એક નિશ્ચિત વ્યક્તિ જેને તમારે ટાર્જેટ કરવો છે, તે વ્યક્તિ તટસ્થ રીતે વિચારી શકતો નથી. તો તમારે તમારી દૃષ્ટિએ જે વ્યક્તિઓ તટસ્થ હતા તેમને વિષે વિવરણ કરવું. એટલે આપો આપ સિદ્ધ થઈ જશે કે તમારો ટાર્જેટ વ્યક્તિ તટસ્થ નથી. તમારે ફક્ત એમ જ કહેવાનું કે આવી હેસીયત આનામાં (ટાર્જેટેડ વ્યક્તિનું નામ), ક્યાં છે?

કોઈ દાખલો?

કોઈ વ્યક્તિ તટસ્થ ક્યારે કહેવાય?

તટસ્થ એટલે શું?

તટ એટલે કિનારો. જે કિનારા ઉપર છે તે વ્યક્તિને તટસ્થ કહેવાય. વૈચારિક રીતે કહીએ તો જે  વ્યક્તિ સાક્ષી ભાવ રાખીને સમસ્યાનું કે ઘટનાનું અવલોકન કરે અને તે પછી અભિપ્રાય આપે તેને તટસ્થ કહેવાય. આપણા મોદીકાકા એ સાક્ષીભાવ ઉપર એક પુસ્તક લખ્યું છે. પણ બધા ગુજરાતી ભાષાવિદ મહાજનોને ખબર ન હોય તેમ એક મહાજને બીજાઓના સાક્ષીભાવ વિષે વિવરણ કરી સિદ્ધ કરી દીધું કે મોદીકાકા ક્યારેય સાક્ષી ભાવે જોઈ નહીં શકે. તે હડહડતા આરએસએસવાદી છે. ઇતિ સિદ્ધમ્‌.

પણ આપણી વાત તો બીલ ક્લીંટન અને સનાતન ધર્મની છે.

બધા મહાજનોનું તર્કશાસ્ત્ર ભીન્ન ભીન્ન હોય છે. સનાતન ધર્મ ગમે તેવો હોય તો પણ તે એક પત્નીવ્રત પુરુષને શ્રેષ્ઠ માને છે. નિયમ નહિં તો પ્રણાલી તો આવી જ છે. વળી જો નિયમ હોય તો નિયમ તોડવાની પણ પ્રણાલી છે.

જેમ જેમ ભારતીય વધુ સત્તાવાન થતો જાય અથવા કોઈ એને ટોકનાર ન હોય અથવા જે તેને ટોક્નાર હોય તેના કરતાં તે વધુ સક્ષમ હોય તો તે તેનો લાભ લેવાનું ચૂકતો નથી. ટ્રાફિકનિયમોના પાલનની બાબતમાં, વેતનની સામે કામ કરવામાં, ટેક્સ ભરવામાં, તર્કના વિતર્ક કરવામાં આપણે તેની આદતો જાણીએ છીએ.

આપણા ભારતીય બંધારણની અંતર્ગત હિન્દુ કોડ બીલમાં એક પત્નીવ્રતનો સમાવેશ કરવામાં આવ્યો છે. પણ જો કાયદામાં બારી ન રાખીએ તો આપણે હિન્દુ શાના? એટલે હિન્દુઓને રખાત રાખવાની છૂટ  રાખવામાં આવી છે. આ જોગવાઈ શરતોને આધિન છે. ધારોકે “શરતોને આધિન” ન હોત તો પણ હિન્દુઓને કંઈ ફેર ન પડત. જો પાશ્ચાત્ય મહાજનો તુક્કા લડાવવામાં બેનમુન છે તો આપણા મહાજનો સ્વબચાવ અર્થે તર્કની બાબતોમાં બેનમુન છે.

આપણો આ બ્લોગ “મહાજનો”, “સ્ત્રી તાડન”, અને “તર્ક” ના પરિપેક્ષ્યમાં સીમિત છે.

આપણા ગુર્જરભાષાના એક મહાજને વાલ્મિકીના રામને વાલ્મિકી રામાયણના આધારે કહેલ કે રામને એક જ પત્ની ન હતી. કારણ કે રામ “સ્ત્રીણાં પ્રિયઃ” એમ વર્ણિત હતા. એટલે કે સ્ત્રીઓને પ્રિય હતા. સ્ત્રી એટલે પત્ની. સ્ત્રીણાં પ્રિયઃ એટલે સ્ત્રીઓને પ્રિય હતા એટલે તેમની પત્નીઓને પ્રિય હતા.

હવે જ્યારે તુલસીદાસ “નારી” શબ્દનો અર્થ પત્ની કરે તો “સ્ત્રી”નો અર્થ “પત્ની” થઈ જ શકે. આ વાત આપોઆપ સિદ્ધ થાય છે. સીતાજી કોઈ પણ કારણસર વનવાસ જવા માટે “રામની વાંહે થયા” તેથી કરીને કંઈ એમ સિદ્ધ ન થાય કે રામને તે એક માત્ર પત્ની હતી. એવું પણ હોય કે બીજી પત્નીઓને સીતાજીના (સુપરવીઝન), ઉપર વિશ્વાસ હોય, તેથી તે બધીઓ રામની “વાંહે ન થઈ” હોય.

જો કે “મહાજનશ્રી”ના આવા અર્થઘટન ઉપર શોર બકોર થયેલો. પોસ્ટખાતાને પણ ઠીક ઠીક કમાણી થઈ હતી. પણ આ જુદો વિષય છે.

નિયમ, નિયમનું અર્થઘટન, નિયમનું પાલન અને જનતાના પ્રતિભાવની પરિપેક્ષ્યમાં જોઇએ તો બીલ ક્લીંટન હિન્દુ ધર્મમાં સુસ્થાપિત છે.

જાતીય વૃત્તિ, જાતીય સંબંધ, પરસ્પર સંમતિ અને નિયમનો સુભગ સમન્વય એટલે ગંગા નાહ્યા.

કોઈ એક ખેલાડી હતો. નામ તો યાદ નથી. પણ ૧૯૯૨-૯૩ની ઘટના છે. એક સ્ત્રી તેને મળવા હોટેલ ઉપર ગઈ. પરસ્પર સંમતિથી સંબંધ બંધાયો. પણ પછી તે ખેલાડી તે સ્ત્રીને વળાવવા માટે હોટેલની રુમના દરવાજા સુધી ન ગયો. એટલે તે સ્ત્રીએ, તે ખેલાડી સામે બળાત્કારનો કેસ માંડ્યો. મારા ખ્યાલ પ્રમાણે તે સ્ત્રી આ કેસ જીતી ગઈ હશે. કારણ કે સ્ત્રીનું માન ન સાચવવું તે એક ગુનો છે. જો ઉપરોક્ત સ્ત્રી પોતાનો કેસ જીતી ગઈ હોય તો તે યોગ્ય જ છે. ન્યાયાલયે પણ ચૂકાદો આપ્યો છે કે જો લગ્નનું પ્રોમીસ આપ્યું હોય અને કોઈ વ્યક્તિ તે સ્ત્રીની સાથે જાતીય સંબંધ બાંધે અને પછી તેની સાથે લગ્ન ન કરે તો તેને બળાત્કાર જ કહેવાય.

Bill Clinton

બીલ ક્લીંટનના કેસમાં આવું નથી.

બીલ ક્લીંટન મોનિકાના સંબંધો વિષે શોરબકોર તો યુએસમાં પણ થયો. પણ જહોન કેનેડીના મરી ગયા પછી જેક્વેલીને કરેલા પુનર્લગ્ન વિષે જેટલો શોર થયેલો તેના દશમા ભાગ જેટલો પણ નહીં. યુએસમાં વિધવા વિવાહ નવી વસ્તુ નથી. પણ યુએસની જનતા, યુએસમાં નેતા માટે, ભીન્ન માપદંડ રાખે છે. જેક્વેલીને જ્યારે એરીસ્ટોટલ ઓનાસીસ સાથે લગ્ન કર્યું ત્યારે યુએસની જનતાએ કાગારોળ મચાવી દીધી હતી. આબેહુબ જેક્વેલીનના પુતળા બનાવીને વેચવા કાઢ્યા હતા. કિમત ૧૦૦૦૦ થી ૨૫૦૦૦ રુપીયા કે ડોલર હતી. જેક્વેલીનને અપમાન જનક સ્થિતિમાં મુકી દીધી હતી. ભારતમાં મોટાભાગની પ્રજા બહુ વાંચતી નથી. પણ સ્ત્રીઓનું અપમાન કરનારો અમુક વર્ગ જરુર છે.

ટૂંકમાં પુરુષ અને સ્ત્રી બંને માટે યુએસમાં અને ભારતમાં ભીન્ન ભીન્ન માપદંડ છે. જો કે યુએસમાં સમાન સીવીલ કોડ છે. ભારતમાં નથી.

જે સંબંધો સીધા ન હોય તેવા સંબંધોને કારણે ભારતના મહાજનો જેવા કે ઓશો આસારામ, સંત રજનીશમલ, અને એવા ઘણા બધા ચમક્યા છે કે જેમણે ભય અને લાલચને “પરસ્પર સંમતિ” હતી કે “મસ્જિદમાં ગર્યો’તો જ કોણ” એવું સિદ્ધ કરવાની કોશિસ કરી છે.

તમે કહેશો કે સંત રજનીશમલ ઉપર ક્યાં કોઈ કેસ થયેલો?

અરે ભાઈ એમ મુખ્ય મંત્રીઓને ઉથલાવવામાં ઉસ્તાદ એવા ચિમનભાઈ પટેલે, બળવંતરાય મહેતાને ક્યાં  ઉથલાવેલા? ચિમનભાઈ પટેલે બળવંતરાય મહેતાને ક્યા કારણસર ઉથલાવ્યા ન હતા?

બળવંતરાય મહેતા વિમાન અકસ્માતમાં ગુજરી ગયા એટલે બચી ગયા. એ પ્રમાણે સંત રજનીશમલ વહેલા ઉકલી ગયા એટલે જેલમાં જવામાંથી બચી ગયા.

તમે કહેશો કે પણ આમાં બીલ ક્લીંટન હિન્દુધર્મના સ્થાપક કેવી રીતે કહી શકાય?

લો બસ. તમે તો એવી વાત કરી કે “સીતાનું હરણ થયું પણ પછી તે હરણની સીતા ક્યારે થઈ?”

જુઓ જાણે વાત એમ છે કે સત્ય વાતાવરણથી સિદ્ધ કરી શકાય અથવા સત્ય તર્કથી સિદ્ધ કરી શકાય. પણ સંત રજનીશમલ તો કહે છે કે તેઓ તર્કમાં માનતા જ નથી. કારણ કે તર્ક તો માહિતિ ઉપર આધાર રાખે છે. જેની પાસે માહિતિ વધુ હોય તે વ્યક્તિ,  જેની પાસે ઓછી માહિતિ હોય તે વ્યક્તિને પરાસ્ત કરી શકે. અથવા તો આપણે આપણી આસપાસ આપણા જ વળના એકઠા કરેલા હાજી હા વાળાઓની બહુમતિ થી પણ સત્ય સિદ્ધ  કરી શકીએ છીએ. જેમકે શંકર સિંહ વાઘેલા, કેશુભાઈ પટેલના સમર્થકોને “હજુરીયા” એમ કહેતા હતા.

ચાલો એ વાત જવા દો.

શાણા માણસો જે અભિપ્રાય આપે તેને તો સાચો માનવો જ પડે કે નહીં?

દુનિયામાં શાણું કોણ છે?

યુએસએ શાણું છે. કારણ ગમે તે હોય પણ યુએસનો પ્રમુખ દુનિયાનો કાકો ગણાય છે. શાણા માણસના દેશમાં રહેતા માણસોને પણ શાણા જ ગણવા જોઇએ. યુએસમાં રહેતા ભારતીયો કે જેઓ યુએસના નાગરિક છે તેમને પૂછો. પણ તે પહેલાં તેમને એક વાર્તા સંભળાવો.

૧૯૫૫ -૧૯૬૦ દરમ્યાન એક રાજકીય વિવાદ ચાલતો હતો કે “મુંબઈ” મહારાષ્ટ્રમાં જવું જોઇએ કે ગુજરાતમાં જવું જોઇએ?

અમારે ભાવનગરમાં એક સ્યામ સુંદરભાઈ હાસ્ય કલાકાર હતા. જેમ સંસ્કૃત સાહિત્યમાં કહેવાય છે કે “બાણોચ્છિષ્ઠં જગતસર્વમ્‍” (જગતમાં જે કંઈ લખાયું છે તે બધું જ કવિ બાણે લખી નાખ્યું છે. એટલે જે કંઈ કહેવાય છે તેમાં કશું નવું નથી. એટલે કે જગત, કવિ બાણનું એંઠું ખાય છે)

સ્યામસુંદરભાઈની વાર્તા કંઈક આ પ્રમાણે હતી.

મંડળીમાં ચર્ચા ચાલતી હતી. “મુંબઈ”ની સમસ્યાનો ઉકેલ કેવી રીતે લાવવો?

એક વયસ્ક “કાકા”એ કહ્યું કે આ સમસ્યાનો ઉકેલ છે.

આપણે મુંબઈના ભાગ પાડો.

વિરાર ગુજરાતને આપો, અને અમ્બરનાથ મહારાષ્ટ્રને આપો, વસઈ ગુજરાતને આપો, કલ્યાણ મહારાષ્ટ્રને આપો, બોરીવલી ગુજરાતને આપો થાણા મહારાષ્ટ્રને આપો, અંધેરી ગુજરાતને આપો, મલાડ મહારાષ્ટ્રને આપો, ઘાટકોપર ગુજરાતને આપો, વડાલા મહારાષ્ટ્રને આપો, વાંઈદરા ગુજરાતને આપો અને સાયણ મહારાષ્ટ્રને આપો …. રાજકપુર મહારાષ્ટ્રને આપો અને નરગીસ ગુજરાતને આપો.

હે …  હે …  હે… કાકા તમે ગઢ્ઢે ગઢપણે આમ રાજકપુર નરગીસનું નામ લો તે તમને શોભે નહીં. જરા ઉમરનું તો ધ્યાન રાખો.

“કાકા”એ કહ્યુંઃ એમાં મેં ખોટું શું કહ્યું છે? રાજકપુર મહારાષ્ટ્રને આપો અને નરગીસ ગુજરાતને આપો. એમાં ખોટું શું છે?

“અરે કાકા, રાજકપુર – નરગીસનું નામ તમારાથી નો લેવાય.”

“લે વળી ઈમાં શું?. જેમ રાયપુર છે, જેમ કાનપુર છે, નાગપુર છે, એમ રાજક-પુર છે.”

“કાકા… તમે તો ભારે કરી… ઠીક ચાલો … તમે રાજકપુરનું તો રાજક-પુર કર્યું …  પણ આ નરગીસનું શું?

“લે …. કૈર વાત… પણ નરગીસ તો આપણામાં છે ને … પછી સુ લેવાને વાંઈધો …

આ રીતે આપણ ભારતીય યુએસ નાગરિકોને પણ કહી દેવાનું કે બીલ ક્લીંટન તો આપણામાં છે ને … અને સાથે સાથે હિલેરી ક્લીંટન તો લટકામાં મળે છે…

Hillary Clinton

શિરીષ મોહનલાલ દવે

ટેગ્ઝઃ એપીસોડ, ચાલુ હૈ, આગે હૈ, આપને દેખા, તમે જોયું, આ રહી ગયું, અતિમનસ, તુલસીદાસ, સ્ત્રી (પોતાની, પત્ની, અહિંસા, હિંસા, અગ્નિપરીક્ષા, એક પત્નીવ્રત, ચાર પત્ની, સનાતન ધર્મ, સ્ત્રીને ગાળ ન દેવાય, પ્રમાણભાનની પ્રજ્ઞા, રાવણ, શિખંડી, ભિષ્મ, સુર્પણખા, સીતા, અશોક, કલિંગ, સ્ત્રીસેના, ખુશ થવું, સુંદરકાંડ, અશ્વિનભાઈ પાઠક, મહાજનોનું તર્કશાસ્ત્ર, બીલ ક્લીંટન, ટાર્જેટૅડ વ્યક્તિ, મોદીકાકા, કોમન સીવીલ કોડ, ઓશો આસારામ, સંત રજનીશમલ, પરસ્પર સંમતિ, મસ્જીદમાં ગર્યો’તો જ કોણ, સીતાનું હરણ થયું, હરણની સીતા, હજુરીયા, દુનિયાનો કાકો

 

અમે ઑદાઓ આવા …. ભાગ – ૧

હા અમે ઑદાઓ, એટલે કે ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણો.

%e0%aa%94%e0%aa%a6%e0%aa%bf%e0%aa%9a%e0%ab%8d%e0%aa%af

આમ તો અમે દરેક જાતના બ્રાહ્મણો વિષે કટુ અભિપ્રાયો ધરાવતા સુવાક્યો પ્રચલિત કરીએ. પણ આ “ઑદા”  શબ્દ અમે બનાવ્યો નથી.

તમારે જાણવું છે કે આ “ઑદા” શબ્દ કોણે બનાવ્યો?

આ “ઑદા” શબ્દ “અનૉદા” બ્રાહ્મણોએ બનાવ્યો. બ્રાહ્મણોમાં અમે નાગરોને પણ લઈએ ભલે તેઓ પોતાને “બ્રાહ્મણ” ન ગણે.

“અનૉદા” બ્રાહ્મણ એટલે શું?

અનૉદા એટલે કે જે બ્રાહ્મણો, ઑદા બ્રાહ્મણો નથી તે. આ અનૉદા બ્રાહ્મણોએ “ઑદા” શબ્દ બનાવ્યો.

ઑદા શબ્દ કેટલા વિસ્તારમાં  પ્રચલિત છે તે અમે જાણતા નથી પણ તે ઓછામાં ઓછો લુણાવાડામાં તો પ્રચલિત છે. કદાચ નવી પેઢીને ખબર ન પણ હોય.

લુણાવાડા શું છે?

લુણાવાડા અમારું પૈતૃક ગામ છે. લુણાવાડા એક દેશી રાજ્ય હતું. આ રાજ્યમાં લુણાવાડા, તેની રાજધાની હતી. લુણાવાડાના રાજા, મહારાજા કહેવાતા હતા. લુણાવાડામાં બીજા ,બ્રાહ્મણો કેવી રીતે આવ્યા તે તમે તે બ્રાહ્મણોને પૂછજો, જો તમને રસ હોય તો.

અમે તો તમને અમે કેવીરીતે કહીશું આવ્યા તે કહીશું. અમે ૧૬૪૬માં લુણાવાડામાં વીરસિંહ રાજા હતા ત્યારે આવ્યા.

લુણાવાડામાં ઑદાઓ કેટલા?

લુણાવાડામાં  ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણોના પાંચસો ઘર. તેમાં ૮૦ ઘર દવેના. બાકી રહ્યા તે ૪૨૦.

જો કે આ ૪૨૦ શબ્દ આકસ્મિક રીતે જ છે. આ ચારસોવીસોમાં કોઈએ ગેરસમજણ ન કરવી.

બાકીના જે ૪૨૦ ઘર રહ્યા તેમાં   રાવલ, જાની, તરવાડી (ત્રીવેદી), પંડ્યા, જોષી, અને કાકા આવે. કાકાઓના ઇતિહાસ પ્રમાણે તેઓ લુણાવાડાના રાજગોર હતા.

દવેમાં બે ત્રણ જાત આવે. અમદાવાદીયા, ટીલીયા અને સિદ્ધપુરીયા. ટીલીયા એટલે સ્વામીનારાયણીયા. અમે સિદ્ધપુરીયા દવે.

અમદાવાદીઓ કેવીરીતે આવ્યા તે ખબર નથી.

રાવલોમાં પણ અમદાવાદીયા, બજાણીયા અને સહી રાવલ.

સહીરાવલો આમ તો અમદાવાદી.

જાની, તરવાડી બ્રાહ્મણોમાં મોટાભાગના આસપાસના ગામડામાં રહે.

સહીરાવલ તેટલે શું?

અમારે ઔદિચ્યોમાં વાંકડાનો રિવાજ નહીં. બીજા નિયમો પણ ચૂસ્ત.

જે અમદાવાદી દવે આવ્યા તે કદાચ કન્યાઓની તંગી પડવાથી બોલાવવામાં આવ્યા હતા.

પણ જે અમદાવાદી રાવલો આવ્યા તેમણે આવીને ભાવ ખાધો. તેમણે કહ્યું કે અમે તો દહેજ (વાંકડો) લઈશું.

લુણાવાડાના ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણોમાં નિયમો ચૂસ્ત. વાંકડાનો રીવાજ નહીં. એટલે તેમણે ના પાડી. તેમને કહ્યું કે રહેવું હોય તો રહો. વાંકડો બાંકડો નહીં મળે.

એટલે તેમણે સમાધાનની એક ફોર્મ્યુલા રજુ કરી કે તમે વાંકડો ન આપશો. તમે એક ચીઠ્ઠી આપજો અને એ ચીઠીમાં લખજો કે “અમે તમને દહેજના આટલા પૈસા અપ્યા છે, અને નીચે સહી કરજો. લુણાવાડાના ઑદાઓએ કહ્યું કે અમે એવી કોઈ ચીઠી બીઠી પણ ન આપીએ.

અમદાવાદી રાવલોએ કહ્યું કે ઓકે, તમે દહેજ શબ્દ ન લખશો. પણ આટલા પૈસા આપ્યા છે એટલો જ ઉલ્લેખ ચીઠ્ઠીમાં લખશો.

એટલે અમદાવાદના ઓદાઓએ કહ્યું કે અમે પૈસા આપતા નથી તો ચીઠ્ઠી શેના લખીએ?

એટલે અમદાવાદી રાવલોએ કહ્યું; ઓકે ચીઠ્ઠી અમે લખીશું તમે ફક્ત નીચે સહી કરજો.

અમદાવાદી રાવલોએ વધુમાં કહ્યું કે અમે તે ચીઠ્ઠીને જાહેર નહીં કરીએ અને નહીં વાપરીએ. લુણાવાડાના “ઑદા પંચે કહ્યું” કે એ તમે પરસ્પર નક્કી કરજો.

આમાં પણ ઘણી વાર ઝગડા થતા. જ્યારે દવે, રાવલ, કાકા, તરવાડીની કન્યા સહી રાવલને પરણે ત્યારે કેટલાક સહી રાવલો લગ્નને આગલે દિવસે જ, આ મુદ્દો ઉભો કરે અને સહી માગે. કેટલાક સહી કરી આપે. કેટલાક કહે કે અમે સહી તો કરી આપીએ પણ એવો આગ્રહ રાખે કે એ ચીઠ્ઠી અમારા દેખતાં જ ફાડી નાખવાની. કેટલાક સહી કરવામાં જ નામક્કર જાય. અને કહે કે અમારી છોકરી કંઈ વધારાની નથી. તમે થાય તે કરી લો.

ટૂંકમાં આવી સહી માગનારા અમદાવાદી રાવલો “સહી રાવલ” ગણાયા.

બીજા હતા બજાણીયા રાવલ.

બધા બ્રાહ્મણો વેદજ્ઞાતા હોય નહીં કે બધા બ્રાહ્મણોને યજ્ઞના શ્લોકો આવડતા હોય નહીં. એટલે જ્યારે લુણાવાડાના મહારાજાએ કે ગાયકવાડે યજ્ઞ કર્યો ત્યારે તેમણે થાળીઓ વગાડી હતી તેથી આ રાવલો ને બાકીના ઑદાઓ બજાણીયા રાવલ કહેતા.

એક વખત રાજાએ યજ્ઞ કર્યો અને બોકડાનો હવન કરવાનું નક્કી કર્યું પણ બ્રાહ્મણો તૈયાર ન થયા. પણ જે બ્રાહ્મણો તૈયાર થયા તે રાવલ હતા. તેમને “બોક્કડીયા રાવલ” કહેવાયા. જો કે તે પછી તેમણે પ્રાયશ્ચિત કર્યું પણ તેમનું આ “બોક્કડીયા રાવલ” નામ ચાલુ રહ્યું.

 લુણાવાડા રાજ્યમાં, “ઑદા” કોમ્યુનીટીમાં, સગપણ જોડવા માટેના અને પ્રસંગો ઉજવવા માટેના નિયમો હતા.

સગપણની કેટેગરીઓ.

સ્પેશીયલ લેવલમાં ભાઈ બહેનો આવે. તેઓ “પ્રસંગે” તમારા ઘરે જ ઉતરે. તેઓ ચાંલ્લો વધુમાં વધુ પાંચ રુપીયા જ કરી શકે.

પહેલા લેવલમાં નજીકના સગાઓ આવે એટલે કે કાકા, મામા,ફોઈ, તેમના સંતાનો, તેમના વેવાઈઓ, અને નજીક રહેતા બે ત્રણ પાડોશીઓ (ડાબી, જમણી અને સામે રહેતા પાડોશી) આવે. આ સહુને સુપ્ટમ નોતરાં મળે. સુપ્ટમ નોતરાં એટલે આખું કુટૂંબ. તેમને ઘરે જો મહેમાન હોય તે મહેમાનો સહિતના સૌનો આવા  આમંત્રણમાં સમાવેશ થાય.

બીજા લેવલમાં દૂરના સગાંને બે નોંતરા જેમાં તમે વર વહુ અને બાબલાંઓને લાવી શકો. આમાં મિત્રો પણ આવી જાય.

જેમને સુપ્ટમ નોતરાંનું આમંત્રણ હોય તેમણે છેલ્લા ચારપાંચ દિવસ રોજ સવારે હાજરી પૂરાવવાની. હાજરી પુરાવવાની એટલે કે રોજ સવારે દાળ-ભાત અને કંસાર જમવા આવવાનું.

લગ્નને આગળના દિવસોમાં મદદ કરવા જવાનું. બહેનો અનાજ લઈ જાય અને લોટ દળીને આપે. જો કે આબધું જુના જમાનામાં બધી કોમ્યુનીટીમાં હશે એટલે તેની વાતો નહીં કરીએ પણ જમાઈઓએ અને તેના ભાઈઓએ ઘરને ધોળી આપવાનું કામ કરવાનું એ રિવાજ હતો.

જો નાત હોય તો તેના નોતરાં ઘરે ઘરે જઈને નહીં આપવાનાં પણ ગલીમાં રાડ પડતા પાડતા જવાનું કે ફલાણા ઘરે નાત છે. લગ્ન પ્રસંગને આગલે દિવસે “ફલાણા ઘરનું ગાવાનું કહી જાઉં છું” એ આમંત્રણ કન્યાઓનું જુથ અનરીધમેટિક અને આઉટ ઓફ ફેઝ માં ઘરના ડેલે આવીને કહી જાય.

જમણના નિયમોઃ

“હાજરીના નિયમો” દાળભાત અને કંસાર જ કરવાના. કંસારમાં અડધું તેલ અને અડધું ઘી નાખવાની છૂટ.

વરને ઘરેઃ

વરને ઘરે આગલે દિવસે સાંજે જમણ હોય. તેમાં એક શાક, લાડુ (અથવા કંસાર), દાળ ભાત, તળેલા કોચલા એટલું જ બનાવવાનું.

કન્યાના ઘરેઃ

કન્યાના ઘરેના જમણ માં લાડુ (કંસાર ઘી), દાળભાત, શાક, તળેલા કોચલા એટલું જ રખાય. લાડુ ઘઉંના લોટનો ગોળનો કે ખાંડનો હોય. બીજો કોઈ લાડુ ન ચાલે. સીઝન હોય તો કેરી નો રસ પણ હોય. તે માટે અગાઉથી વ્યક્તિદીઠ છ કેરીઓ આપવામાં આવતી હતી અને રસ ઘરેથી કાઢીને લઈ જવાનો રહેતો હતો. જો કે ત્રણથી ચાર પડિયા રસ નિકળતો.

જો કોઈ વધુ વાનગીઓ કરે તો તેની આકરી ટીકા થતી.

સો વરસ પહેલાં, શરુઆતમાં કહેવાય છે કે શાક ઘરેથી બનાવીને લઈ જવાનું હતું.

પતરાળાં પડીયા, પાટલો અને પાણી, લેવલ વન અને તેથી નીચેની સગાઈવાળાઓએ ઘરેથી લઈ જવાના રહેતા હતા.

ભાઈઓએ (પુરુષોએ) રેશમી અબોટીયું (પીતાંબર) ફરજીયાત પહેરવાનું રહેતું હતું. બહેનો ની પંગત અલગ રહેતી. બંનેના પીરસણીયાઓ પણ અલગ અલગ રહેતા. અ-બ્રાહ્મણોની પંગત અલગ રહેતી.

શેરી બરાબર સાફ કરાતી અને તેની ઉપર રેતી  અને પાણીનો છંટકાવ કરવાનો આવતો.

ચાંલ્લોઃ

પિતા તરફથી, કન્યાને રુ. ૫૦૦ આપવામાં આવતા અથવા તો જે પ્રમાણે શક્તિ હોય તે પ્રમાણે આપવામાં આવતા. કપડાં ત્રણ, પાંચ, સાત, જોડી એમ આપવામાં આવતા.

સ્પેસીયલ લેવલના સગાંઓ વધુમાં વધુ રુ. ૫ નો ચાંલ્લો કરતા. પહેલા લેવલના રુ. ૧/- નો ચાંલ્લો, બીજા લેવલના આઠ આનાનો અને ત્રીજા લેવલના ચાર આનાનો ચંલ્લો કરી શકતા. જો કોઈ વધુ રકમનો ચાંલ્લો કરે તો તેની બડાઇની ટીકા થતી.

આ લોકોમાં મોટા ભાગના ભેણેલા હતા. પંચમહાલમાં મોટાભાગના ગામમાં શિક્ષક અને શિક્ષિકાઓના પદો બ્રાહ્મણો અને ખાસ કરીને “ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણો” શોભાવતા હતા. બ્રાહ્મણોને શિવમહિમ્ન સ્ત્રોત્ર આવડતું.  લુણાવાડામાં ગલીએ ગલીએ ઓછામાં ઓછું એક  શિવાલય છે. સૌથી મોટું શિવાલય ગામના કોટની બહાર “લુણેશ્વર મહાદેવ” છે.  લુણેશ્વર મહાદેવ સ્વયંભૂ છે. એ અમારા આખા લુણાવાડાના ગામ દેવતા. 

આપણે એ જોઇએ કે આ “ઑદાઓ” બીજા બ્રાહ્મણો માટે અંદર અંદર શી વાતો કરતા.

મેવાડા બ્રાહ્મણઃ મેવાડા છેવાડા. એટલે કે મેવાડા બ્રાહ્મણોને છેવાડે રાખો. એટલે કે મેવાડા બ્રાહ્મણોને તમે દૂર રાખો.

મોઢ બ્રાહ્મણઃ ભલે તમારે કપાળે હજો કોઢ પણ પાડોશી ન હજો મોઢ.

નાગર બ્રાહ્મણઃ “નાગડા”. નાગરણ બહાર નીકળેતો રાણી, પણ ઘરમાં નાગરણ,  વાઘરણ.

મહારાજાની દૃષ્ટિએ લુણાવાડા ના ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણો શાણા ગણાતા.

rudra-mahalaya

કારણ કે ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણોની નાત (પ્રસંગે જમવા બેસે તેને પણ નાત કહેવાય )માં કોઈ દિવસ ઝગડા ન થાય. રાત્રે આઠ વાગે જમવાનું ચાલુ થાય તો રાત્રે અગીયાર વાગ્યા સુધીમાં ચારે ગાલ (ઘાલ, પંગત, જમનારાઓનો જત્થો) જમી પરવારે.

એથી ઉલટું મેવાડા (શ્રીમાળી મેવાડામાં આવી જાય), મોઢ અને નાગરોમાં નાતની પહેલી ઘાલમાં જ કંઈક ને કંઈક બહાના હેઠળ ઝગડો કે અને ઝગડાઓ ચાલુ થાય. ક્યારેક તો પહેલું જમણ જ રાત્રે સાડા ત્રણે શરુ થાય. નાગરોમાં ખાસ કરીને ઘી પીરસવાની બાબતમાં “કોણ ઘી પીરસશે?” એ બાબતને લઈને ઝગડો હાલુ થાય. ક્યારેક તો સવાર સુધી ઝગડો ચાલે.

આથી મહારાજાએ નાગરોને આદેશ આપ્યો કે નાગરીનાતે કદીય કંસાર-ઘીની  નાત (જમણ) ન કરવી. જો કરવી જ પડે તેમ હોય તો તેમણે પંચ તરીકે એક ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણને રાખવો અને તે જે નિર્ણય કરે તેને માન્ય રાખવો.

આમ લુણાવાડામાં ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણોનો દબદબો. એટલે બીજા બ્રાહ્મણો બીજું કંઈ નહીં તો ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણો વિષે “ઑદા, ઑદા … “ એમ અંદર અંદર કહ્યા કરે.

જો કે “લુણાવાડા” ગુજરાતનું “છોટે કાશી” ગણાતું હતુ. અહીં સંસ્કૃત પાઠશાળા, ચારે વેદોના જાણકાર પંડિતો, શાસ્ત્રીઓ, યાજ્ઞિકો અને સંસ્કૃત ભાષાના પ્રકાંડ પંડિતો હતા. મેકસ મુલરે લુણાવાડાની મુલાકત લીધેલી. તે મારા દાદા મહાશંકર હરિશંકર દવે ને પણ મળેલ. મારા પિતાશ્રીએ (મોહનલાલ મહાશંકર દવે) ભારતીય સંવિધાનનો સંસ્કૃત ભાષામાં અનુવાદ કરેલ. તે પહેલાં તેમણે પ્રથમ ખંડનું સંસ્કૃત પદ્યમાં ભાષાંતર કરેલ. ભારત સરકારે ચંદ્રક આપેલ. તત્કાલિન ભારતના રાષ્ટ્ર પ્રમુખ ડૉ. રાધાકૃષ્ણએ લેખિત પ્રશંસા કરેલ. આ બધાં  ઉપરાંત ગુજરાતી ભાષાના પ્રથમ મહિલા નવલકથાકાર મારા માતુશ્રીના દાદી (કૃષ્ણાગૌરી હિરાલાલ રાવલ) હતાં. લુણાવાડાના ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણો સ્વદેશીની ચળવળમાં આગળ પડતા હતા.

ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણો પોતાને અતિઉચ્ચ માને છે. એટલે કે નાગરો કરતાં પણ પોતાને વધુ ઉચ્ચ માને. “નાગર” એટલે વિસનગર અને વડનગરના બ્રાહ્મણો. વડનગરના બ્રાહ્મણો જુનાગઢના નવાબની નોકરી કરતા. જુનાગઢનું રાજ સૌરાષ્ટ્રમાં સૌથી મોટું ગણાતું. બીજા સૌ રાજાઓ જુનાગઢના રાજાને ખંડણી આપતા. એટલે વડનગરના નાગરો પોતાને ઉંચા ગણે. વિસનગરના બ્રાહ્મણો કહે કે અમે પણ નગરના (વિસનગરના) હતા એટલે અમે પણ નાગર જ કહેવાઈએ. એટલે અમે પણ મોટા.

આની સામે ઔદિચ્યો એમ કહે કે “અમે સૌથી મોટા એ તો ઐતિહાસિક દસ્તાવેજના આધારે સિદ્ધ છે. કારણ કે જો તમે મોટા હોત તો મૂળરાજને યજ્ઞમાટે અમને આમંત્રણ આપી બોલાવવાની જરુરત જ ન પડત. અમે કૈં રોટલા માટે અહીં આવ્યા ન હતા. અમને તો અહીં આમંત્રણ આપી બોલાવ્યા હતા અને યજ્ઞ થઈ ગયા પછી અમે તો પાછા જવાના હતા પણ રાજાએ પ્રાર્થના કરી અમને રોક્યા હતા અને વસાવ્યા હતા.

હાજી. મૂળરાજ સોલંકીએ અગીયારમી સદીમાં, માતુલ (મામા) ની હત્યા કરી રાજગાદી મેળવી હતી. એટલે પ્રાયશ્ચિત માટે યજ્ઞ કરવાની તેને સલાહ આપવામાં આવી હતી. મૂળરાજ સોલંકી અને તેના વડાપ્રધાન બંને કાશી ગયેલ અને ગણપતિને પ્રસન્ન કરેલ. ગણપતિ પ્રસન્ન થઈને પ્રગટ થયેલ. મૂળરાજે યજ્ઞ માટે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણોની માગણી કરી. ગણપતિએ તેને સૌ પ્રથમ ૨૧ બ્રાહ્મણોનું લીસ્ટ આપ્યું. તેમાં વરિષ્ઠતાના ક્રમમાં, પ્રથમ પિતા અને બીજો તેમનો પૂત્ર એમ હતા. તે દ્વિવેદી (દવે) હતા. તે અમારા પૂર્વજ હતા. જો કે ગણપતિએ એમ પણ કહ્યું કે બ્રાહ્મણોમાં ભેદ ન કરવો. બ્રાહ્મણો ને તેમની વિદ્વતાના આધારે સમયાંતરે ઉચ્ચ અને કનિષ્ઠ ગણી શકાય.

યજ્ઞના માટે ૨૧ બ્રાહ્મણો પૂરતા ન હતા. કુલ હજાર બ્રાહ્મણો નું લીસ્ટ ગણપતિએ મૂળરાજને આપ્યું. આ બધા ઔદિચ્ય સહસ્ર કહેવયા.  બીજા “લૉટ”માં ૧૧૦૦ આવ્યા. તે બધા અગીયારસેં કહેવાયા. તે પછી છૂટક છૂટક આવ્યા તે બધા ફુટકળીયા (ટોળકીયા) કહેવાયા.

પાશ્ચાત્ય ઇતિહાસકારોએ એવો પ્રચાર કર્યો છે કે ભારતીયો ઇતિહાસ લખવામાં માનતા જ નહીં. પણ આ વાત તદન ખોટી છે. જે બ્રાહ્મણો ઉપર અંગ્રેજોના સંસ્કારની રજ માત્ર પણ અસર ન હતી તેઓમાં પોતાનું ગોત્ર, પ્રવર, વેદ, શાખા, કુળદેવી, શિવ, ગણપતિ અને ભૈરવ અને કમસે કમ બાર પેઢીને યાદ રાખવાની પ્રણાલી હતી.

પાશ્ચાત્ય ઇતિહાસ કરો એમ કહે છે કે ભારતીય સંસ્કૃતિમાં લખવાની પ્રથા મોડી ચાલુ થઈ. આ પણ અસત્ય છે. જેઓ જે કંઈ પણ ભણતા તે બધું તેઓ લેખિત રાખતા. ચાર વેદો, વેદાંગ, ૧૦૦ ઉપર ઉપનિષદો, દર્શન શાસ્ત્રો, સાંખ્ય, તત્ત્વજ્ઞાન, અઢાર પુરાણો, ૧૮ ઉપપુરાણો,  વ્યાકરણ, (બીજા સાહિત્યની તો વાત જ જવા દો) આ બધું મોંઢે રાખવું શક્ય નથી. જે પ્રકારે પાણીનીનું વ્યાકરણ સુગ્રથિત છે તેવું વ્યાકરણ અક્ષર લિપિ હોય તો જ શક્ય બને.

મારા મહાશંકર દાદાએ પોતે જે લખ્યું તે બધું ઉપલબ્ધ હતું.

(ક્રમશઃ)

શિરીષ મોહનલાલ દવે.

ચમત્કૃતિઃ

સૌ મોટા વહાણમાં ગોઠવાઈ ગયા. એક ઑદો દોડતો દોડતો આવ્યો. વહાણના કેપ્ટને તેને જ્ઞાતિ પૂછી એટલે ઑદાએ પોતાની જ્ઞાતિ કહી. કેપ્ટને કહ્યું તમને ન લઈ શકાય. કારણ કે અમને એવી સૂચના છે કે  ઊંટ, વાંદરા, કુતરાં ગાય ભેંસ એમ બધાને વહાણમાં લઈ શકાય. પણ ઑદાને કદીય ન લેવો. કારણ કે તે સખણો બેસે નહીં. ઑદાઓ અળવિતરા હોય છે.

એટલે “ઑદા”ભાઈએ કહ્યું તમે એમ કરો મારા પગ બાંધી રાખો એટલે હું કોઈ અળવિતરાપણું નહીં કરી શકું. હવે તો તમને વાંધો નહીં હોય. કેપ્ટન માની ગયો. “ઑદાભાઈ”ના પગ બાંધી દીધા. વહાણ ચાલવા માંડ્યું.

“ઑદા”ભાઈની સામે પાંજરામાં એક વાંદરો હતો. અને તેના પાંજરા બહાર એક ઊંટ બેઠું હતું. “ઑદા”ભાઈએ જ્યારે તેમની અને વાંદરાભાઈની નજરો મળી ત્યારે તેમણે બાજુના સાવરણામાંથી એક સળી કાઠી અને પોતાના કાનમાં નાખી. ફરીથી એમ કર્યા કર્યં. અને સાવરણો વાંદરા પાસે ફેંક્યો અને સળી વડે ઉંટના કાનમાં નાખવાનો ઈશારો કર્યો. વાંદરાએ ઉંટના કાનમાં સળી નાખી. એટલે ઊંટ ચમક્યું અને કૂદાકૂદ કરવા માડ્યું. એટલે વહાણ હાલક ડોલક થવા માંડ્યું. પાંજરુ ખૂલી ગયું એટલે વાંદરા ભાઈ ઊંટ ઉપર બેસી ગયા. એટલે ઉંટે ખૂબ દોડા દોડી કરી અને વહાણ ડૂબી ગયું.

ત્યારથી એમ પ્રચલિત થયું કે વાંદરાને અને ઊંટને વહાણમાં લેવા પણ “ઑદાને” વહાણમાં ન લેવો.

ટેગ્ઝઃ

ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણ, મોઢ, મેવાડા, નાગર, ઑદા, અનૉદા, લુણાવાડા, મહારાજા, મૂળરાજ સોલંકી, જુનાગઢ, વડનગર, વિસનગર, વીરસિંહ, ૧૯૪૬, રાવલ, બજાણીયા, સહીરાવલ, અમદાવાદી, સિદ્ધપુરીયા, બોક્કડીયા, દહેજ, વાંકડો, નાત, જમણ, ઘાલ, પંગત, પીતાંબર, કન્યા, કંસાર-ઘીની નાત, યજ્ઞ, વેદ,  ચાંલ્લો, શિવમહિમ્ન, શિવાલય, છોટે કાશી, સ્વદેશીની ચળવળ, મેક્સ મુલર, મહાશંકર,

મૂર્ધન્યો દ્વારા થતું સામાજીક સાપેક્ષવાદનું ખૂન ભાગ-૨

હવે આપણે નરેન્દ્ર મોદી ઉપર થતા આક્ષેપો અને બીજાઓ ઉપર થતા આક્ષેપોની મૂલવણી કરીશું.

સામાન્ય રીતે આપણને  રાહુલ ગાંધી, કેજ્રીવાલ, સોનિયા ગાંધી, મમતા, લાલુ યાદવ વિગેરે સૌ કોઈ, નરેન્દ્ર મોદીની કડવી ટીકા કરતા જોવા મળે છે. મન મોહન સિંહ, અને નહેરુવીયન કોંગી નેતાઓ પણ આક્ષેપ બાજી અને ક્ડવી ટીકા કરતા જોવા મળે છે. આમ તો દરેક કડવી ટીકાને એક આક્ષેપ ગણી શકાય. જેમ કે કેટલાકે કહ્યું કે વિમુદ્રીકરણ પૂરતી તૈયારી વગર કર્યું છે. તો કેટલાકે કહ્યું કે વિમુદ્રીકરણ સૌથી મોટો ફ્રૉડ છે.

ફ્રૉડ એટલે શું?

તમે તમારા ફાયદા માટે ખોટું બોલ્યા. સામે નુકશાન થાય છે. તમને પણ ખબર છે કે તમે ખોટું બોલો છો. સામા માણસને કે જુથને ખબર નથી કે તમે ખોટું બોલો છોએ કે સાચું. તમારો ફાયદો, સામાવાળાના નુકશાનને કારણે છે. આને આપણે ઠગાઈ કહીએ છીએ. જો કે ઘણી વખત આ બધું સાબિત કરવું સહેલું હોતું નથી. નાણાંકીય નુકશાન, સંપત્તિમાં નુકશાન, દુઃખથી થતું નુકશાન, આબરુને થતું નુકશાન આવું બધું સાંકળીએ તો આવા ફ્રૉડની  વ્યાખ્યાને વિસ્તૃત કરી શકાય.

ધારો કે કોઈક ભાઈ કશુંક બોલ્યા. તે ખોટું હતું. તેનાથી જનસમુહને નુકશાન થયું. તેમણે વચન આપ્યું. કે તે નુકશાનને ભરપાઈ કરશે. પણ તેમની દાનત જ ન હતી. અને તેઓ ગુજરી ગયા. તેના ઉત્તરાધિકારીએ વાત જ ગુપચાવી દીધી. કેટલાક લોકો સમસમીને બેસી રહ્યા. કેટલાક ને થયું કે આમાં તો આવું જ ચાલે. કેટલાકને એવું લાગ્યું કે આમાં તો કંઈજ ન થઈ શકે. મોટા ભાગના તો નુકશાનને સમજી જ ન શક્યા.

આવી ઘટનાને ફ્રૉડ કહેવાય કે નહીં?

સંસદને આમ તો દેશ જ કહી શકાય. નહેરુએ તીબેટ ઉપર ચીનનું આધિપત્ય સ્વિકાર્યુ. ચીનના તીબેટ ઉપરના હક્ક માટેના કારણો ટકી શકે તેવા ન હતા. ચીનની દલીલ એમ હતી કે કોઈ એક સમયે  તીબેટ ઉપર ચીનના રાજાઓ રાજ કરતા હતા. જો કે આ કારણને લીધે તીબેટ, ચીનના આધિપત્યને સ્વિકારવા તૈયાર ન હતું. આમ જોવા જાઓ તો ભારતીય રાજાઓ ઇરાન સુધી ઈશુની પહેલી શતાબ્દી સુધી રાજ કરતા હતા. પણ ભારત ઈરાન ઉપર કે અફઘાનીસ્તાન ઉપર દાવો કરતું નથી. નહેરુને આ દલીલની ખબર તો હોવી જ જોઇએ. પણ નહેરુએ ચીનનું તીબેટ ઉપર નું આધિપત્ય માન્ય રાખ્યું અને તીબેટ ઉપર ચીને આસાનીથી કબજો કરી લીધો. આ કબજો લીધા પછી ચીને ભારતીય વિસ્તારોમાં ઘુસણખોરી ચાલુ કરી દીધી. આચાર્ય કૃપલાણીએ અને મહાવીર ત્યાગી જેવાઓએ સંસદમાં અવાજ ઉઠાવ્યો. પણ નહેરુએ આ ઘુસણખોરીની વાતને જ નકારી દીધી. આ વાત બહુ લાંબી છે. પણ અંતે ચીને ભારતની ઉપર આક્ર્મણ કર્યું અને ૯૦૦૦૦ ચોરસ માઈલ કબ્જે કરી લીધો. જો કે ચીનનો દાવો તો તે વખતે ૭૨૦૦૦ ચોરસ માઈલ ઉપર જ હતો. પણ સ્પર્ધામાં દોડતો માણસ તેની ઝડપને ન રોકી શકવાને કારણે  દોડવાની સીમા રેખાથી, થોડા મીટર વધુ દોડીને અટકે તેમ ચીન પણ ૩૦ ટકા જેટલું વધુ આગળ દોડી ગયું. અને ૭૨૦૦૦ને બદલે ૯૦૦૦૦ ચોરસ માઈલ ભારતીય જમીન ઉપર કબજો મેળવી લીધો. જો કે તે તેણે નહેરુના માગ્યા વગર તત્કાલ પાછો આપી દીધો. વિનોબા ભાવેએ ચીનના આ વલણ બદલ વખાણ કર્યા હતા અને કહ્યું કે વિશ્વમાં પહેલી ઘટના છે કે જ્યાં યુદ્ધમાં એક પક્ષે કબ્જે કરેલી ભૂમિ કે જેની ઉપર પોતાનો દાવો ન હતો તે આપોઆપ ખાલી કરી દીધી.

નહેરુએ સંસદમાં પ્રતિજ્ઞા લીધી કે અમે ગુમાવેલો પ્રદેશ પાછો લીધા વગર જંપીને બેસીશું નહીં. નહેરુની આ પ્રતિજ્ઞા “આજની ઘડી અને કાલનો દિ” જેવી હતી. નહેરુનો રાજકીય હોદ્દાનો વારસો તેના ફરજંદોએ લીધો પણ નૈતિક ફરજનો વારસો તો તેમના ફરજંદોએ સાવ જ ગુપચાવી દીધો.

નહેરુએ કહ્યું દુશ્મને દગો કર્યો છે. (“દુશ્મન તો દગો જ કરે” રાજાજી બોલ્યા હતા). પણ અબુધ માણસ નહેરુનો આવો ભાષાનો પ્રપંચ સમજી ન શકે.

પચાસના દશકામાં ચીનમાં નહેરુનું ભવ્ય સ્વાગત થયેલ. એ લોકપ્રિયતાનો નહેરુએ ચૂંટણીઓમાં ભરપુર લાભ લીધેલ.

હવે આ ભારતના પરાજયની ઘટનાને અને ભારતની ચીન પ્રત્યેની નીતિને શુ કહેવું? આને ફ્રૉડ શું કામ ન કહેવાય? વિદ્વાનોએ કદી આનું વિશ્લેષણ કર્યું નથી. હવે જો આ જ વિદ્વાનો નહેરુવીયન કોંગ્રેસને તેની સ્વાતંત્ર્યની લડતનું શ્રેય આપવા માગતા હોય તો આ ફ્રૉડનો વારસો કેમ નહીં?

આવો જ સિમલા કરારનો વારસો છે. સિમલા કરારને ફ્રૉડ કહેવો કે સ્કૅમ કહેવો એ સંશોધનનો વિષય છે.

વિદ્વાનો એમ માને છે કે રાજકીય ફ્રૉડને ફ્રૉડ ન ગણવા.

આવી રાજકીય ઘટનાઓને રાજકીય ભૂલોમાં ખપાવવી. બહુ બહુ તો તેને મુર્ખામીઓમાં ખપાવવી.

જે નીતિઓમાં રાજકર્તાને અગાઉથી ચેતવવામાં આવ્યા હોય, રાજકર્તાએ આ ચેતવણીને જાણીજોઈને પોતાના રાજકીય સ્વાર્થ માટે અવગણી હોય, અને બધી કહેવાતી ભૂલો શુદ્ધ બુદ્ધિથી કરવામાં આવી હોય અને આવું એક થી વધુ વાર બન્યું હોય તો તેને ફ્રૉડ જ ગણાય.

ઇન્દિરાએ નહેરુનો, અનધિકૃત રાજકીય દાયજો લીધો પણ નહેરુના ઉપરોક્ત ફ્રૉડની ભરપાઈ નો વિચાર પણ ન કર્યો. એટલું જ નહીં પણ સિમલા કરાર હેઠળ ભારતના સૈન્યે કરેલા વિજયને સંપૂર્ણ પરાજ્યમાં ફેરવી દીધો. આ એક વધારાનો દેશ સામેનો ઇન્દિરાઈ ફ્રૉડ છે. યુનીયન કાર્બાઈડ સાથીનો કરાર ક્ષતિપૂર્ણ રાખવામાં આવેલો એટલે ભોપાલ ગેસ દુર્ઘટનામાં વળતર શૂન્ય બરાબર મળ્યું. અર્જુન સિંગ અને રાજીવ ગાંધી દ્વારા એન્ડરસનને ભાગી જવાનો રસ્તો કરી આપવો… આ બધી કોઈ મૂર્ખામીઓ ન હતી. ભ્રષ્ટાચારના મહાસાગરમાં જ રહેતી નહેરુવીયન કોંગ્રેસ જ્યારે કોઈ પણ આક્ષેપ બીજા ઉપર કરે ત્યારે જનતાએ અને વિદ્વાનોએ નહેરુવીયન કોંગ્રેસને તેના શાસન દરમિયાન કરેલા કરતૂતોની  પાર્શ્વ ભૂમિકામાં પણ જોવી જોઇએ.

 સોનિયા ગાંધી કે રાહુલ ગાંધી કે કોઇ પણ તેના પક્ષના નેતા કે તેના સાંસ્કૃતિક સાથી પક્ષના નેતા જ્યારે અદ્ધર અદ્ધર વાતોના વડા જેવા આક્ષેપો કરતા હોય ત્યારે તેના જવાબો આપવા જરુરી નથી. બનાવટી આક્ષેપો કરવા એ નહેરુવીયન કોંગ્રેસની પરંપરા છે.

સંજીવ રેડ્ડી ચારિત્ર્ય ભ્રષ્ટ હતા, મોરારજી દેસાઈ સીઆઈએના એજન્ટ હતા, વીપી સિઘનું સેન્ટ કીટ્સમાં (વિદેશી બેંકમાં) ખાતુ હતું, ૧૯૪૨ની લડતમાં અટલ બિહારી બાજપાઈ માફી માગીને જેલમાંથી છૂટેલા, અન્ના હજારે પગથી માથા સુધી ભ્રષ્ટ છે, બાબા રામ દેવ આર્થિક ગોલમાલ કરે છે, એવા અનેક આક્ષેપો નહેરુવીયન કોંગ્રેસે કર્યા છે. તેમાં કેટલાકમાં તો તેને પોતાને જ જવાબદાર ગણી શકાય.

ગઈ સદીના પચાસના દાયકામાં નહેરુના જમાનામાં સંરક્ષણની જીપોની ખરીદીનું એક કૌભન્ડ થયેલું વિપક્ષે નહેરુને તપાસ સમિતિ નીમવાનું કહ્યું હતું. નહેરુએ તે સૂચનને તદ્દન નકારી કાઢેલ અને કહેલ કે તમે ચૂંટણીમાં આ મુદ્દો ઉભો કરી મારી સામે લડી લેજો.

 રાહુલ ગાંધીનો આરોપ શો છે?

કોઈક ઉદ્યોગ ગૃહના જપ્ત કરેલા કાગળીયામાં એક લીસ્ટ હતું જેમાં આટલા આટલા પૈસા આપ્યા એમ લખેલું હતું. નરેન્દ્ર મોદીનું મોદીનું નામ હતું. એમ તો શીલા દિક્ષિતનું પણ નામ હતું.

પપ્પુ ગાંધીને લાગ્યું કે તેણે બહુ મોટા કૌભાન્ડને પકડી પાડ્યું છે. હવે નરેન્દ્ર મોદી અને બીજેપીનું આવી બન્યું. તેને લાગ્યું “અબ તો યહ ઠાકુર ગયો”.

જ્યારે ૧૯૭૭માં ચૂંટણી જાહેર થઈ ત્યારે મોરારજી દેસાઈ પણ જેલમાંથી છુટ્યા. તેમને ઘણા પ્ર્શ્નો પૂછવામાં આવ્યા. તેમને એક સવાલ સંજય ગાંધીના કોઈ નિવેદન ઉપર કરવામાં આવ્યો, ત્યારે તેમણે તેમની આગવી અદામાં હાથ હલાવી કહ્યું કે “તે ઉત્તર આપવાને લાયક નથી.”

વિદ્વાનોએ રાહુલ ગાંધી વિષે પણ આવું જ સમજવું જોઇએ.

કેટલાક વિદ્વાનોનો અને કેટલાક સમાચાર માધ્યમોનો એક ચારિત્રિક  હિસ્સો છે કે કોઈના બચાવ માટે “બલિનો બકરો” શોધી કાઢે છે. જેમકે ચીન સામેની ભારતની હાર માટે વી. કે. મેનન જવાબદાર હતા. નહેરુ નહીં. કટોકટીના કાળા કામો માટે સંજય ગાંધી જવાબદાર હતો. ઇન્દિરા ગાંધી નહીં.

તેવી જ રીતે નહેરુવીયન કોંગ્રેસી શાસનમાં થયેલ કૌભાન્ડો માટે મનમોહન સિંહ નહી પણ સોનિયા ગાંધીની આજ્ઞાથી થયા હતા. મન મોહન સિંહ તો બિચારા મોંઢેથી જ કેવા ગરીબડા લાગે છે.  

પ્રમાણ પત્રોથી કુશળતા કે નૈતિકતા આવતી નથી. કુશળતા માટે  એક તો ભેજું જોઇએ, આર્ષદૃષ્ટિ જોઇએ, મહેનત જોઇએ, બધું કરવા માટેની દેશપ્રેમીય તાલાવેલી જોઇએ. નૈતિકતા માટે પણ પ્રમાણપત્રો કામ આવતા નથી. નૈતિકતા માટે સારા નરસાની સમજણ અને દેશપ્રેમ એટલે શું તેની સમજણ જોઇએ.

કોઈ લીસ્ટમાં નરેન્દ્ર મોદી ને પૈસા આપ્યા એવું આવ્યું એટલે નરેન્દ્ર મોદીએ જવાબ આપવો જ જોઈએ તે જરુરી નથી. વળી આ બાબત ન્યાયાલયમાં ચાલી રહી છે. જો રાહુલ ગાંધી પાસે વિશ્વસનીય માહિતિ હોય તો તે કોર્ટને આપી શકે છે.

લગભગ આવી જ ઘટના અડવાણી સાથે બનેલી તે વખતે ન્યાયાલયે એવું જણાવેલ કે માત્ર આવા લીસ્ટ ઉપરથી સત્યતા સિદ્ધ ન થઈ શકે. તેના પૂરક અને સહાયકારી દસ્તાવેજો જોઇએ. પૈસા આપ્યા તો કેવી રીતે આપ્યા, કેશથી આપ્યા કે ચેકથી આપ્યા, ક્યારે આપ્યા, કેવીરીતે અને કોના થકી આપ્યા. જો નરેન્દ્ર મોદીને જાતે આપ્યા તો કયે દિવસે આપ્યા. દિવસ નક્કી થાય તો તે મુલાકાત વિડિયો ક્લીપમાં જોઇ શકાય. નરેન્દ્ર મોદીને ન આપ્યા હોય તો પક્ષને પણ આપ્યા હોય. તેમાં પણ આવા જ પ્રશ્નો ઉભા થાય. ધારો કે હું મારા કોઈ લીસ્ટમાં નરેન્દ્ર મોદીનું નામ લખી નાખું તો પ્રશ્નો નરેન્દ્ર મોદીને  પૂછવા જોઇએ કે મને?

જો તમે કૃતસંકલ્પ હો અને રાજ કારણમાં હો તો તમારે ટકી રહેવા માટે વ્યુહરચનાઓ કરવી પડે. વ્યુહ રચનાઓમાં ઘણી બધું આવે. નિયમને આધિન રહીને કરવું જોઇએ. ગાંધીજી પણ વ્યુહરચનાઓ કરતા. શાબ્દિક વ્યુહ રચનાઓ પણ કરતા. પણ તેમની વ્યુહ રચનાઓ પોતાના સ્વાર્થ માટે ન હતી. તેમની બધી વ્યુહ રચનાઓ દેશના હિત માટે હતી. નહેરુ પણ વ્યુહ રચના કરતા હતા. પણ સ્વાતંત્ર્ય મેળવ્યા  પછીની તેમની વ્યુહ રચનાઓ પોતાના સ્વાર્થ માટે હતી.

નરેન્દ્ર મોદી પણ વ્યુહ રચનાઓ કરે. પ્રવર્તમાન નિયમોને આધિન રહીને કરે તે બધું ક્ષમ્ય છે. નરેન્દ્ર મોદી ને જો તમે તેની સમગ્રતામાં જુઓ તો તે દેશના હિત માટે કટીબદ્ધ છે. ધારો કે તે કોઈ વિવાદાસ્પદ ઘટનામાં તેની સંડોવણી હોય કે બીજેપી પક્ષની સંડોવણીનો વિવાદ હોય તો પણ આ બધું નહેરુવંશીય શાસનની સરખામણીમાં જ જોવું જોઇએ. સરખામણીમાં અનીતિમત્તાનો જત્થો અને શાસનનો સમય ગાળો બંનેને લક્ષ્યમાં રાખવા જોઇએ.

અમારે પ્રેક્ટીકલમાં પરિણામમાં ચાર ટકાસુધીની ક્ષતિને ક્ષતિ ગણવામાં આવતી ન હતી.

નીતિમત્તા એ બહુ વિશાળ વિષય છે અને સાપેક્ષવાદ ગહન વિષય છે. સામાજીક સાપેક્ષવાદ ભૌતિક સાપેક્ષવાદથી પણ ગહન વિષય છે. કારણ કે આમાં મનુષ્ય પોતે એક ઉપકરણ છે. જો વિદ્વાનો પ્રમાણભાનની પ્રજ્ઞાનો ઉપયોગ ન કરે તો જનતામાં ખોટો સંદેશ જાય.  

શિરીષ મોહનલાલ દવે

ચમત્કૃતિઃ

શૂરઃ અસિ, કૃત વિદ્યઃ અસિ, દર્શનીયઃ અસિ પુત્રક,

યષ્મિનકુલે તુ જાતઃ ત્વં, ગજઃ તત્ર ન હન્યતે

%e0%a4%97%e0%a4%9c%e0%a4%83-%e0%a4%a4%e0%a4%a4%e0%a5%8d%e0%a4%b0-%e0%a4%a8-%e0%a4%b9%e0%a4%a8%e0%a5%8d%e0%a4%af%e0%a4%a4%e0%a5%87

હે નાના પુત્ર (બાબલા પપ્પુ), તું (રાડો પાડીને બોલવામાં) શૂરવીર છે, તકનિકી નો જાણકાર (હોવાનો દેખાવ કરવાવાળો) છે, દેખાવડો છે, પણ હે પુત્ર તું જે કુળમાં (નહેરુવીયનકુળમાં) જન્મ્યો છે ત્યાં હાથી (નરેન્દ્ર મોદી) મરાતો નથી.     

ટેગ્ઝઃ મૂર્ધન્ય, વિદ્વાન, નરેન્દ્ર મોદી, રાહુલ ગાંધી, નહેરુ, ઇન્દિરા, મનમોહન સિંહ, ગરીબડા, સોનિયા ગાંધી, નહેરુવીયન કોંગ્રેસ, આક્ષેપ, ફ્રૉડ, કૌભાન્ડ, નુકશાન, રાજકારણ, ચીન, ૧૯૬૨નું યુદ્ધ, આધિપત્ય, ૯૦૦૦૦ ચોરસ માઈલ, આજની ઘડી અને કાલનો દિ, દુશ્મને દગો કર્યો, દુશ્મન તો દગો કરે જ, સિમલા કરાર,  બલિનો બકરો, મહાત્મા ગાંધી, વ્યુહરચના,

મૂર્ધન્યો દ્વારા થતું સામાજીક સાપેક્ષવાદનું ખૂન – 1

આપણી પરિભાષા પ્રમાણે મૂર્ધન્ય એટલે સૌ પ્રથમ લેખકો (કટારોમાં લખનારાઓ સહિતના લેખકો કે જેને આપણે ક્યારેક કટારીયા કહીએ છીએ તેઓનો પણ સમાવેશ થાય છે) , સમસ્યાઓના – સાહિત્યના વિવેચકો, સમસ્યા-સાહિત્યના વિશ્લેષકો, ટીવી ઉપર ચર્ચા કરતા વિદ્વાનો, પંડિતો બધા જ આવી જાય.

સાપેક્ષવાદ એટલે શું?

આપણે ભૌતિક શાસ્ત્રના સાપેક્ષવાદ વિષે સાંભળ્યું છે. બધાં માપવાના એકમો સાપેક્ષ છે એટલે કે આપણે જે કોઈ પણ વસ્તુ, ઘટના, ફેરફારનું અંકદ્વારા મૂલવવીએ છીએ, તે કોઈ નિશ્ચિત એકમની સાપેક્ષે માપીએ છીએ. અનુભૂતિઓ વૈયક્તિક હોય છે. લંબાઈ પહોળાઈ, ઉંચાઈ, વેગ, પ્રવેગ, ઝડપ, ગરમ, ઠંડું, વજન, આકર્ષણ, આકાર વિગેરે જે કંઈ છે તે બધી સરખામણીમાં વત્તી ઓછી છે. તે બધાનું માપ, એક સરખામણી છે અને તે ઋણાત્મક પણ હોઈ શકે. એટલું જ નહીં પણ શૂન્ય પણ સાપેક્ષ છે. શૂન્ય પણ સાપેક્ષ છે. નિરપેક્ષ જેવું કશું છે જ નહીં.

પણ સાપેક્ષવાદ એ કંઈ ભૌતિક શાસ્ત્રની જાગીર નથી. સમાજશાસ્ત્રમાં પણ બધું સાપેક્ષ છે. પૂણ્ય, નીતિમત્તા, અહિંસા, જે તે ક્ષેત્રની વિદ્વત્તા, જે તે ક્ષેત્રની વિવેકશીલતા, શક્તિ, સહકાર, આ બધું પણ સાપેક્ષ છે અને તેનું માપ ઋણાત્મક, અને શૂન્ય હોઈ શકે. આ પણ સાપેક્ષ છે. આ બધાનો માપ દંડ જે તે સમાજ, જે તે સમયને અનુરુપ, તેની સુખશાંતિની સાર્વજનિક અપેક્ષાઓના આધારે નિશ્ચિત કરે છે.

ભૌતિક સાપેક્ષવાદની શોધ આલ્બર્ટ આઈન્સાઈને કરી હતી. સમાજ શાસ્ત્રના સાપેક્ષવાદની શોધ કોણે કરી તે આપણે જાણતા નથી. પણ આપણે કહી શકીએ કે પ્રચ્છન્ન રીતે કદાચ આદિ શંકરાચાર્ય  સમજ્યા હશે. ગાંધીજી પણ સમજ્યા હતા. તેથી જ તેમણે અહિંસા વિષે એમ કહેલ કે “ઓછામાં ઓછી હિંસા એટલે અહિંસા”

ઓછામાં ઓછી હિંસા;

ગાંધીજીએ કહેલ કે આપણી ગતિ, ઓછામાં ઓછી હિંસા તરફની હોવી જોઇએ.

જેવી રીતે ઓછામાં ઓછી હિંસા એટલે અહિંસા છે તેમ ઓછામાં ઓછી અનીતિમત્તાને, નીતિમત્તા ગણવી જોઇએ. આ રસ્તો જ સમાજને એક પગથીયું ઉંચે લઈ જવા માટેની દીશા હોવી જોઇએ.

પણ સમાજનું ધ્યેય શું? નીતિમત્તા એટલે શું? સુખ એટલે શું? આ બધા શુષ્ક વિષયો છે.  આપણે આપણી ચર્ચાને વિસ્તૃત, શુષ્ક અને તાત્ત્વિક બનાવવી નથી. જેમને રસ હોય તેઓ આજ બ્લોગ સાઈટ ઉપર “ … અદ્વૈતની માયાજાળ … “ નામની બ્લોગશ્રેણી વાંચે.

ટૂંકમાં એમ કહી શકાય કે સમાજીક જીવનને આનંદ દાયક બનાવવા માટે સમાજે ઘડેલા નિયમો પાળવા. આ નિયમોના પાલનના પ્રમાણને નીતિ મત્તાનું પ્રમાણ કહેવાય. આચારોને નિયમનમાં રાખવા માટે નિયમો હોય છે.

શું નીતિમત્તાની આ વ્યાખ્યા પૂરતી છે?

નાજી. નિયમોમાં ક્ષતિઓ હોઈ શકે છે. અને હોય છે. નિયમોમાં ક્ષતિઓ રાખવામાં પણ આવી શકે છે. આ ક્ષતિઓ જાણી જોઇને અને અજાણતા એમ બંને રીતે રાખવામાં આવે છે. કાયદો બને અને તેના અનુસંધાનમાં નિયમો બને. કાયદાનું અને નિયમનું અર્થઘટન કરવું જોઇએ. વિવાદ ઉત્પન્ન થાય તો તેના અર્થઘટન કરવાનો અધિકાર કોનો? તે માટે નક્કી થયું કે ન્યાયાલયનું અર્થઘટન અંતિમ ગણાય.

શું એક જ ક્ષેત્રની બે જુદી જુદી વ્યક્તિઓ માટે કાયદો, નિયમ (આચાર સંહિતા) ભીન્ન ભીન્ન હોઈ શકે?

આ પ્રશ્ન અને વાક્યને તમે યાદ રાખો. કારણ કે;

ગોથાં ખાવાની શરુઆત અહીં થી થાય છે.

હવે આપણે રાજકારણની વાત કરી શું.

ડી.બી. ભાઈના (દિવ્ય ભાસ્કરના) ગત રવિવારની પૂર્ત્તિમાં એક કટારલેખકે કંઈક આવી જ વાત કરી છે. આમ તો આ લેખકશ્રી મારી આંગળીઓ થી ગણી શકાય તેટલી સંખ્યામાંના માનીતાઓમાંના એક  છે. એટલે તેમની ટીકા કરવી મને પસંદ ન પડે. પણ “ન્યાયાર્થે નિજ બંધુકો ભી દંડ દેના યોગ્ય છે”. દંડ તો અહીં નિયમાધિન નથી. પણ કડવી ટીકા તો કરી શકાય.

વ્યક્તિએ કેટલી હદ સુધી નીતિમાન રહેવું જોઇએ?

લેખકશ્રીની માન્યતા પ્રમાણે જનતાની અપેક્ષાને અનુરુપ નેતાએ પોતાની નીતિમત્તા જાળવવી જોઇએ. આ બાબતમાં તેઓશ્રીએ રાહુલ ગાંધી અને નરેન્દ્ર મોદી વિષે વાતો કરી છે.

રાહુલ ગાંધી નહેરુવંશના ફરજંદ છે.

નહેરુ કોંગ્રેસ પક્ષના નેતા હતા.

કોંગ્રેસ પક્ષે સ્વાતંત્ર્યની લડતમાં અગ્રગણ્ય ભાગ ભજવેલો.

કોંગ્રેસ પક્ષ સ્વાતંત્ર્ય મળ્યા પછી દશકાઓ સુધી સત્તા ઉપર રહ્યો.

નહેરુ વંશમાં નહેરુ પોતે જીવ્યા ત્યાં સુધી, નહેરુની પુત્રી ઇન્દિરા, પોતે જીવ્યા ત્યાં સુધી, ઇન્દિરાના પુત્ર રાજીવ પોતે જીવ્યા ત્યાં સુધી, રાજીવની પત્ની સોનિયા પક્ષમાં અને દેશના સત્તાના રાજકારણમાં નંબર એક પોસ્ટ પર મોટે ભાગે રહ્યાં છે. જો કે તેમના શાસનમાં ભ્રષ્ટાચારે બધી સીમાઓ પાર કરી દીધી હતી.  ૨૦૧૪માં યોજાયેલી લોક સભાની સામાન્ય ચૂંટણીમાં  પક્ષનો કારમો પરાજય થયો.

કોંગ્રેસ પક્ષના કારમા પરાજ્યનું કારણ ભ્રષ્ટાચાર હતું. નરેન્દ્ર મોદીના આચરણમાં અને ભાષણોમાં જનતાએ વિશ્વાસ મુક્યો. નરેન્દ્ર મોદીનું સુત્ર હતું “કોંગ્રેસ વિહીન ભારત” અને “ભ્રષ્ટાચાર રહિત ભારત”. ભ્રષ્ટાચાર કાળુંનાણું પેદા કરે છે અને  કોંગ્રેસી નેતાઓ ભ્રષ્ટાચાર કરે છે.

લેખકશ્રીનું તારણ છે કે;

તારણ -૧; દેશને કોંગ્રેસ વિહીન કરવો તે યોગ્ય નથી. કારણ કે કોંગ્રેસ પાસે બહુમૂલ્ય વારસો છે. જો દેશ કોંગ્રેસ વિહીન થાય તો બીજેપીનો વિકલ્પ શું?

તદ ઉપરાંત લેખકશ્રી એવું માને છે કે;

નરેન્દ્ર મોદીએ જરાપણ નીતિભ્રષ્ટ થવું ન જોઇએ. દશ રુપીયાનો ભ્રષ્ટાચાર પણ ન કરવો જોઇએ. કારણ કે જનતાની અપેક્ષાઓ તેમના પ્રત્યે ઘણી બધી છે. આ અપેક્ષાઓએ જ તેમને સ્પષ્ટ બહુમતિ આપી છે.  તેવી જ રીતે નરેન્દ્ર મોદીની નીતિમત્તા ઉપર જનતાને પૂરો વિશ્વાસ હતો અને છે. આ વાત પણ બીજેપીના વિજયનું કારણ છે.  આ વિશ્વાસને ટકાવી રાખવા, નરેન્દ્ર મોદીએ પોતાની નીતિમત્તાને લગતા જે કંઈ પણ આક્ષેપો હોય તેના ઉત્તર આપવા જોઇએ. જો તેઓશ્રી ઉત્તર નહીં આપે તો તે વિશ્વાસઘાત ગણાશે.

તારણ -૨ ;  જનતાએ નરેન્દ્ર મોદી ઉપર વિશ્વાસ મુક્યો એટલે નરેન્દ્ર મોદીએ નીતિમત્તાની બાબતમાં ૧૦૦ ટકા શુદ્ધ રહેવું જોઇએ. 

ટૂંકમાં લેખશ્રીની દૃષ્ટિએ રાજકારણના એક જ ક્ષેત્રમાં રહેલી વ્યક્તિઓની નીતિમત્તાના માપદંડો અલગ અલગ હોવા જોઇએ. એટલે કે બીજેપીએ નિરપેક્ષ નીતિમત્તા પાળવી જોઇએ. કોંગ્રેસને નષ્ટ કરવી ન જોઇએ. કોંગ્રેસને અમર રાખવી જોઇએ.

રાજકીય પક્ષનો સિદ્ધાંત અને ગુણધર્મો?

પક્ષ હમેશાં તેના સિદ્ધાંતોના આધારે બનેલો હોય છે. હવે જો પક્ષ તેના સિદ્ધાંતોને વળગી ન રહે અને પક્ષ પોતાના બંધારણને પણ બદલે નહીં તો તે પક્ષનો અર્થ શો?

માણસ અનૈતિક ક્યારે કહેવાય?

શું માણસ નો ભૂતકાળ કલંક રહિત હોય તો તેને મીસ્ટર ક્લીન કહી શકાય?

હાલનો નહેરુવીયન પક્ષ, લોકશાહીમાં માને છે?

હાલનો નહેરુવીયન પક્ષ શું તેના બંધારણમાં માને છે?

નહેરુની જ વાત લો. ૧૯૫૪માં જ્યારે પાકિસ્તાનના પ્રમુખ ઇસ્કન્દર મીર્ઝાએ ફેડરલ યુનીયન બનાવવાનું સૂચન કર્યું ત્યારે નહેરુએ તેને મનસ્વી રીતે તે વાતને નકારી કાઢી હતી. તેમણે કહ્યું કે એક સરમુખત્યાર દેશ અને એક લોકશાહી દેશ વચ્ચે યુનીયન થઈ ન શકે. ગાંધીજી તો તે વખતે હતા નહીં. પણ વિનોબા ભાવે કડે ધડે હતા. તેમણે કહ્યું કે પકિસ્તાન અને હિન્દુસ્તાન વચ્ચે આવા સંજોગોમાં પણ ફેડરલ યુનીયન થઈ શકે.

તો પછી ગાંધીવાદી કોણ? નહેરુ કે વિનોબા ભાવે? ચોક્કસ રીતે વિનોબા ભાવે. નાનું બાબલું પણ આ જ કહેશે.

આશ્ચર્યની વાત તો એ છે કે નહેરુએ ઇસ્કંદર મિર્ઝા તરફથી આવેલા આ સૂચનને નકારતા પહેલાં તેની વ્યાપક ચર્ચા પણ ન કરી. શું આ લોકશાહીવાદી પક્ષને અનુરુપ છે?

ઇન્દિરા ગાંધી તો લોકશાહીમાં માનતી જ ન હતી. તેમાં કોઈને શક છે જ નહીં. જો કોઈને આમાં શક હોય તો તે તેની અસાધ્ય બિમારી છે.

ઇન્દિરા ગાંધી ના મૃત્યુને દિવસે જ તે વખતના ભારતના રાષ્ટ્ર પ્રમુખ (કે જેમણે કહેલ કે ઇન્દિરા ગાંધી કહે કે ઝાડુ લઈને સફાઈ કરો તો હું તે કરવા તૈયાર છું એટલે કે તેઓશ્રી ઇન્દિરા ગાંધીથી ઉપકૃત હતા) ઝૈલ સિંઘે ઇન્દિરાના પુત્ર રાજીવ ગાંધીને બોલાવીને વડાપ્રધાન પદના શપથ લેવડાવ્યા. પોસ્ટ-ફેક્ટો એપ્રુવલની કાર્યવાહી પછી કરાવી.

આ શું લોકશાહી પ્રણાલી હતી? શું ભારતીય વિદ્વાનોની લોકશાહીની સમજ આટલી કાચી છે?

ઝૈલ સિંઘનો બચાવ હતો કે જો તેમણે આવું ન કર્યું હોત તો ભારતમાં અંધાધુંધી થઈ જાત.

આ બચાવ ગધેડાને તાવ આવે તેવો છે.

જે પક્ષ પોતાની પાસે સ્વાતંત્ર્યની લડતની ધરોહર રાખવા માગતો હોય, અહિંસક ક્રાંતિ અને લોકશાહીનો અગ્રણી પુરસ્કર્તા માનતો હોય તે પક્ષ શું એટલો નબળો હતો કે સંસદમાં નિરપેક્ષ બહુમતિ હોય તો પણ તેમાં અંધાધુંધી ફેલાઈ જાય?

જો આ વાત સાચી હોય તો તેવા પક્ષને જીવતો રાખવાનો અર્થ શો છે?

શું ઝૈલ સિંઘ, કોઈ વરિષ્ઠ નેતાને કામ ચલાઉ વડા પ્રધાન બનાવી શકે તેમ ન હતા?

ધારો કે ઝૈલ સિંઘ બબુચક હતા અથવા પોતાની નહેરુવંશ પ્રત્યેની વફાદારી અતિરેક દ્વારા બતાવવા માગતા હતા, તો પણ શું રાજીવ ગાંધીએ ઝૈલ સિંઘનું આમંત્રણ સ્વિકારી લેવું જોઇએ?

શું રાજીવ ગાંધીમાં એ સમજણ ન હતી કે લોકશાહી શું છે અને લોકશાહીમાં પ્રણાલી શી હોઈ શકે?

જો રાજીવ ગાંધીની સમજણ જ કાચી હોય તો તમે તેને કેવી રીતે તે મીસ્ટર ક્લીન રહી શકશે તેમ માની શકો?

રાજીવ ગાંધી કહી શક્યા હોત કે હે મહામહિમ મહાજ્ઞાની ઝૈલ સિંઘજી, તમે મને વડાપ્રધાન પદ ગ્રહણ કરવા માટેનું આમંત્રણ આપ્યું, તે બદલ આપનો આભાર. પણ હે મહામહિમ, મારા કરતાં ઘણા નેતાઓ મારી માતાના મંત્રી મંડળમાં મારાથી વધુ અનુભવી અને વરિષ્ઠ છે. તમો મારા પક્ષને બંધારણ અનુસારની પ્રણાલી અનુસરવા દો. ચૂંટણી તો જાહેર થઈ ગઈ છે. કોઈ વરિષ્ઠ મંત્રીને વડાપ્રધાન પદના શપથ લેવા દો. હે મહામહિમ, જો તમે આવું કરશો તો દેશની શોભા વધશે અને તમારી પણ શોભા વધશે. આમેય મારા પક્ષ ઉપર દંભી અને સરમુખત્યાર હોવાના આક્ષેપો પુરવાર થયેલા જ છે અને તે ઇતિહાસના પૃષ્ઠો ઉપર અંકિત થયેલા છે. હે મહામહિમ તમે અમારા દુશ્મન તો છો નહીં, તો પછી અમને શા માટે વધુ બદનામ કરવા માગો છો?

વાસ્તવમાં રાજીવ ગાંધી જે દિવસે તેમણે વડાપ્રધાન પદ થવાનું આંત્રણ સ્વિકાર્યું તે દિવસથી જ તેમની ભ્રષ્ટતા જાહેર થઈ જતી હતી. તેને માટે વિદ્વાનોએ બોફોર્સ ઘટનાની રાહ જોવાની જરુર ન હતી. પણ ભારતના વિદ્વાનોની વક્રતા જુઓ કે તેમણે રાજીવ ગાંધીને મીસ્ટર ક્લીનનો ઇલ્કાબ આપી દીધો.

આ પછીના કોંગ્રેસના નાણાંકીય ભ્રષ્ટાચારના, સ્થાવર મિલ્કતના ભ્રષ્ટાચારના, વહીવટી ભ્રષ્ટાચારના અને વાણીવિલાસી ભ્રષ્ટાચારના પ્રકરણો આપણે જાણીએ છીએ.

મીસ્ટર ક્લીનની ઉપાધી આપણા વિદ્વાનોએ બહુ સસ્તી કરી દીધી છે. કદાચ તેમનું સ્તર જ આવું છે.

ગાંધીજીના વખતની કોંગ્રેસ અને કમસે કમ સરદાર પટેલ ગુજરી ગયા પછીની કોંગ્રેસ, એ બંને એકદમ ભીન્ન છે. તેમની સરખામણી પણ શક્ય નથી તો ઐક્ય સમજવું તે તો નરાતર જુઠાણાની ઉપાસના છે.

મોરારજી દેસાઈએ કહેલ કે સાચી કોંગ્રેસ તો “સંસ્થા કોંગ્રેસ છે”. અને આ કોંગ્રેસ ૧૯૭૭માં વિલય પામી ગઈ છે. આમાં  કંઈક તથ્ય છે. કારણ કે સંસ્થાની કારોબારીમાં ઇન્દિરાની બહુમતિ ન હતી. સંસ્થા છે તો વડાપ્રધાન છે.

“કોંગ્રેસ” શબ્દ આવવાથી તે પક્ષ ગાંધીજીની કોંગ્રેસનો બની જતો નથી. આયારામ અને ગયારામમાં પણ રામ છે. પણ તેથી તેમને રામની ધરોહર મળી જતી નથી. ગાંધીજી સાથે આ નહેરુવીયન કોંગ્રેસને સ્નાન-સૂતકનો પણ સંબંધ નથી.

“બહુરત્ના વસુંધરાઃ”

બીજેપીનો વિકલ્પ નથી માટે આવી ભ્રષ્ટ કોંગ્રેસને જીવતી રાખો એ માન્યતા બરાબર નથી. નહેરુવીયન કોંગ્રેસ કરતાં “જનતા દલ યુનાઈટેડ” ઓછો ભ્રષ્ટ પક્ષ છે. ભલે તેની પાસે સીટ ઓછી હોય. હા.  તેની અડુકીયા દડુકીયા નીતિ જાણીતી છે. કોંગ્રેસના સર્વોચ્ચ વહીવટી નેતા ઇન્દિરા ગાંધીએ, જયપ્રકાશ નારાયણને મરણાસન્ન કર્યા હતા, આવું કરનાર પક્ષને જેડીયુ, “ખુશી ખુશી” ટેકો આપી શકે છે એટલું જ નહીં પણ તેની સાથે જોડાણ પણ કરી શકે છે. એટલે એવું લાગે છે કે તેને ભ્રષ્ટ થવાના સ્કોપ, નહેરુવીયન કોંગ્રેસને જેટલા મળ્યા છે તેટલા મળ્યા નથી.

જો કે આ એક ધારણા છે. એટલે ધારણા ઉપર આધારિત આક્ષેપો ન કરી શકાય. પણ ઇતિહાસને ભૂલી પણ ન શકાય.

ટૂંકમાં બીજેપીના શાસનને હજી અઢી વરસ માંડ થયાં હોય ત્યાં કોંગ્રેસ ને સજીવન રાખવાનો વિવાદ ન ચગાવાય.

double-standard

યાદ કરો ગાંધીજીને. તેમણે તો ૧૯૪૭માં જ જ્યારે કોંગ્રેસી નેતાઓ પાકિસ્તાનથી ભાગીને હિન્દુસ્થાનમાં આવ્યા ત્યારે ગાંધીજીએ તેમને શું કહ્યું હતું?

“તમે ત્યાં મરી કેમ ન ગયા? મેં તો તમને મરતાં શિખવ્યું હતું. જો તમે ત્યાં રહ્યા હોત અને મરી ગયા હોત તો હું ખુશ થાત. હું એટલો ખુશ થાત કે હું ખુશીમાં નાચત. ખૂબ જ નાચત. પણ તમે તો સામાન્ય વ્યક્તિની જેમ જીવને વહાલો કર્યો. કાયરની જેમ નાસી આવ્યા. અને હવે હોદ્દાઓ લેવા માટે મારી પાસે ભલામણ કરાવા ઈચ્છો છો. લ્યાનત છે તમને લોકોને…”

“હે ભગવાન, તેં મને આવું બધું જોવા માટે જીવતો રાખ્યો?”

ગાંધીજીએ સચોટ રીતે આ મતલબનું જ કહ્યું હતું. “ભાવી પેઢીની જનતા,  કોંગ્રેસીઓને વીણી વીણીને મારશે” આવું તો શબ્દશઃ કહ્યું હતું.

આવી નહેરુવીયન કોંગ્રેસને જીવતી રાખવી તે પાપ છે.

એવું માનવાની જરુર નથી કે આ સાચી કોંગ્રેસ છે. અને ધારો કે ઈશ્વર આવીને કહે કે “હે વત્સ, મારી વાત માન. આ નહેરુવીયન કોંગ્રેસને સાચી કોંગ્રેસ માન”. તો પણ તેને જીવતી રાખવાની જરુર નથી.

કારણ કે સંસ્કૃતમાં તો એ હદે કહ્યું છે કે “તાતસ્ય કૂપઃ અયં ઈતિ બ્રુવાણાઃ , ક્ષારં જલં કા પુરુષા  પિબંતિ.” એટલે કે “કાયર પુરુષો ‘આતો આપણા બાપાનો કૂવો છે’ એવું કહીને ખારા કૂવાનું પાણી પીવે છે”  

હવે વાત નરેન્દ્ર મોદી અને તેના પક્ષ બીજેપીની કરીએ.

(ક્રમશઃ)

શિરીષ મોહનલાલ દવે 

 ટેગ્ઝઃ સાપેક્ષવાદ, ભૌતિક, સામાજીક, મૂર્ધન્ય, વિશ્લેષક, માપદંડ, એકમ, પંડિત, ઋણાત્મક, નિરપેક્ષ, હિંસા, પૂણ્ય, નીતિમત્તા, અહિંસા, જે તે ક્ષેત્રની વિદ્વત્તા, જે તે ક્ષેત્રની વિવેકશીલતા, શક્તિ, સહકાર, આદિ શંકરાચાર્ય, ગાંધીજી, નહેરુ, ઈન્દિરા ગાંધી, રાજીવ, નીતિમત્તા, દીશા, કાયદા, નિયમો, આચાર સંહિતા, ક્ષતિ, અર્થઘટન, ન્યાયાલય, વિવાદ, નાણાંકીય ભ્રષ્ટાચાર, સ્થાવર મિલ્કતના ભ્રષ્ટાચાર, વાણીવિલાસના ભ્રષ્ટાચાર, વહીવટી ભ્રષ્ટાચાર, મોરારજી દેસાઈ, સંસ્થા કોંગ્રેસ,

 

 

 

 

 

 

 

 

    

 

 

 

 

 

 

 

 

   

મહાત્મા ગાંધીનો કલ્કી અવતારઃ

મહાત્મા ગાંધીનો કલ્કી અવતાર એટલે નરેન્દ્ર મોદી.

kalki-avatar

મહાત્મા ગાંધી વાદીઓને આ વાત નહીં ગમે

કેટલાક અથવા તો મોટાભાગના મહાત્મા ગાંધીવાદીઓને આ વાત નહીં ગમે. શું કામ નહીં ગમે તે માટે તેમનો આર એસ એસ માટેનો પૂર્વગ્રહ અને મહાત્મા ગાંધીવાદીઓએ આંખો મીંચીને સ્વિકારી લીધેલી માન્યતાઓ છે.

મહાત્મા ગાંધીવાદ એક વિચાર છે. મહાત્મા ગાંધીએ પોતાના વિચારોને તેમના તર્ક પ્રમાણે વફાદાર રહેવાનો પ્રયત્ન કરેલો. તેમનો મૂળ સિદ્ધાંત અહિંસક સમાજ રચના હતો. તેમની અહિંસા સાપેક્ષ હતી. જ્યારે સાપેક્ષતાની વાત આવે ત્યારે કેટલાક બુદ્ધિજીવીઓ પણ ગોથાં ખાય છે. આવા બુદ્ધિજીવી જીવીઓ ગોથાં ખાય તે સ્વાભાવિક છે. કારણ કે પૂર્વગ્રહનું ઢાંકણ તેમની બુદ્ધિ ઉપર હોય ત્યારે સત્ય અને શ્રેય સમજી શકાતું નથી.

વાતે વાતે વિરોધ કરવો તે પણ એક પૂર્વ ગ્રહની નિશાની છે.

દા.ત. નરેન્દ્ર મોદીએ ગાંધીનગરમાં મહાત્મા મંદિરની સ્થાપના કરી ત્યારે કેટલાક સર્વોદયવાદીઓએ ગાંધીના નામે મંદિર સ્થાપવું એને ગાંધી વિચાર વિરુદ્ધ ગણાવ્યું હતું. જો કે આ મંદિર મહાત્મા ગાંધીની પૂજા કરવા કરવા માટેનું સ્થળ ન હતું. પણ મંદિર શબ્દ નો મૂળ અર્થ સમજ્યા વગર વિરોધ થતો હતો. આવી માન્યતામાં નહેરુવીયન કોંગ્રેસીઓ વિરોધ કરે તે તેમના નહેરુવીયન અને ઇન્દિરાઈ સંસ્કારને અનુરુપ છે, પણ વિરોધ કરનારાઓમાં ગુજરાત વિદ્યાપીઠના હોદ્દેદારોનો અને ચૂનીકાકા જેવા ગાંધીવાદીઓનો પણ સમાવેશ થાય તે દુઃખદ છે.

ગુજરાત સમાચાર અને દિવ્યભાસ્કર જેવા સમાચાર પત્રો અને તેના જેવા સાંસ્કૃતિક સંસ્કારો ધરાવતી ટીવી ચેનલો પણ નરેન્દ્ર મોદીની વાતે વાતે કડવી ટીકાઓ કરે તે સમજી શકાય, કારણ કે તેઓ સ્થાપિત હિતોવાળા હોઈ શકે છે અને “જૈસે થે” વાળી પરિસ્થિતિ કાયમ રાખવામાં માને છે.   મોટા ભાગનું પત્રકારિત્વ પીળું થઈ ગયું છે. આ વાત તેમની સંપત્તિ ઉપરથી પણ દેખાય છે. પૈસાની છન્નં છન્ના હોય તો બિલ્ડરનો ધંધો વધુ કસવાળો છે જેમાં કાળા નાંણાં સહિત ૪૦ટકાનો નફો નિકળી આવી શકે છે. એટલે કેટલાક વર્તમાન પત્રોએ પણ આ ધંધામાં ઝંપલાવેલ. આ વાત આપણે જાણીએ છીએ. હવે તેમની સ્થિતિ કેવી છે તે આપણે જાણતા નથી.

પણ સર્વોદયવાદીઓનું મુખપત્ર ગણાતું ભૂમિપૂત્ર પણ નરેદ્ન મોદીની ટીકા કરવામાં પાછળ નથી રહેતું તે એક દુઃખદ વાત છે. આવા સંજોગોમાં લાગે છે કે સર્વોદયવાદીઓ માહાત્મા ગાંધીના વિચારોના હાર્દને સમજ્યા નથી અને સમજવા માગતા પણ નથી. આ વાત અનુભવની છે.

ગાંધીજી પોતે વિરોધી વિચારને આવકારતા અને પોતાની ભૂલ બદલ કે ક્ષતિબદલ માફી પણ માગતા હતા. પણ આવું વલણ તેમના બની બેઠેલા અનુયાયીઓનું નથી. વિરોધી વિચારને વાંચવા જ નહીં. “ઇતિ પૂર્ણમ્”. તેઓ વિરોધી વિચારને વિષે તાત્વિક ચર્ચા કરતા નથી.

નરેન્દ્ર મોદીની સકારાત્મકતા કઈ કઈ છે?

(૧) સૌનો સાથ સૌનો વિકાસ?

ગાંધીજી માનતા હતા કે તમે જનતાને માનસિક રીતે તૈયાર કરો.

અસ્પૃશ્યતા નિવારણ અને વર્ણવ્યવસ્થાની ઉચ્ચ-નીચતા. અસ્પૃશ્યતાને હિન્દુ ધર્મનું કલંક કહેતા હતા. ગાંધીજીએ તેને મહદ્‍ અંશે નાબુદ કરેલી. વર્ણવ્યવસ્થા વિષે તેમના તર્ક હતા. આ વ્યવસ્થાને તેઓ અપરિવર્તનશીલ એટલે કે વંશપરંપરાગત માનતા ન હતા. વર્ણની ઉચ્ચ-નીચતાને પણ માનતા ન હતા. આ ઉચ્ચ-નીચતા વાસ્તવમાં ગરીબાઈના પ્રમાણને આધારે હતી અને ગરીબાઈ નાબુદ થાય તો તે આપોઆપ નાબુદ થતી હતી આ વાત તેઓ સમજતા હતા. હાલની પરિસ્થિતિમાં આપણે જોઇ શકીએ છીએ કે આંતર્‍ જ્ઞાતીય લગ્નોનું પ્રમાણ અનેક ગણું વધી ગયું છે.

“સૌનો સાથ સૌનો વિકાસ” માં એક સંદેશ છે કે નરેન્દ્ર મોદી ભારતીયોને ફક્ત ભારતીય જ ગણવા માગે છે. ધર્મ, ભાષા કે જાતિના નામે નહીં. આ સંદેશો સ્પષ્ટ છે.

નહેરુવીયન કોંગ્રેસનું શાસનનું રાજકીય લક્ષણ “જૈસે થે વાદ” અને “સત્તા પ્રાપ્તિ” હતું. નહેરુવીયન કોંગ્રેસના નેતાઓએ સત્તા પ્રાપ્તિ માટે વૉટ-બેંકો ઉભી કરેલી. જનતાને જાતિવાદ, પ્રદેશવાદ અને ધર્મના નામે વિભાગી હતી અને આવા વિભાજનને તેમણે ઉત્તેજીત કર્યું હતું. નહેરુવીયન નેતાઓ ઉપરાંત આવા લોકોમાં માયાવતી, જયલલિતા, મમતા, કરુણાનિધિ, ઓવૈસીઓ, આઝમખાન, કેજ્રીવાલ, શિવસેના, એમએનએસ, યાદવ નેતાઓનો સમાવેશ થાય છે.

આપણા ગુજ્જુ હાર્દિક પટેલ અને અલ્પેશ ઠાકોર જેવા વામણા નેતાઓ નહેરુવીયનોએ પુરસ્કૃત કરેલી વૉટબેંકની પેદાશ છે. સમાચાર માધ્યમોના મોટા ભાગનાઓ આવા લોકોની વિભાજન વાદી વિચારધારાને ફૂંકી ફૂંકીને સળગતી રાખે છે એટલે આવા નેતાઓ લાજવાને બદલે ગાજે છે.

(૨) જે તમે નથી કરી શકતા તે બીજાને કરવા દો.

એક બાજુ અભણ લોકોની જમાત છે અને બીજી બાજુ ભણેલાઓ બેકાર છે. આ એક વિરોધાભાસ છે. પણ આ વિરોધાભાસ નહેરુવીયન કોંગ્રેસે “વસ્તી વધારા”ના બહાના હેઠળ ગ્રાહ્ય બનાવી દીધેલ.

નહેરુવીયન કોંગ્રેસના શાસનનો જમાનો એટલે અછતોનો જમાનો. પાણીની અછાત,  ખાતરની અછત, અનાજની અછત, ગોળની અછત, ખાંડની અછત, દૂધની અછત, કોલસાની અછત, જાડા સસ્તા કાપડની અછત, સ્કુટરની અછત, દેશી કારની અછત, રાંધણ ગેસ (સીલીંડરની) અછત (તેને કારણે ગેસના કુવામાંથી નિકળતો એક કરોડની કિમતનો ગેસ રોજનો બાળી દેવામાં આવતો હતો), સીમેંટની અછત, લોખંડની અછત, મકાનની અછત, ઉધારી પૈસાની અછત (લોન ની અછત). અને આ દરેક માટેનું બહાનું એટલે વસ્તી વધારો.

શસ્ત્રોની અને સૈનિકોની પ્રાથમિક જરુરીયાતો જેમકે બુટ, મોજાં, ગરમ વસ્ત્રો, કાપડ, બંદુકો વિગેરેની અછત ૧૯૬૨ના ચીની આક્રમણ વખતે પ્રકાશમાં આવેલી. સંડાશ ન હોવુ અને, વિજળી ન હોવી એ વાતને સમસ્યા ગણવામાં આવતી ન હતી. પબ્લિક બસમાં અને રેલવેમાં ભીડ થાય તેને પણ સમસ્યા ગણવામાં આવતી ન હતી.

જનતાની મોટાભાગની સમસ્યાઓનું મૂળ બેકારી છે. બેકારીનું મૂળ માનવસંશાધનને ઉપયોગમાં ન લેવાની નહેરુવીયન કોંગ્રેસની વૃત્તિ અને નહેરુવીયન કોંગ્રેસની અણઘડતા છે. તે માટે જનતામાં શિક્ષણનો અભાવ રાખવામાં આવેલો છે.

વાસ્તવમાં અછત અને બેકારી એકબીજાના વિરોધાભાસી છે. પણ આ તથ્યને સમજવાની મનોવૃત્તિ તે વખતે પેદા થવા દેવામાં આવી ન હતી. હાથવગો બચાવ હતો “વસ્તી વધારો”, એટલે “સરકાર બિચારી” શું કરે?

મોરારજી દેસાઈએ ઉત્પાદન વધારવા માટે લીધેલાં પગલાં પરિણામ લાવે તે પહેલાં તેમની સરકારને ગબડાવી દેવામાં આવી. નરસિંહ રાવને બદનામ કરવામાં આવ્યા. આ બધી વાતો તો વાતો લાંબી છે, તેથી નહીં કરીએ. 

પણ નરેન્દ્ર મોદી સમજી ગયા કે “ગાંધીવાદી વિચારધારા” ઉત્પાદનો કરવા માટે, જનતામાં અને “જૈસે થે” વાદીઓમાં સ્વિકાર્ય નથી. ખાદી કોઈને પહેરવી નથી, ગ્રામોદ્યોગના ઉત્પાદનને વ્યાપકરીતે વાપરવું નથી અને પૈસા હોય તો બધી જ સગવડો ભોગવવી છે. જનતાની આવી માનસિકતા છે.

નરેન્દ્ર મોદીએ એક બાજુ ખાદી અને ગૃહ ઉદ્યોગોને ખાદી-પ્રસાર પ્રચાર અને “સખી-મંડળ” દ્વારા ઉત્તેજન આપ્યું અને બીજી તરફ ઉદ્યોગીકરણની નીતિ અપનાવી. જો ભારતીયો ભારતમાં ઉત્પાદન ન કરી શકતા હોય તો વિદેશીઓ ભલે ભારતમાં આવી ઉત્પાદન કરે.

(૩) નરેન્દ્ર મોદીની નીતિ જનતાની માનસિકતાને અનુરુપ હતી.

જનતાની માનસિકતા, મોટેભાગે રાજકર્તાઓના આચરણને આધિન હોય છે. જો શાસક નેતા બધી સગવડો ભોગવતા હોય અને જનતાને કુદરતી જીવન, ગ્રામ્ય સંસ્કૃતિ અને કુદરતી સંતુલન જેવા પર્યાવરણની વાતો કરતા રહેતા હોય તો જનતાને આવું પસંદ ન પડે. નેતાઓના આવા “ વદતઃ વ્યાઘાત” જેવા ઉપદેશો  જનતાને “પારકાના છોકરાંને જતિ કરવા” કરવા જેવા લાગે.

શું નરેન્દ્ર મોદીની શુટ બુટ સરકાર નથી? નરેન્દ્ર મોદી મોંઘા વસ્ત્રો શા માટે પહેરે છે?

તમે આ વાત જુઓ અને સમજો. નરેન્દ્ર મોદીના વસ્ત્રોની ટીકા કરવી એ વાત, તેમના બીજા કામોની ટીકા ન કરી શકવાની અસમર્થતા છે.

તમારી અલ્પ બુદ્ધિ જ્યારે નરેન્દ્ર મોદીના વિદેશી પ્રવાસોની ઉપલબ્ધીઓને સમજવા અસમર્થ હોય ત્યારે તમે અદ્ધર અદ્ધર એટલી જ વાત કરી શકો “તમે પ્રવાસો બંધ કરો અને દેશનું કામ કરો”.  “રા.ગા.”એ કંઈક આવી જ વાત કરેલી.

જેમ મહાત્મા ગાંધીના પ્રત્યેક કાર્યમાં એક દિશા હતી તેમ નરેન્દ્ર મોદીના દરેક કાર્યમાં એક દિશા અને ધ્યેય છે. તેઓ ભલે શુટ બુટ પહેરે, પણ તેઓ તેનું લિલામ કરે છે અને તે પૈસા ગરીબ બહેનો માટે ખર્ચે છે.

નરેન્દ્ર મોદી ખાલી ખિસ્સે સત્યની શોધમાં ભારતના લાંબા પ્રવાસે નિકળેલ. તેઓ પોતે ગરીબ અને અનુસૂચિત જાતિમાં આવે છે. જોકે તેમણે તેનો આર્થિક કે રાજકીય લાભ લીધો નથી. પણ મહાત્મા ગાંધીની જેમ પોતડીમાં રહેવું તેમને પોષાય નહીં. ગાંધીજીની ઠેકડી ઉડાડનારાઓ ગાંધીજીના સમયમાં પણ હતા. ગાંધીજીએ ૧૯૩૩થી હોદ્દાઓનો ત્યાગ કર્યો હતો. તેમની પાસે કોઈ કાયદાકીય સત્તા ન હતી. તેમની સલાહ પાળવી જ પાળવી એવું કોઈના ઉપર બંધન ન હતું. જેમની પાસે સત્તા હતી તેમણે પોતાની જવાબદારી નિભાવવાની હતી. નરેન્દ્ર મોદીએ સત્તા સ્વિકારી છે એટલે તેમની જવાબદારી વધુ છે. તેમના ઉપર વૈચારિક હુમલાઓ થાય. તેમણે જવાબ આપવા પડે. તેઓશ્રી કુલા ખંખેરીને એમ ન કહી શકે કે “મસ્જીદમાં ગર્યો’તો જ કોણ?” નહેરુ પણ વડાપ્રધાન પદે આવતાં જ શુટ બુટમાં સજ્જ થયેલ. બાબા સાહેબ આંબેડકર પણ શુટબુટમાં સજ્જ રહેતા હતા.

(૪) વિદેશનીતિ દેશના ફાયદા માટે હોય છે. વિદેશ નીતિ એક યુદ્ધ છે. વિદેશ નીતિમાં સિદ્ધાંતો ઉપર જડ બનીને લડાતું નથી. યુ.એસ. ભારતની તરફદારી કરતું હોય તો પણ તે પાકિસ્તાનને સહાય કરવી તદન બંધ ન કરે. યુ.એસ. પ્રચ્છન્ન રીતે આતંક વાદને પોષે છે અને તેમાં તે પોતાના દેશનું હિત જુએ છે. આ એક વિરોધાભાસ અને આ તેની વક્રતા પણ છે. પણ આ કરણસર યુ.એસ.ને, ભારત પોતાનું દુશ્મન ન બનાવી શકે. મુસ્લિમ દેશો કંઈ તાજા જન્મેલા ધાવણા બાબલા નથી કે યુએસની રણ નીતિના પ્યાદા બની જાય. પણ મુસ્લિમો જો યુએસના પ્યાદા બનવા તૈયાર હોય તો યુ.એસ. તેમને શા માટે રોકે? પ્રગતિશીલ વિચારવાદી તારેક ફતહ પણ એજ વાત કરે છે કે મુસ્લિમો, ધર્માંધતામાંથી બહાર નિકળી પોતાનું વ્યાપક હિત જોતા નથી. એટલે મુસલમાનો જ આતંકવાદ માટે જવાબદાર છે. તમે શું કામ યુએસએના નચવ્યા નાચો છો?

(૫) મહાત્મા ગાંધીના કેટલાક વલણો કેટલાક મૂર્ધન્યોને અણગમતા આજે પણ લાગે છે જેમકે “સુભાષ બાબુ ની કોંગ્રેસ પ્રમુખ માટેની ઉમેદવારીનો વિરોધ, મોપલા વિદ્રોહ પ્રત્યેનું તેમનું વલણ, મુસ્લિમો પ્રત્યેનું કહેવાતું તરફદારી વલણ, ભગત સિંહ ની ફાંસીની સજા પ્રત્યેનું તેમનું વલણ, ખિલાફત આંદોલન પ્રત્યેનું તેમનું વલણ વિગેરે. પણ ગાંધીજીની નીતિ સ્પષ્ટ હતી કે અંગ્રેજોની માયાજાળ કહો તો માયાજાળ અને ઈન્દ્રજાળ કહો તો ઈન્દ્રજાળમાં ફસાવુ નહીં.

કેટલાક ટૂંકી દૃષ્ટિવાળા ગાંધીજીને ભારતના વિભાજન માટે જવાબદાર માને છે, એવું કહીને કે તેઓ વિભાજન અટકાવવા આમરણાંત ઉપવાસ ઉપર કેમ ન ઉતર્યા? જોકે આવા લોકોને ઉપવાસ ઉપર ઉતરતાં કોણે રોક્યા હતા તે આપણે જાણતા નથી. ૧૯૫૪માં ઈસ્કંદર મીર્ઝાએ ફેડરલ યુનીયન સ્થાપવાનો પ્રસ્તાવ કર્યો હતો ત્યારે પણ આ લોકો નહેરુના નકારાત્મક વલણ સામે ઉપવાસ ઉપર ઉતરી શક્યા હોત કે પ્રચંડ આંદોલન ચલાવી શક્યા હોત. પણ તેમણે આવું કશું જ કર્યું નહીં. આ લોકોનું મુસ્લિમ વિરોધી વલણ, પ્રત્યેક મુસ્લિમ પ્રત્યેની ઘૃણાની નીપજ હતી.

મહાત્મા ગાંધીએ તો કેબીનેટ મીશનનો બહિષ્કાર કરવાની વાત કરેલ અને તેઓ પોતે તો વિભાજન સમિતિના સભ્ય પણ ન હતા. તેમણે તો અંગ્રેજ સરકારને કહેલ કે “હિન્દુ મુસ્લિમ વચ્ચેની સમસ્યા અમારી અંગત સમસ્યા છે. તેમાં તમારે બંદર-બાંટ તરીકે કાજી થવાની જરુર નથી. તમે પહેલાં અહીંથી ટળો. અમે અમારી સમસ્યા જરુર પડશે તો તલવારની અણીએ ઉકેલીશું.

મૂળ વાત એમ છે કે મહાત્મા ગાંધીની પ્રાથમિકતાને વામણા નેતાઓ સમજી શકતા ન હતા. આજે પણ કેટલાક લોકો સાંસ્કૃતિક રીતે પાશ્ચાત્ય ઇતિહાસકારોની વિભાજનવાદી આર્ય-દ્રાવિડ ની ઇન્દ્ર જાળ વાળી માન્યતામાં ફસાયેલ છે અને પોતાને તટસ્થતા વાદી માની રહ્યા છે. જેમને જરુર છે તેમણે રાજીવ મલહોત્રાની “બ્રેકીંગ ઈન્ડીયા”, “ઇન્દ્રાઝ નેટ” અને “બેટલ ફોર સંસ્કૃત” વાંચવા જોઇએ.

(૬) નરેન્દ્ર મોદી સામે પણ આવા પ્રશ્નો છે. બીજેપી, વીએચપી, બજરંગ દલ વિગેરેના કેટલાક નેતાઓ ભારતમાં રામ મંદિર, હિન્દુ રાષ્ટ્રની ઘોષણા, વેદક સંસ્કૃતિની સ્થાપના વિગેરે જેવા અપ્રાસંગિક અને બીનપ્રાથમિક પ્રશ્નોને પ્રાધાન્ય આપી રહ્યા છે.

આવા લોકોએ રામને ધાર્મિક પુરુષ ગણી રામના મંદિરની સમસ્યાને નબળી પાડી દીધી છે. વળી જે પ્રશ્ન ન્યાયાલયમાં હોય તેને બહુમતિના ધોરણે હલ ન કરી શકાય. “હિન્દુરાષ્ટ્ર” એ એક માનસિકતા છે. તમે ભારતને હિન્દુ રાષ્ટ્ર માનોને … તમને કોણ રોકી રહ્યું છે? હિન્દુઓ પ્રત્યે ધાર્મિક ભેદભાવ હોય તો તમે તમારો કેસ ન્યાયાલયમાં લડી શકો છો. વૈદિક સંસ્કૃતિ સ્થાપવી હોય તો તેની બ્લ્યુ પ્રીન્ટ પહેલાં તૈયાર કરો અને તેની યોજના બનાવો. બ્લ્યુ પ્રીંટ અને આયોજન વગર “દે ધનાધન” વાતો કરવી અર્થહીન અને બાલીશતા પણ છે. નહેરુવીયન કોંગ્રેસવાળાને તો બીજેપી વિરુદ્ધ પ્રચાર કરવાનો મુદ્દો મળે છે તે નફામાં.

માળખાકીય વ્યવસ્થાઃ

ભણેલાની બેકારી દૂર કરવી હોય તો માળખાકીય સગવડો જોઇએ જ. તેટલું જ નહીં પણ ગૃહ ઉદ્યોગના ઉત્પાદનને પણ પહોંચતું કરવા પણ માળખાકીય સગવડો જોઇએ જ. એટલે નરેન્દ્ર મોદીએ રસ્તાઓ, વિજળી, મકાન બાંધકામ, ખનીજ ઉત્પાદન, દૂરસંચાર અને નહેરોને પ્રાધાન્ય આપ્યું છે.

જોકે બંધો બાંધવા, નહેરો કરવી, ખનીજો ખોદી કાઢવા એ પર્યાવરણ ઉપર એક કુઠરાઘાત છે.

એમ તો ખેતી કરવી એ પણ પર્યાવરણ અને કુદરતી સંતુલન ઉપર કુઠરાઘાત છે.

પણ સામાજમાં રહેલું આર્થિક અસંતુલન સમાજની નીતિમત્તા ઉપરનો સૌથી મોટો કુઠરાઘાત છે. એટલે તમે પહેલાં તેની વાતો કરો. આ સંતુલનને તમે પેઢીઓ સુધી ચલાવી ન શકો. અભણોને અને ભણેલાઓને ઠેકાણે પાડવા માટે જમીન ઉપર ખેતી કરવી પડે અને બંધો પણ બાંધવા પડે. ખાડાઓ ખોદો અને પછી તે ખાડાઓ પૂરો.

નરેન્દ્ર મોદીએ ખાડાઓ કરવા અને પૂરવા ઉપરાંત સૂર્ય ઉર્જા, પવન ઉર્જા, અને જલ વિદ્યુત જેવા અપ્રણાલીગત ઉર્જાના સ્રોતોના વિકાસ ઉપર પણ ઘણું જ ધ્યાન આપ્યું છે. તે ઉપરાંત બંદરોના વિકાસ, જમીન સુધારણા દ્વારા જમીન નવ સાધ્ય કરવી, દેશી ખાતર, અને પર્યટન વિકાસ ઉપર ઠીક ઠીક ધ્યાન આપ્યું છે.

આવી બધી વિકાસની વાતો નવી નથી. આવાં કામો નહેરુવીયન કોંગ્રેસના શાસનમાં ગોકળ ગાયની ગતિએ કે તેથી પણ ધીમી ગતિએ થતાં હતાં. જેમકે નર્મદા યોજનાની વાત કરીએ તો તે આ યોજના ૧૯૩૦ જેટલી જુની છે. અંગ્રેજોને તેમાં રસ ન હોય તે સમજી શકાય. પણ નહેરુવીયનો પણ તેને ૧૯૭૭ સુધી રાજકીય કારણોસર ટલ્લે ચડાવે તે અક્ષમ્ય છે. જનતાને ભ્રમ માં નાખ્યા કરવી તેમાં નહેરુવીયન કોંગ્રેસને ઠીક ઠીક ફાવટ હતી. પહેલાં જે કામો ગોકળ ગતિએ થતાં હતાં, તેને નરેન્દ્ર મોદીએ વેગવંતા બનાવ્યા આમાં મૂળ વાત વેગ અને જત્થાના પ્રમાણની છે. વિકાસવેગના પ્રમાણમાં વિવાદ અને વિતંડાવાદ ઉત્પન્ન કરી શકાય છે. નહેરુવીયન કોંગ્રેસ અને તેના સાંસ્કૃતિક પક્ષો તેમ કરે છે.

ચલણી નોટોના વિમુદ્રીકરણે “દેશ દ્રોહીઓ”ને અને “જૈસે થે” વાદીઓને  ઉઘાડા પાડ્યાઃ

રુ ૫૦૦/- અને રુ ૧૦૦૦/-ની ચલણી નોટોને નરેન્દ્ર મોદીએ અચાનક જ રદ કરી આ બાબતે ઘણા વિતંડાવાદીઓ, મોદી-બીજેપી-વિરોધીઓ, પ્રચ્છન્ન દેશદ્રોહીઓ, “જૈસે થે”વાદી સ્વકેન્દ્રી નેતાઓ અને કાળાનાણાં વાળાઓ ઉઘાડા પડ્યા છે.

૨૦૦૪માં નહેરુવીયન કોંગ્રેસ સરકાર ફરીથી સત્તા ઉપર આવી. નહેરુવીયન કોંગ્રેસનું પ્રથમ ધ્યેય હમેશા ભ્રષ્ટાચાર દ્વારા પૈસા કેમ એકઠા કરવા એ હતું, તે વાત હવે જગ જાણીતી છે.

ચૂંટણી જીતવામાં કાળા નાણાં એક મહત્વનું પરિબળ છે. બીજું મહત્ત્વનું પરિબળ જાતિ, ધર્મ અને પ્રદેશવાદ છે.

સ્વાતંત્ર્યની લડતમા કોંગ્રેસે જે સિંહફાળો આપેલ તેનો નહેરુએ ચૂંટણી જીતવામાં ભરપૂર લાભ લીધેલ. સમાચાર માધ્યમોએ નહેરુના જુઠાણાઓ અને બેવકુફીઓને છૂપાવવામાં મૂખ્ય ભાગ ભજવેલ.

નહેરુએ ક્ષેત્રવાદ દ્વારા લોકોને વિભાજીત કરવાના શ્રીગણેશ કરેલા.

નહેરુના ઉકલી ગયા પછી આ પરિબળો સ્પષ્ટ બહુ મતિ મેળવવા અપૂરતા હતા.

ઈન્દીરા ગાંધીને ઠગ વિદ્યા અને સ્વકેન્દ્રી વ્યુહ રચનાઓ વારસામાં મળેલ. એટલે ઇન્દિરાએ જાતિવાદ આધારિત અને ધર્મ આધારિત વિભાજન વાદને ઉત્તેજન આપવા ઉપરાંત કાળા નાણાંનો પણ સહારો લીધો. વહીવટ કર્તાઓને કઠપુતળી બનાવવાનું કામ બહુ સરળ હતું. આમેય મોટા ભાગના સરકારી નોકરો ભ્રષ્ટ હોય છે અથવા જો લાગ મળે તો ભ્રષ્ટ થવા આતુર હોય છે. ભ્રષ્ટાચારના નાણાં કાળાં જ હોય છે. જો પક્ષનો સર્વોચ્ચ નેતા જ ભ્રષ્ટ હોય તો તેના સહાયકો અને સરકારી નોકરો ભ્રષ્ટાચાર કરવામાં ઝાલ્યા ન રહે.

વિતંડાવાદ દ્વારા સારાકામને નરસું કામ સિદ્ધ કરવું અને નરસાકામને સારું કામ સિદ્ધ કરવું પ્રસાર માધ્યમો માટે સરળ છે.

બેંકોના રાષ્ટ્રીય કરણની પ્રસંશા એ આમ તો એક નરસું કામ હતું. ધિરાણનીતિ ઉપર રીઝર્વ બેંકનો અંકુશ છે. ધિરાણ નીતિ રીઝર્વબેંક નક્કી કરે છે. એટલે આમ તો કોને કેટલું ધિરાણ કરવું તે માટેના નિર્દેશો અને આદેશો રિઝર્વ બેંક આપી શકે છે. જો રીઝર્વ બેંકના આદેશો ન માને તો તેને દંડી શકાય છે.

પણ જો બેંકોને સરકારી બનાવી હોય તો ઘરના ભૂવા અને ઘરના ડાકલા જેવી પરિસ્થિતિ ઉત્પન્ન કરી શકાય, એટલે આવી બેંકો, ધિરાણની બાબતમાં બેફામ વર્તે. અને તેવું જ થયું. પણ આની આડ અસરો દેખાય તે પહેલાં ઇન્દિરાએ ચૂંટણીઓ જીતી લીધી.

કેટલાક બુદ્ધિ જીવીઓ ઇન્દિરા ગાંધીના બેંકોના રાષ્ટ્રીયકરણને સાહસિક કદમ ગણાવે છે.  નરેન્દ્ર મોદીના વિમુદ્રીકરણને પણ સાહસિક કદમ ગણાવે છે અને આ બંને કદમની સરખામણી કરી તે બંનેને તેમની મનમાની કરવાની આદત સાથે સરખાવે છે.

આ સરખામણી યોગ્ય નથી. ઇન્દિરા ગાંધીના રાજાઓના સાલીયાણા નાબુદ કરવાનો હેતુ અને બેંકોના રાષ્ટ્રીય કરણનો હેતુ સ્વાર્થી હતા. રાજાઓને ઇન્કમટેક્ષ લાગતો ન હતો. ગુજરાતમાં અમુક રાજાઓ અને પટેલોએ ભેગા થઈ ઇન્દિરા ગાંધી સામે સ્વતંત્ર પક્ષ નામે નવો પક્ષ બનાવી જોરદાર લડત આપેલી. એટલે ઇન્દિરાએ પોતે સમાજવાદી હોવાના નાતે રાજાઓના વિશેષ અધિકારો નાબુદ કરેલ અને પટેલોને જમીનદારો તરીકે ઓળખાવેલ. વિરોધાભાસ એ હતો કે વધુ રાજાઓ ઇન્દિરા કોંગ્રેસને પક્ષે હતા અને ગુજરાતમાં જમીનદારી નહીંવત હતી. એટલે જમીનદારોએ પક્ષ બનાવ્યો છે તે વાત અસ્થાને હતી. પણ રાજકારણમાં રાજાના વાજીંત્રો સત્યને ઢાંકી દેછે.

વિમુદ્રીકરણમાં નરેન્દ્ર મોદીનો કોઈ સ્વાર્થ નથી. મુલાયમ, મમતા, માયાવતી, જયલલિતા, કરુણાનિધિના પક્ષના નેતાઓ વિગેરે ઉપર નાણાંકીય ગોલમાલના ખટલાઓ ચાલે છે. સંભવ છે કે કાળાનાણાં બીજેપીના અમુક નેતાઓ પાસે પણ હોય. બીજેપી પોતાના કાળા નાણાં સગેવગે કરી દે અને પછી નરેન્દ્ર મોદી વિમુદ્રી કરણ કરે તે શક્ય નથી. જો આવું હોય તો તેવી વાત વિમુદ્રી કરણ થયા અગાઉ જ આ વાત લીક થયા વગર રહે જ નહીં.

બનાવટી નોટોનું કૌભાન્ડ ૨૦૦૪-૦૫માં શરુ થયેલ. જે કંપનીને નોટો છાપવાનું ટેન્ડર આપવામાં આવેલ તે જ કંપનીને તે નોટોની ખરાઈ ચેક કરવાના મશીનો સપ્લાય કરવાનું કામ આપવામાં આવેલ. આ કંપનીને બીજા દેશો દ્વારા બ્લેક લીસ્ટ કરવામાં આવેલી કારણ કે તેને આતંકવાદીઓ સાથે સંબંધો હતા.  

આ કંપની બનાવટી નોટો પણ છાપતી હતી. આ કંપની, પાકિસ્તાની આઈએસઆઇને આ રુ. ૫૦૦ની બનાવટી નોટો રુ ૨૦૦માં સપ્લાઈ કરતી હતી. આઈએસઆઈ આ બનાવટી નોટો આતંકવાદીઓને રુ ૩૦૦માં વેચતી હતી. આતંકવાદીઓ જુદા જુદા માર્ગો દ્વારા આ બનાવટી નોટોને ભારતમાં ઘુસાડતા હતા. આમાં દાઉદ ગેન્ગ પણ સંડોવાયેલી હતી.

આ કંપનીએ બનાવટી નોટો રીઝર્વ બેંકને પણ પધરાવી હતી. આ વાત ત્યારે બહાર આવી કે જ્યારે સરકારી બેંકોના “એટીએમ”માંથી બનાવટી નોટો બહાર નિકળી. પણ આ બધું નહેરુવીયન કોંગ્રેસે અને રીઝર્વબેંકના ગવર્નરોએ જનતાથી છૂપાવેલું. સોસીયલ મીડીયામાં આ વાત જાણીતી હતી. પણ વર્તમાન પત્રોએ કદી આ વાત ચગાવી ન હતી, તેના કારણો આપણે જાણીએ છીએ.

બનાવટી નોટોના શસ્ત્રને નિસ્ક્રીય કરવા નોટોનું વિમુદ્રીકરણ કરવું અનિવાર્ય હતં. આ વાત નહેરુવીયન કોંગ્રેસ સારી રીતે જાણતી હતી. પણ વિમુદ્રી કરણ કરવાની તેની દાનત ન હતી. રીઝર્વ બેંકના ગવર્નરને આ વાત ની ખબર ન હોય તે અશક્ય છે. કેટલી નોટો છાપી, કેટલી નોટો વહેંચી અને કેટલી નોટો બજારમાં ફરે છે તે વાતની રીઝર્વબેંકને ખબર હોય, હોય અને હોય જ. રીઝર્વબેંકના ગવર્નર રાજનને પણ આ વાતની ખબર હતી. તેમની પણ વિમુદ્રીકરણની દાનત નહતી. તેમણે વિમુદ્રીકરણ ની કરેલી ટીકા પણ આ જ બાબત પ્રદર્શિત કરે છે.

નરેન્દ્ર મોદી અને બીજેપી કેન્દ્રમાં સત્તા સ્થાને આવતાં, પાકિસ્તાનની આઈએસઆઈ અને આતંકવાદી જુથો મરણીયા થયા હતા. જો તેઓ સક્રીયતા દાખવે તો જ બીજેપીને બદનામ કરી શકાય. કાશ્મિરની પત્થરબાજી પણ આ બનાવટી નોટોને આભારી હતી.

વિમુદ્રીકરણની યોજના નરેન્દ્ર મોદીના મગજમાં તેઓ વડાપ્રધાન થયા તે દિવસથી હતી.

નરેન્દ્ર મોદી પોતાના પ્રહારો કોથળામાં પાંચશેરી નાખીને કરે છે.

નરેન્દ્ર મોદીએ વિમુદ્રી કરણની પૂર્વ વ્યુહરચના બનાવી હતી. નવી નોટોનું ટેન્ડર અને છપામણી રાતો રાત થયાં ન હતાં. બને તેટલા વધુ લોકો બેંકોમાં પોતાના ખાતા ખોલે તે કંઈ ટૂંકા ગાળાનું આયોજન ન હોઈ શકે. સમાચાર એવા પણ છે કે મોટાપાયે બનાવટી નોટો ઘુસવાની તૈયારીમાં હતી. પાકિસ્તાની આતંકવાદ મોટા પ્રકારનું પરાક્રમ કરવા સજ્જ હતો. એટલે થોડુંક વહેલું વિમુદ્રીકરણ આવી પડ્યું. જનતાને ઓછામાં ઓછી અગવડ પડે તે માટે ૫૦ દિવસની મુદત નાખવામાં આવી. જનતા તો સમજી ગઈ પણ કાળાનાણાંવાળા સ્થાપિત હિતો સમજવામાં માનતા ન હતા. ઉંઘતા માણસને જગાડી શકાય પણ ઉંઘવાનો ડોળ કરતા જાગતા માણસને જગાડી ન શકાય.

રોકડમાં રહેલા કાળાં નાણાં નષ્ટ થઈ ગયાં, લાલનાણાં (માફીયાઓના, અસામાજીક તત્ત્વોના, આતંકવાદીઓના અને નક્ષલવાદીઓના નાણાં) પણ નષ્ટ થઈ ગયાં. પણ સ્થાવર મિલ્કતમાં રહેલા આવા નાણાં હજી નષ્ટ થવાનાં બાકી છે. નવા કાળાં નાણાઓ ધીમે ધીમે ઉત્પન્ન થશે. ભ્રષ્ટાચાર નાબુદ થયો નથી. જ્યારે કાળાં નાણાં આપવાવાળાની અને લેવા વાળાની જુગલબંધી હોય તો કાળાં નાણાં નાબુદ થઈ શકે નહીં. ભ્રષ્ટાચાર “ફુલ પ્રુફ સીસ્ટમ”થી નાબુદ થાય છે. અને તે થશે.   

અસ્પૃષ્ટ સમસ્યાઓઃ

પણ કેટલાક કામો એવાં છે કે જેને નહેરુવીયન કોંગ્રેસે સ્પર્ષ્યા પણ ન હતાં. આમાં વહીવટી રીતે અસ્પૃષ્ય રહેલા કામો પણ આવી જાય. ગ્રામોદ્યોગનું અલગ ખાતું હતું, પણ ગ્રામોદ્યોગ ના ઉત્પન્ન થતા માલને વેચવાની વ્યવસ્થા ન હતી. જે હવે શહેરોમાં હેંડીક્રાફ્ટના મેળાઓ રુપે જોવા મળે છે. આ ઉપરાંત સખી-મંડળોની સ્થાપના ગ્રામોદ્યોગના વિકાસને અનુરુપ છે.

જે બાબતને વહીવટી રીતે અસ્પૃશ્ય રાખેલી તેમાં ઉદ્યોગોદ્વારા થતી જમીન અને હવાની બરબાદી. ઉદ્યોગો દ્વારા જમીનને દુષિત થવા દેવી. ઉદ્યોગોનો વેસ્ટ નદી, તળાવ કે સમુદ્ર માં જવા દેવો અને તે માટે નાળાઓ બનાવવા અને હવાને પણ દુષિત થવા દેવી આ સ્થિતિ એ હદે ૧૯૮૦ થી થવા દીધી છે કે તે હવે નિયંત્રણની બહાર છે. આ જ પ્રમાણે જમીન, રસ્તા, ફુટપાથના દબાણો થવા દેવા તે અનિયંત્રિત બની. આ ઉપરાંત અનાધિકૃત બાંધકામો એ જ એ હદે પહોંચ્યા છે. આમાં ન્યાયાલય સહિત સૌની મિલી ભગત છે.

નરેન્દ્ર મોદીની સરકાર પણ રસ્તા-ફુટપાથ ઉપરના દબાણોને, અનધિકૃત બાંધકામને, જમીનના ઉપયોગને લગતા હક્કોને, રહેણાંકના મકાનોના રીડેવલપમેંટને લગતા કાનુનોને બદલવા માગતી હોય તેમ લાગતું નથી. હજી બીજેપી પણ જમીનના નાના નાના ૧૦૦ ચોરસમીટરના ટૂકડાઓ (ખાસકરીને ગામડાંઓમાં), કહેવાતા ગરીબોને ખેરાત આપવામાં માનતી હોય એવું લાગે છે. હજી જનતા અને નેતાઓ ખેરાત કરવાની મનોવૃત્તિમાંથી બહાર નિકળવા માગતા નથી. ટ્રાફીક સેન્સના અભાવની સમસ્યા વિષે પણ આવા જ હાલ છે.

શિરીષ મોહનલાલ દવે

ટેગ્જ઼ઃ મહાત્મા ગાંધી, કલ્કી અવતાર, નરેન્દ્ર મોદી, અહિંસક સમાજ, બુદ્ધિજીવીઓ, જૈસે થે વાદી, સ્વકેન્દ્રી, સ્થાપિત હિતો, સર્વોદયવાદીઓ, નહેરુ, ઇન્દિરા, પૂર્વગ્રહ, નહેરુવીયન કોંગ્રેસી, સૌનો સાથ સૌનો વિકાસ, જનતાની માનસિકતા, વર્ણવ્યવસ્થા, ઉચ્ચ નીચ, આર્થિક અસમાનતા, જાતિવાદ, ધર્મ, પ્રદેશવાદ, સાંસ્કૃતિક સાથીઓ, સમાચાર પત્રો, અછતનો જમાનો, નહેરુવીયન કોંગ્રેસની અણઘડતા, શિક્ષણનો અભાવ, બેકારી, શુટ બુટ, કાયદાકીય સત્તા, તારેક ફતહ, પ્રગતિશીલ મુસલમાન, સુભાષબાબુ, ખિલાફત, ઇન્દ્રજાળ, માયાજાળ, રાજીવ મલહોત્રા, બ્રેકીંગ ઈન્ડીયા, બેટલ ફોર સંસ્કૃત, પ્રાથમિકતા, રામ મંદિર, વૈદિક સંસ્કૃતિ, હિન્દુ રાષ્ટ્ર, રામ એ ધાર્મિક પુરુષ,   વિમુદ્રીકરણ, કાળાંનાણાં, લાલ નાણાં, ધિરાણ નીતિ, રીઝર્વ બેંક, બનાવટી નોટો, સરકારી બેંકોના એટીએમ,

ચમત્કૃતિઃ

ડી.બી. ભાઈ ની માનસિકતાઃ

નીતીશકુમારે નરેન્દ્ર મોદીના વિમુદ્રીકરણના પગલાના વખાણ કર્યા. નરેન્દ્ર મોદીએ નીતીશકુમારના દારુબંધીના પગલાના વખાણ કર્યા.

ડીબી ભાઈની આજની હેડ લાઈન “અહો રુપં અહો ધ્વનિ”

પંચતંત્રની વાતનું અનુસંધાનઃ ઊંટના લગ્નના સમારંભમાં કાગડો અને ગધેડો એક બીજાની પ્રશંસા કરવા લાગ્યા. ગધેડો કહે “વાહ કાગડાભાઈ શું તમારું રુપ છે.” કાગડો ગધેડાને કહે “વાહ ગધુભાઈ શું તમારો સુર છે.”

ડીબી ભાઈનો મેસેજ. “નીતીશકુમાર કાગડાભાઈ છે. નરેન્દ્ર ભાઈ ગધુભાઈ છે. તેમના પગલાં વાસ્તવમાં “અહો રુપં અહો ધ્વનિ જેવા છે”

    —————–

પહેલાંના સમયમાં ટીવીમાં એક વીડીયો ક્લીપ આવતી હતી.

એક મહિલાના પતિ ડૉક્ટરને કહે છે “પ્લીઝ ડૉક્ટર ‘ફોર ધ ટાઈમ બીઈંગ’ તમે મારી પત્ની ને સાજી કરી દો”

ડૉક્ટર આશ્ચર્ય પામીને કહે છે “ફોર ધ ટાઈમ બીઈંગ?”

સૂચના લાઈન “સહી શબ્દોંકા પ્રયોગ કરેં”

    ———

ડીબીભાઈ (દિવ્યભાસ્કર) ને “સહી શબ્દોંકા પ્રયોગ કરેં” ટોપી બેસે છે …. !!!  

Nehruvian Congress rule of 60 years, has brought down the political and social moral to the dogs. Nehru and Indira the ever top persons in the Congress were themselves corrupted.

I see the victory of BJP in 2014 as a God given gift to India.

I want to recall the story of Pancha-Tantra where all foxes organize a meeting and start thinking as to how to kill the KARPUR TILAK (an elephant)? They were thinking that if this elephant is killed then they all can have food for four months.

african_wild_dogs_okavango_delta_botswana

Männlicher Afrikanischer Elefant in der Serengeti

Similarly these Nehruvian Congress and its allied foxes are thinking as to how to uproot this Modi so that they can have rein for four terms (20 years).

(1) TOPPLING THE GOVERNMENT:

Recall the Janata Party uproot in 1979. How Morarji Desai was uprooted.

Indira Gandhi instigated Charan Singh. She and Yashvant Rao Chavan instigated him to come out from Janata Party. They assured Charan Singh that they will support him forming the Government. Then Charan Singh toppled Mararji Desai. Then Indira and Yashvant betrayed Charan Singh. Charan Singh was toppled.

This strategy was tried out by Nehruvian Congress and its allies when Narendra Modi was approved and appointed to lead the Election Champaign. Advani was prompted by Nehruvian Congress and its cultural allies with the help of media to oppose Narendra Modi. But the agenda failed miserably because Advani was a failure. He had been given chance twice (2004 and 2009) where 2009 was a favourable occasion. But it was Advani’s failure.

A chance had been given to Modi in 2014. Modi knew the strategy and he was successful. It is not possible for Nehruvian Congress to break BJP like what they did to Janata Party in 1979.

(2)NEGATIVE ATMOSPHERE:

Nehruvian Congress and its cultural allies have so many options as how to uproot Modi. One of them is to create negative atmosphere for Modi. Hence on every small issue with the help of media they create controversy. J&K border insidents, JNU, Akhalak, twist on Mohan Bhagvat’s statement …. . In social media also some persons trying to divide the votes knowingly or unknowingly by floating dead issues.

The spokespersons of BJP are some what mild and not harsh. In fact they are supposed to hit them hard continuously. Since they are failing, it is common men’s duty to hit hard on Nehruvian Congress and its cultural allies. Slowly the spokespersons of BJP would come up, but we as a well-wisher of the Nation, will have to be alert in exposing Anti-BJP’s activities. Fortunately, in social media we have good number of supporters of Modi. But we have to attack on these traitors restlessly.

(3)BREAKING INDIA:

The Nehruvian Congress has another strategy of unifying all Anti-Modi parties at the time of elections. This is more dangerous because the common mass is illiterate and literate leaders are selfish. Narendra Modi will have his strategy as to how to fight out under such situation. But in such situation, social media will have to attack Nehruvian Congress and its cultural allies in Chorus.

Common mass will have to forget its own priorities. We must know that if BJP gets defeated then India will have to wait for minimum next 20 years. By this period there are extremely high chances of disintigration of India. This would be the great harm to the nation. If India would be disintegrated, Sanatan Dharm would end up. Pakistan, many Muslims within India, Communists and Christians priests are very much eager to see that India gets disintegrated. We have some intellectual slaves who believes that India was never a country. 

(4) KILL MODI:

One must know that antisocial elements are the product of Nehruvian Congress. It is a long story.

Nehruvian Congress had won the elections and retain the power with the help of anti-social elements, e.g. Unrest Communists, Maoists, Naxalites, smugglers (sukar Bakhia, Yusuf Patel, Ratan Khatri, Daud Ibrahim, Cross border Terrorists, Bhindaranvale, Azam khan, Shahbuddin, Babloos, Pappu etc… These are the product of JL Nehru, Indira Gandhi and Sonia Gandhi.

It is not extremely difficult for Nehruvian Congress and its cultural allies to kill Narendra Modi.

Nehruvian Congress can go to any extent just like terrorists. Nehruvian Congress can execute joint venture with Pakistan ISI, and terrorists organization, in killing Narendra Modi. They must be planning for this. This fact cannot be ruled out.

Why Anti-Modi-s are so much furious?
The next stage of action for Narendra Modi is the property held by Nehruvian Congress and its allies in India and outside India. Most of the black money is accumulated in the property abroad. Property held in India will be the first target.

To stop such action, to kill Modi is inevitable. You will find many TV Channels will change their voice. “Chauthi Duniya” has already changed its voice.

Chauthi Duniya has reported that the supporters of demonetization are anti-nationals.

The soft targets are Modi’s relatives. They can be bribed or pressurized or kidnapped or killed. This possibility cannot be ruled out.  

(5) IF MODI IS KILLED THEN WHAT WOULD BE THE STRATEGY OF NEHRUVIAN CONGRESS: MEDIA WILL PLAY A BIG ROLE.

Recall when Morarji Desai was toppled then media gave very large scale coverage of all fake and controversial points against Morarji Desai and Janata Party. Media had given wide coverage to Indira’s slogans “Vote for Government that works”. (actually this was a bogus slogan. Factually Nehruvian Congress has never worked for the nation).

We will have to face and fight out against the Anti-BJP coverage of media. We will have to counter attack and hit very hard. Be ready for this situation.

(6) SUBSITUTE OF MODI: AMIT SHAH, PARIKAR, RAJNATH SINGH, V. K. SINGH, SHIVRAJ SINGH CHAUHAN are all honest.

We should give coverage to these leaders.

If the opposition could not be able to uproot or to kill Modi by the end of 2017, then the opposition would never to be able to kill him. They would become weaker and weaker day by day.

Shirish Mohanlal Dave

Rochelle Drive, Plano, Texas, USA

Tags: Demonetization, Property, Black Money, Anti-BJP, Anti-Modi, Nehruvian Congress, Cultural allies, joint venture, anti-social elements, smugglers, Sukar Bakhia, Yusuf Patel, Unrest Communists, Maoists, Naxalites, smugglers, Ratan Khatri, Daud Ibrahim, Cross border terrorists, Bhindaranvale, Azam khan, Shahbuddin, Babloos, Pappu Yadav, Mullayam, Laloo, media, Janata Party, Morarji Desai, Charan Singh,

The purpose of this blog is to react to the response of hypocrite Indian Nehruvian Congress and its cultural allies on the recent surgical attack of Indian military.

Leave aside the demanding for the proof of the operation by Nehruvian Cong leaders and their associates, but what they say that BJP is politicizing of the action taken by our Jawans. The credit goes to jawans and not to the BJP. However BJP is now trying to be the agent of the blood. That is BJP is trying to cash the blood of jawans.

INDIAN NEHRUVIAN CONGRESS & MEMORY 

Is it that Nehruvian Congress has short memory?

No. Nehruvian Congress cannot have short memory. Recall the elections of 1999, where Nehruvian Congress had floated a fake news that during the 1942 “do or dye” call, the arrested Bajpai had apologized and applied for his release. In fact there was no such Atal Bihari Bajpai who had applied for his release. It was some other Bajpai. The sources has clarified this. Despite of this during 2000 and 2004 the same allegation was floated. Now look at this point. There are many Nehruvian Congress leader have applied for advance bails in connections to their scams. Any way leave this aside. Point is Indian Nehruvian Congress leaders have no short memory.

We have seen as to how Indira Gandhi cashed the victory of 1971 war. The military action from the end of Indian (Indira Government) was delayed by at least one year. However let the matter be as controversial, the whole credit was given to Indira Gandhi as the  action was taken after the clearance of the Indira Government. Though the clearance was delayed by one year, this was actually the fault of the Indira Govenrment, the Nehruvian Congress took the total credit of the victory. The victory was cashed for getting the victory in assembly elections in 19 states in 1972.

After toppling Janata Party Government, Indira came to power again in 1980.

NO CHANGE IN NEHRUVIAN CULTURE

As usual she was a failure and her political achievements were zero. Not only this she became the mother of terrorism in India. She for her political interest, designated Bhindaranvale a SAINT. This Bhindaranvale was the leader of Khalistan movement. His organization had cross border connections.

Janata Front government could have cash, on the reforms it carried out in Indian Constitution and made easy the restrictions on production.  The Government was toppled by Indira Gandhi with the help of Charan Singh a self imposed and disguised as the pro-Mahatma Gandhian but proved as pro-Indira Gandhian. Media too, highlighted the insignificant shortcomings of the Janata Front, instead of highlighting the significant achievements.

EXHIBITION OF DEAD BODY AND LAST IRRELEVANT SPEACH

In 1984 L.S. elections, Nehruvian Congress was likely to be defeated. But she was killed and the dead body of Indira Gandhi was being shown throughout the period of election. Nehruvian Congress cashed the dead body of Indira Gandhi in the following manner.

The dead body of Indira Gandhi was being displayed on the screen of the TV all the time. At that time there was only Door Darshan. Door Darshan belonged to Nehruvian Congress. Same was true for All India Radio.

What else …. One more video clip Indira Gandhi saying “I remain or I may not remain but my last drop of blood would be useful … ” was continuously being shown on TV Channel.

In fact this “sentence” was meaningless. We have not heard that Indira had ever even donated his blood. Indira had not even donated her body. Leave all these aside, the Nehruvians were becoming the liability  for Congress for its future period of history. No part of her body was donated. On the contrary Indira rule had collapsed the political morality. We observe high level corruptions, it is the product of Indira’s own corrupt practices.

Though Indira Gandhi rule had remain a failure all the time and in all the field barring wide spread corruption in every field. Her death was also a cause of her failure.

During the elections, to do propaganda with the help of showing dead body and the afore said video clip of Indira’s speech was not enough because most people had no TV. Hence  an audio Clip was prepared and used for propaganda. viz. ” …. I remain or I may not remain but my last drop of blood would be useful …. ” was run in all over India in every street continuously during the election campaign. The emotional campaign brought 340 seats for Indian Nehruvian Congress.

EXHIBITION OF THE DEAD BODY OF RAJIV GANDHI

In the Lok Sabha elections of 1989, Indian Nehruvian Could not get clear majority. V. P. Singh became the PM of an alliance. Then Chandra Shekhar for a short time. All the governments were unstable. Elections were declared in 1991. During this period Rajiv Gandhi was killed. The media again tried its best to exhibit his dead body.   But since the Indian Nehruvian Congress was not the ruling party, Indian Nehruvian Congress cannot get the desired benefit however Indian Nehruvian Congress could form a government under the leadership of Narsinha Rao.

Now the same Indian Nehruvian Congress is telling that BJP is trying the cash the blood of Jawans. This looks ridiculous. There is no Lok Sabha election.

Yes. There are assembly elections in U.P. State. But to have elections in one or other state, the situation has been created by Indira Gandhi by toppling the state government now and then as and when time permits. (She had toppled the first elected Government in 1959 in Kerala. She had allied with the communal party Muslim Legue of Kerala in that election).

Narendra Modi is trying to hold all the elections i.e. Lok Sabha and State Assembly elections simultaneously. Indian Nehruvian Congress has to face the all odds created by her self.

It is the Military Chief who declared the surgical attack. Nehruvian Congress and its cultural allies are questioning him and asking for the proof. They keep mum as to what type of proof they want.

Besides this the same Nehruvian Congress is saying that during their rule they had done several surgical operations. But she had never tried to cash them.  V.K. Singh the Minister of State said that he was holding the post. There were no such surgical operation during the period of Nehruvian Congress rule. Cross border firing cannot be equated with surgical operation. Cross Border Firing is a normal phenomenon on LOC with Pakistan.

INDIAN NEHRUVIAN CONGRESS IS AN ALL TIME FRAUD. TO TALK FRAUDULENTLY IS IN HER CULTURE FROM1948.

Shirish Mohanlal Dave

Tags:

Dead body of Indira Gandhi, Dead body of Rajiv Gandhi, Exhibition, Audio clip, Video clip, All India Radio, Door Darshan, Fraud

Cashing blood and cashing on dead body

Cashing blood and cashing on dead body is the cultural attitude of Indian Nehruvian Congress (I.N.C.) leaders besides making money and playing vote bank politics.

Indian Nehruvian Congress leaders, especially Nehruvians are famous for commiting blunders and frauds.

Now let us look back. Do not say why to look back? Why not to look ahead?

To look back is needed to understand the cultural character of a party and its leaders.

Nehru was off course a confused persons but because he was adament and self centred person, he did not pay any heed to even his own party’s leaders. e.g. Sardar Patel had  advised him and warned him too. e.g.  “Tibet”, “China”, “J & K” and Hyderabad issues are the good examples.

Sardar Patel was ignored:

So far Hyderabad was concern, it was an issue within India, Sardar Patel could handle and resolve by ignoring Nehru. But as for J & K, Sardar Patel in consultation with MK Gandhi, insisted Hari Singh to merge provisionally with India for military aid. Hari Singh merged his kingdom with India. Though MK Gandhi believed to be Masiah and an authority on non-violence, the same MK Gandhi, because his concepts were clear on non-violence, he said Sardar Patel that to help J&K militarily is the duty of India.

Like this way, Sardar Patel made J & K issue, a home issue. But Nehru made this issue an issue of foreign affairs by taking it to UNO. Nehru’s concepts neither clear on socialism nor on non-violence. Nehru’s concepts were clear only for self interest.

As for China-India relation and activities of China in Tibet, this being a matter of external affairs, Sardar Patel   simply invited the attention of Nehru by writing a Demi Official letter. Nehru was wisdom-less and otherwise also he was thinking him self a socialist, besides this he had self-interest as he was self-centred person, he supported China blindly.

Though Nehru one hand, was condemning and cursing heavily the military rule in Pakistan in 1954, Nehru was supporting the non-democratic leaders of China and USSR. One could get surprised by Nehru’s logic. It is a matter of research whether Nehru was a hypocrite or a fraud or both.

Nehru neglected the whole Indian border with China.

INDIAN MILITARY HAS AND HAD REMARKABLE REPUTATION. HOW INDIA CAN BE DEFEATED?

Somewhere in 2002, I came across a retired and very old brigadier of Indian Army. I asked him a question, that China was not that much stronger in 1962 to defeat India … on the contrary India was ahead of China in many fields as reported by the then Chairman of the planning commission Ashok Mehta … besides this, Indian army had never been defeated in past, then how did in 1962 China win the war and that too, be like a cake walk victory?

The 88 year old brigadier told me that  the India’s border with China was totally insecure. We had extremely poor man power at the border and the army was not well equipped. i.e. we had no shoes, woollen clothing, guns, weapons, equipments, artilleries etc…  We had only 2000 odd soldiers on the Indo-China border. China had 8 times more man power and weapons than what we had.

I asked him how much time would it be required to send army with all them making well equipped ? The brigadier said we needed at least one year to transfer the man power and the equipments.

One should know that JB Kripalani a veteran MK Gandhian, was inviting attention of Nehru on the insecure border with China and also pointing out the infiltration of Chinese army in Indian soil. But Nehru was fraudulently denying the infiltration. Nehru used to give vague, irrelevant and philosophical replies in the parliament during 1952 to 1962.

VK Menan  was Nehru’s defense minister. Nehru put him against Kripalani in West Mumbai L.S. seat in the general elections of 1962. VK Menan, with the open help of his Communist friends, defeated Kripalani.

Thereafter, China invaded 92000 square miles of Indian soil in 20 days cake walk victory. India lost 3000+ Jawans (This is an official figure. Un official figure could be much more) and 4000 surrendered to China.

Who was guilty for this loss of lives of Jawans. Was Nehru not a terrorists?

NEHRU CASHED THE BLOOD OF 22 JAWANS WHO DIED DURING INDIA-PORTUGESE (Div, Daman and Goa) WAR IN DECEMBER 1961.

Nehru used to present himself as devoted to non-violence. But just before the declaration of 1962 general elections, he invaded Div, Daman and Goa in December 1961. Nehru cashed the blood of 22 dead Jawans in the general elections 1962.

Fortunately when JL Nehru died, there were no immediate elections. Indian Nehruvian Congress can cash out any benefit out of dead body of Nehru.

INDIRA GANDHI BROKE ALL RECORDS OF CASHING THE BLOOD

Period from 1968 to 1971 was the period of large scale infiltrations of Non-Bengali speaking Muslims from the then East Pakistan (Bangladesh) into India.

These Muslims were not supporting Bangla Liberation movement. That is why they were being driven out. But Bengali speaking were also not safe that is why they too were infiltrated into India. It was a large scale infiltration and these infiltration had paralysed the normal life of West Bengal and North East of India.

Pressure of public and military was getting building up on Indira Gandhi to wage a war against Pakistan and also to send these infiltrators back to Pakistan.

Jai Prakash Narain was visiting western world countries to try to build opinion against Pakistan and to help India, but western world did not paid much heed.

Indira used to remain in vivid condition so far public problems are concern. She was not capable to take decisions in public interest unless the problem strikes on her chair.

It was a high time that war could be declared at any time. People of India were thinking that war may broke at any time.

Pakistan attacked Indian Air Strips. India left with no option to but react hard.

Indian military was ready to attack hard hand since last one year. Pakistan under estimated India’s mindset. Pakistan understood only Indira’s vivid mind.

Pakistan was geographically and strategically in awkword situation.

Pakistan’s Eastern force was not having support of local people,

To bring West Pakistani  force to east side, it had to take a round of whole south India and Cylone to reach  to Bengal.

The US had missed the bus to take the credit of liberation of East Pakistan (Bangladesh), because Pakistan attacked India without taking its clearance. The US did not remain active in the war. Jai Prakash Narain’s western visits counted.

The geographically and strategically awkward situation of Pakistan, becoming highly favourable situation for India.

India left with no option but to achieve victory. If under this situation Indian military did not win the war, then it cannot win any war in future. Hence India was supposed to win this war without fail. India did it.

INDIRA GANDHI CASHED THE BLOOD OF 4000 INDIAN JAWANS DIED IN THIS WAR

This remarkable victory got a very big fame for Indira Gandhi. All India Radio was known as All Indira Radio, otherwise also it was giving a lot of coverage to Indira Gandhi, now the All Indira Radio Started giving out of proportion coverage to Indira Gandhi.

Indira Gandhi conducted assembly elections of many states i.e. 19 states where they were due as usual. Under the aforesaid situation Indira Gandhi won the elections with thumping majority by cashing the victory.

In fact this victory was due to the sacrifice of 4000 JAWANS  and the sincere efforts of Indian defines forces and the people. Indira’s role was minimum. And now we will see how derogative Role Indira played.

(1) Jag Jivan Ram the Defence Minister declared that India would not return the captured land to Pakistan.

(2) India will impose penalty on Pakistan for this imposed war,

(3) India will send back all the infiltrators and ask Pakistan to make good of the expenses India incurred on these infiltrators and the 90000+ Prisioners Of War (POW) surrendered to India,

(4) Not only Kashmir issue but all other issues would be resolved,

The above deal was termed as the Package Deal.

Pakistani Government kept mum on these. But Pakistan was successful in building up pressure through other countries against India that Pakistan was ready for talks but India was not coming forward for talks. Pakistan argued further that India was putting up pre-conditions before coming for a talk.

Indira cannot withstand the foreign diplomatic pressure. She and Bhutto set in Simla. There were lot of affirmative statement on Package deal. But at the end the result was zero or so to say losses to India.

No captured land was retained, but all the captured land pieces were returned to Pakistan. Not only this but the land portion of Pakistan Occupied Kashmir which was captured by Indian military was also returned to Pakistan. This was highly unconstitutional, because India has the claim on POK and it cannot be handedove.

No compensation was recovered from Pakistan,

No penalty was imposed on Pakistan,

All the 90000+ Pakistani Prisioners of War were released with free of charge to Pakistan,

Pakistan returned no POW those were captured in Western border.

This shows that how Indira Gandhi played the game of CASHING HER EFFORTLESS FAME AND CASHING OUT THE BLOOD OF SACRIFICE OF JAWANS.

(CONTINUED)

Shirish Mohanlal Dave

Tags: Sardar Patel, Demi Official, Nehru, Iskander Mirza, Federal Union, general elections 1962, India Portugese War 1961, Cake walk Victory, 3000 Jawans killed, 4000 Jawans killed, 1971 elections, Simla Pact, Package deal, Cashing Blood, Cashing Dead Body, Indira Gandhi

 

 

%d bloggers like this: